Pisanie analizy wiersza, opowiadania lub sztuki / James Sexton

0
183

Pisanie analizy wiersza, opowiadania lub sztuki

Przegląd

Zadaniem otwierającym kurs pisania o tematyce literackiej jest analiza pojedynczego wiersza, opowiadania, powieści lub sztuki teatralnej. Zadanie to będzie stanowić podstawę większości innych zadań pisemnych, które będziesz musiał wykonać na zajęciach z literatury Writ 102. Ważne jest, aby wiedzieć, jak napisać analizę – czasami nazywaną interpretacją lub analizą literacką, krytycznym czytaniem lub analizą krytyczną – w celu zidentyfikowania głównej myśli autora lub tekstu poprzez proces wyjaśniania. Aby zrozumieć, co jest wymagane w analizie, należy najpierw zapoznać się z zadaniem analizy i przeczytać „Jak czytać wiersz” Edwarda Hirscha.

Jak skonstruować esej analityczny

Nie ma jednej metody strukturyzacji analizy. W rzeczywistości istnieje kilka równie ważnych sposobów strukturyzacji analizy literackiej. To, co wymaga czasu i wysiłku, to odkrycie najlepszej metody dla twojego celu i odbiorców, a przedstawione tutaj metody są wystarczająco łatwe do zmodyfikowania, aby dopasować je do tych potrzeb.

Wprowadzenie: Przedstawienie głównej myśli

Niezależnie od zastosowanej metody, zawsze dobrze jest rozpocząć analizę od akapitu, który przedstawia kontekst analizowanego utworu i krótki opis tego, co uważasz za główny temat wiersza, opowiadania lub sztuki. Opis kontekstu dzieła powinien zawierać co najmniej imię i nazwisko autora, tytuł dzieła, jego gatunek oraz datę i miejsce publikacji. Jeśli utwór ma ważny kontekst biograficzny lub historyczny, należy go również uwzględnić. Nie należy jednak gubić się w szczegółach. Twoi odbiorcy oczekują zwięzłego (czyli krótkiego) poziomu tła. Następnie spróbuj wyrazić temat utworu w jednym lub dwóch zdaniach. Temat to wgląd w ludzkie doświadczenie, który autor oferuje czytelnikom, zwykle ujawniany w miarę rozwoju treści, dramatu, fabuły wiersza, opowiadania lub sztuki oraz interakcji między postaciami. Ocena tematu może być złożonym zadaniem. Autorzy zazwyczaj pokazują temat; nie opowiadają go. Rzadko wypowiadają na końcu historii słowa: „a morał mojej historii jest taki…”. Opowiadają swoją historię, rozwijają swoje postacie, zapewniają pewien rodzaj konfliktu – i z tego wszystkiego wyłania się temat. Ponieważ identyfikacja tematu może być trudna i subiektywna, często dobrym pomysłem jest przeanalizowanie reszty analizy, a następnie powrót do początku i ocena tematu w świetle analizy innych elementów literackich dzieła.

Przykładowy akapit wprowadzający

Oto dobry przykład akapitu wprowadzającego z przeprowadzonej przez Bena analizy wiersza Williama Butlera Yeatsa „Wśród dzieci w wieku szkolnym”.

„Among School Children” został opublikowany w zbiorze wierszy Yeatsa The Tower z 1928 roku. Inspiracją do jego powstania była wizyta Yeatsa w szkole w Waterford w 1926 roku, oficjalna wizyta w charakterze senatora Wolnego Państwa Irlandzkiego. W trakcie wycieczki Yeats zastanawia się nad własną młodością i doświadczeniami, które ukształtowały „sześćdziesięcioletniego, uśmiechniętego człowieka publicznego” (wiersz 8), którym się stał. Poprzez jego refleksję wyłania się temat wiersza: życie ma sens, gdy połączenia między pozornie odmiennymi doświadczeniami są przekształcane w jednolitą całość.

Treść: Pozostać skupionym

W części głównej analizy literackiej chcesz poprowadzić czytelników przez wiersz, opowiadanie lub sztukę, zatrzymując się po drodze, aby skomentować, przeanalizować, zinterpretować i wyjaśnić kluczowe zdarzenia, opisy, dialogi, symbole, użycie przez pisarza języka figuratywnego – wszelkie elementy literatury, które są istotne dla rzetelnej analizy tego konkretnego dzieła (zobacz doskonałe pytania Edwarda Hirscha „Talking Back to a Poem” w „How to Read a Poem”). Twoim głównym celem jest wyjaśnienie, w jaki sposób elementy literatury działają, aby wyjaśnić, wzmocnić i rozwinąć temat. Elementy literatury są wspólne dla wszystkich gatunków: opowiadanie, wiersz narracyjny i sztuka teatralna mają fabułę i bohaterów. Jednak niektóre gatunki uprzywilejowują pewne elementy literackie. Na przykład w wierszu forma, obrazy i metafory mogą być szczególnie ważne; w opowiadaniu sceneria i punkt widzenia mogą być ważniejsze niż w wierszu; w sztuce dialog, wskazówki sceniczne, oświetlenie pełnią funkcje rzadko istotne w analizie opowiadania lub wiersza.

Długość analizy utworu literackiego będzie zazwyczaj zależeć od długości analizowanego utworu – im dłuższy utwór, tym dłuższa analiza – chociaż instruktor prawdopodobnie ustali limit słów dla tego zadania. Upewnij się, że nie parafrazujesz po prostu fabuły opowiadania lub sztuki albo treści wiersza. Jest to częsta słabość w analizach literackich studentów, zwłaszcza gdy analiza dotyczy wiersza lub sztuki teatralnej.

Przykłady akapitów

Oto dwa dobre przykłady akapitów z analizy Amelii „Araby” Jamesa Joyce’a.

W kilku pierwszych akapitach opowieści pojawia się kilka odniesień religijnych, które będą się gromadzić w miarę rozwoju historii. Narrator jest uczniem Szkoły Braci Chrześcijańskich; dawny lokator jego domu był księdzem; pozostawił po sobie książki zatytułowane Opat i Pobożny mówca . Pod koniec drugiego akapitu opowieści narrator opisuje „centralną jabłoń” w ogrodzie, pod którą znajduje się „zardzewiała pompka rowerowa zmarłego lokatora”. Możemy zacząć podejrzewać, że drzewo symbolizuje jabłoń w Ogrodzie Eden a pompka rowerowa, węża, który zepsuł Ewę, co może być naciągane, dopóki motyw upadku niewinności Joyce’a nie stanie się bardziej widoczny.

…..

Narrator musi nadal pomagać ciotce w załatwianiu jej spraw, ale nawet gdy jest tak zajęty, jego myśli skupiają się na siostrze Mangana, próbując uporządkować swoje uczucia do niej. Tutaj Joyce zapewnia żywy wgląd w umysł dorastającego chłopca, jednocześnie podekscytowanego i oszołomionego swoim pierwszym zauroczeniem. Chce jej powiedzieć o swoim „zdezorientowanym uwielbieniu”, ale nie wie, czy kiedykolwiek będzie miał na to szansę. Joyce opisuje przyjemne napięcie trawiące narratora za pomocą uderzającego porównania, które nadal rozwija charakter narratora, jednocześnie odzwierciedlając religijne obrazy, tak ważne dla tematu opowieści: „Ale moje ciało było jak harfa, a jej słowa i gesty były jak palce, biegnące wzdłuż drutów”.

Wnioski: Unikaj powtarzania twierdzeń

Ostatni akapit analizy powinien spełniać dwa cele. Po pierwsze, powinien przedstawiać twoją własną opinię na temat jakości wiersza, opowiadania lub sztuki, o której pisałeś. Po drugie, powinien komentować aktualność dzieła. Z pewnością powinieneś skomentować trwałe znaczenie społeczne dzieła, które objaśniasz. Możesz skomentować, choć nigdy nie powinieneś być do tego zobowiązany, osobiste znaczenie dzieła. Oto końcowy akapit z analizy Dao-Ming „The Importance of Being Earnest” Oscara Wilde’a.

Wystawiona po raz pierwszy w 1895 roku sztuka „The Importance of Being Earnest” została sfilmowana w 2002 roku i jest regularnie wznawiana przez profesjonalne i amatorskie zespoły teatralne. Sztuka przetrwała nie tylko ze względu na komiczną błyskotliwość jej bohaterów i ich dialogów, ale także dlatego, że jej satyra wciąż rezonuje ze współczesną publicznością. Wciąż jestem zdumiony, że w mojej własnej azjatyckiej matce widzę cień Lady Bracknell, z jej obsesją na punkcie znalezienia dla córki męża, który utrzyma, jeśli nie, idealnie, podniesie status społeczny rodziny. Możemy lubić myśleć, że jesteśmy bardziej wyzwoleni i społecznie wyrafinowani niż nasi wiktoriańscy przodkowie, ale gwiazdy i kwalifikujący się kawalerowie, którzy występują w obecnych programach telewizyjnych reality, ilustrują zakres, w jakim powierzchowne obawy nadal wpływają na decyzje dotyczące miłości, a nawet małżeństwa. Nawet teraz możemy zwrócić się do Oscara Wilde’a, aby pomóc nam zrozumieć i śmiać się z tych, którzy są szczerzy tylko z nazwy.

Konkluzja Dao-Ming jest krótka, ale udało jej się pochwalić sztukę, potwierdzić jej główny temat i wyjaśnić jej trwały urok. Zwróć uwagę, jak jej ostatnie zdanie sprytnie ustanawia poczucie zamknięcia, które jest również cechą skutecznej analizy.

Możesz oczywiście zmodyfikować przedstawiony tutaj szablon. Twój prowadzący może preferować nieco inne podejście do analizy literackiej. Jej istotą będzie jednak zrozumienie i interpretacja tematu wiersza, opowiadania lub sztuki oraz umiejętność, z jaką autor kształtuje elementy literatury – fabułę, postać, formę, dykcję, scenerię, punkt widzenia – aby wesprzeć ten temat.

ĆWICZENIA

Analiza modelu

Teraz przeczytaj krótki wiersz Siegfrieda Sassoona „Base Details”, przedrukowany w Project Bartleby, a następnie przeczytaj przykładowy esej z komentarzami:

[Szczegóły bazy

Gdybym był zajadły, łysy i zdyszany,
Żyłbym w Bazie ze szkarłatnymi Majorami
I gnał ponurych bohaterów na śmierć.
Zobaczylibyście mnie z moją opuchniętą, rozdrażnioną twarzą,
Żołniejącą i przełykającą w najlepszym hotelu,
Czytającą Listę Honorową. „Biedny młodzieniec”,
mówiłem, „znałem dobrze jego ojca;
tak, przegraliśmy mocno w tym ostatnim starciu”.
A kiedy wojna się skończy i młodość będzie martwa,
dotrę bezpiecznie do domu i umrę — w łóżku.

Rzućmy okiem na wiersz Sassoona z I wojny światowej: „Szczegóły bazy”. http://www.bartleby.com/136/11.html]

Najpierw spróbujmy ustalić, kto jest mówcą, „ja” [podmiotem lirycznym] wiersza. Zauważ, że mówca spekuluje: „Gdybym był dziki, łysy i zdyszany…” Czy możemy założyć, że nie jest on żadnym z trzech przymiotników? Więc ile miałby lat? Zacznij od hipotezy i trzymaj się jej, chyba że dalsze szczegóły sprawią, że twoje przypuszczenia będą nie do utrzymania. Następnie wypróbuj inną hipotezę. Na razie załóżmy, że mówca jest młody. Jaka jest jego ranga? Czy jest oficerem? Mało prawdopodobne, prawdopodobnie nienotowany na liście, ponieważ jego ton w stosunku do majorów jest zły i sarkastyczny.

Nazywa je „szkarłatnymi”. Jakie jest znaczenie słowa „szkarłat”? Jakie są konotacje słowa „szkarłat”? Co znaczy „drażliwy”? Dlaczego twarze absolwentów są określane jako „opuchnięte”? Jakie jest tutaj główne znaczenie słowa „złom”? Czy zamierzone są inne znaczenia?

Jaki jest cel wiersza? Poszukaj krótkich informacji biograficznych Sassoon na stronie internetowej „Oxford World War I Poets”. https://www.oucs.ox.ac.uk/ww1lit/education/tutorials/intro/sassoon

Po trzykrotnym przeczytaniu wiersza (powinieneś wydrukować kopię wiersza z Projektu Bartleby), spójrz na następujący esej ucznia na temat dykcji w „Szczegółach podstawowych”.

The Diction of „Base Details” (esej studencki na podstawie Edwarda J. Gordona, Writing About Imaginative Literature , Harbrace: 1973).

Starzy ludzie prowadzą wojny; młodzi mężczyźni walczą i giną w nich. W „Szczegółach bazy” Siegfried Sassoon ujawnia swoją dykcją gorycz wobec faktu, że młodzi mężczyźni giną na wojnach, podczas gdy oficerowie żyją bezpiecznie za liniami. Mówcą w wierszu jest zwykły żołnierz opowiadający o majorach w bazie wojskowej. Udając, jaki byłby, gdyby był oficerem, potępia wojnę.

Swoim doborem słów żołnierz wyraża postawę pogardy dla oficerów za liniami, którzy „pędzą posępnych bohaterów na śmierć”. Mówi z sarkazmem o ich zaciekłości i dalej opisuje ich jako „łysych i zdyszanych”. Gdyby był majorem, on też miałby „opuchniętą, rozdrażnioną twarz/Żłopanie i przełykanie w najlepszym hotelu”. Konotacje tych słów sugerują mężczyzn z nadwagą i bez formy z powodu nadmiernego picia i jedzenia. Odniesienie do „szkarłatnych majorów” przywodzi na myśl czerwone mundury brytyjskich oficerów i kolor krwi.

[Spójność byłaby tutaj jeszcze lepsza, gdyby student mógł dalej wyraźnie wskazać, w jaki sposób majorzy w przenośni mają krew na rękach – krew młodych żołnierzy pod ich dowództwem. Wystarczyłoby jedno krótkie zdanie. JS]

Następnie mówca opisuje stosunek oficerów do żołnierzy. Mówi się o utracie wielu ludzi w „tym ostatnim skrawku”. Niedopowiedzenie tego ostatniego słowa ostro kontrastuje z wzmianką w tej samej linii o ciężkich stratach w bitwie. W tym miejscu uczeń powinien podać inne znaczenia słowa „złom” i wskazać ich znaczenie tematyczne. JS ] W ostatnich dwóch linijkach wiersza pojawia się kolejny kontrast między „młodością jak kamień” a oficerem, który „dotrzesz bezpiecznie do domu i umrze – w łóżku”. [Tutaj uczeń może poprawić esej, omawiając konotacje czasownika „toddle”, a następnie odnosząc dykcję do tematu. JS]

Po przeczytaniu całego wiersza tytuł staje się niejednoznaczny. Pozorne znaczenie odnosi się do szczegółów bazy wojskowej. Ale „podstawa” może również oznaczać niski i godny pogardy. „Szczegóły” również mają dwa znaczenia. Może to oznaczać oddział ludzi wysłany na określoną misję – „szybkich, ponurych bohaterów na linii” – ale może też oznaczać drobną sprawę, tak jakby wysyłanie ludzi na śmierć nie było ważne dla oficerów. Tak więc pozorne znaczenie, które widzimy, gdy zaczynamy czytać, zmienia się w drugie znaczenie, kiedy kończymy czytać wiersz.

Dykcja zawiera zatem komentarz do tematu wiersza: starcy, którzy kierują wojnami z bezpiecznej odległości za liniami, wydają się nie rozumieć, co to znaczy umrzeć w bitwie i pojawić się na „Rolce honoru”.

TREŚĆ NA LICENCJI CC, UDOSTĘPNIONA WCZEŚNIEJ
  • Dodatek 5: Pisanie analizy wiersza, opowiadania lub sztuki. Autor : James Sexton. Dostarczone przez : BC Open Textbooks. Pobrane z : https://opentextbc.ca/englishliterature/back-matter/appendix-5-writing-an-analysis-of-a-poem-story-and-play/. Projekt : Literatura angielska: epoka wiktoriańska i nowożytna. Licencja : CC BY: Uznanie autorstwa

Link do artykułu: https://quillbot.com/courses/inquiry-based-writing/chapter/writing-the-analysis-of-a-poem-short-story-or-play/

obraz wyróżniający: Obraz StartupStockPhotos z Pixabay

Redakcja WOBEC poleca zapoznanie się z kursem Pisanie 102 (https://quillbot.com/courses/inquiry-based-writing/)

WRIT 102 (Writing 102) to tematyczny kurs pisania dla pierwszego roku studiów, którego celem jest rozwijanie umiejętności pisania nabytych w WRIT 100/101 oraz rozwijanie umiejętności krytycznego myślenia i badań odpowiednich do wykorzystania w pisaniu akademickim. Podczas zajęć szczególną uwagę zwraca się na rozwijanie umiejętności argumentacji, analizowania tekstów i syntezowania informacji w przemyślane, spójne eseje i projekty. Studenci zapisani do WRIT 102 przygotują prace dłuższe niż w WRIT 100/101. Kurs kończy się ostatecznym elektronicznym portfolio prac studenta z refleksyjnym wprowadzeniem.