Odkrywanie wyjątkowości inteligentnych miast w Nowej Stolicy Administracyjnej w Egipcie [ [Z cyklu świat nie stoi w miejscu, Polski też na to nie stać] / Hisham Abusaada a , Abeer Elshater, Rowaida Rashed

0
188

Streszczenie

Przy pisaniu tego artykułu wykorzystano pojęcia „osobliwości miasta” i „inteligencji”, wraz z innymi elementami, takimi jak osobowość, tożsamość i charakter. Zastosowaliśmy opisowo-analityczną metodologię badań. Z naszego przeglądu wynika, że ​​forma miejska i życie codzienne mają ze sobą wiele wspólnego. W badaniu tym zidentyfikowano 13 czynników w czterech kategoriach w celu analizy formy urbanistycznej Nowej Stolicy Administracyjnej Egiptu, ignorując styl życia, ponieważ miasto jest wciąż w budowie. W naszych wynikach przedstawiono ramy rozwoju wyjątkowości stolic jako sposób na zwiększenie wyjątkowości miasta we wszystkich jego formach urbanistycznych. Dzięki zastosowaniu czterech kluczy i czynników osobliwości artykuł ten kończy się przedstawieniem ram wzmacniania struktury miejskiej inteligentnych miast. Sugerowano także, że koncepcja inteligentnego miasta może wyznaczyć nowe kierunki projektowania unikalnych stolic na świecie.

    1 . Wstęp

    Głębsze zrozumienie powiązań między osobowością, tożsamością i charakterem może dostarczyć cennego wglądu w podobieństwa i różnice między miastami [1] , [2] , [3] , [4] . Niedawno filozofowie przyjęli termin „osobliwość”, aby opisać podobieństwa między miastami. Planiści miejscy i teoretycy urbanistyki różnicowali osobliwości miast w oparciu o różnice w cechach formy urbanistycznej, takie jak przejrzystość punktów orientacyjnych [5] , artefakty [6] i wyjątkowe walory estetyczne [7] . Inni badacze znajdują podobne osobliwości na podstawie codziennych cech miast, takich jak Wiedeń i Graz w Austrii, które mają odrębną tożsamość [8] , [9] oraz Memphis w stanie Tennessee w USA, które przeżywa boom rowerowy [10] .

    W tym badaniu „osobliwość miasta” podkreśla wyjątkowość miasta na tle innych miast, nadając mu prestiżową pozycję jako miasta wartościowego [11] , [12] , [13] . Wdrożenie tej osobliwości w oparciu o kształt urbanistyczny miasta, satysfakcję odwiedzających i wizerunek wizualny zostało przyjęte w kilku planowanych stolicach na całym świecie [14] . Przykłady obejmują podkreślanie ideałów powstających państw narodowych Chandigarh [15] , Islamabadu [16] , Abudży [17] , Astany [18] i NACC [19] .

    Wielu geografów miast, psychologów i socjologów zajmowało się osobowością [20] , [21] , tożsamością [20] , [22] , [5] , [23] i charakterem [24] , [25] , aby wyjaśnić podobieństwa i różnice. Z tych pomysłów rozwinęło się wiele terminów stosowanych w badaniach miejskich, opartych na tych trzech koncepcjach. Przykłady tych pomysłów podano dla tożsamości miasta [3] , tożsamości miejskiej [26] , [27] , tożsamości lokalnej [3] , [28] , tożsamości miejsca [25] , [29] , [8] , osobowości jednostki sąsiedzkiej [30] , [18] , tożsamość jednostki sąsiedzkiej [31] , charakter jednostki sąsiedzkiej [32] , charakterystyka miejsca [33] , [10] , osobliwość wspólna [34] , osobliwość przestrzenna [7] i osobliwość miasta to terminy odnoszące się do na zmiany cech formy urbanistycznej [2] , [21] , [33] , [35] , [36] i stylu życia codziennego [30] , [29] , [8] , [1] , [10] .

    Przeprowadzenie porównania miast jest miarodajne i istotne. Chociaż forma miejska i życie codzienne są nierozerwalnie powiązane z czterema pojęciami: osobowością, tożsamością, charakterem i wyjątkowością, jednak w niewielu badaniach badano jedność i zgodność tych terminów w planowaniu i projektowaniu urbanistycznym. Odpowiedzią na to pytanie jest identyfikacja podobieństw między tymi pomysłami i dokonanie ich syntezy w celu wydobycia kluczy, które umożliwią urbanistom lub projektantom sformułowanie rekomendacji dla ich przyszłej realizacji. W niniejszym opracowaniu dogłębnie zbadano zatem podobieństwa pomiędzy czterema pojęciami ontologicznymi dominującymi w literaturze z zakresu urbanistyki. W ten sposób możemy wyodrębnić klucz do analizy osobliwości miasta.

    Odkąd rozpoczęła się rozmowa na temat nieuniknionej transformacji obecnych i przyszłych miast w inteligentne miasta, intrygują nas inteligentne miasta i ich wpływ na rozwój stolic. Termin ten wymaga wyjaśnienia, częściowo ze względu na jego interakcję ze współczesnymi koncepcjami, takimi jak konkurencyjność, komfort życia, aspekty społeczno-techniczne i miasta zrównoważone [37] . Jeżeli chodzi o niejednoznaczność, została ona potwierdzona na wszystkich poziomach praktyki. Dziś problemem jest to, czy pojęcie to odnosi się do architektury, urbanistyki, urbanistyki czy urbanistyki. Czy możliwa jest budowa inteligentnego miasta w skali formy urbanistycznej? Przeanalizowano szczegółowe definicje inteligentnych miast, aby rozwiązać te dwa problemy, które zdaniem kilku myślicieli nadal wymagają większej szczegółowości i wyjaśnienia. Inni natomiast zdecydowali się na definicję.

    W artykule omówiono inteligentne miasta wykorzystujące technologie informacyjno-komunikacyjne (ICT) w celu poprawy jakości, wydajności i efektywności usług miejskich, w tym energii, usług użyteczności publicznej i transportu, w celu zmniejszenia zużycia zasobów, odpadów i kosztów [38] , [39] . Tutaj argumentujemy, że inteligentne miasta skupiają się przede wszystkim na planach urbanistycznych, które powinny prowadzić do unikalnych kształtów miast.

    Artykuł ten stanowi ramy dla miast, które wdrażają inteligentne technologie i tworzą inteligentne formy w celu zwiększenia ich atrakcyjności wizualnej. Ponadto technologie te mogą uwydatnić wyjątkowość, charakter i tożsamość miasta. W tym badaniu odkryto klucze potrzebne do badania i rozwijania osobliwości miasta w nowych inwestycjach, wykorzystując cztery koncepcje ontologiczne i ich 13 wariantów. Naszym celem jest ustalenie, czy łączenie tych kluczy w celu opisu podobieństw i różnic w miastach pozostaje istotne. Niniejsze badanie udostępnia te pomysły także urbanistom i deweloperom, którzy chcą dowiedzieć się więcej o wyjątkowości miasta, oraz praktykom, którzy chcą zwiększyć jego wartość.

    Badanie wnosi znaczący wkład do światowej literatury dotyczącej podobieństw między osobowością, tożsamością, charakterem i wyjątkowością inteligentnych miast. Ponadto oceniamy czynniki, które można przypisać odrębności NACC za pomocą tych kluczy pod względem formy urbanistycznej. Pod względem oryginalności niniejsze opracowanie stanowi pierwszy krok w kierunku pogłębionej wiedzy na temat osobliwości miasta. W literaturze poświęconej analizom ontologicznym i epistemologicznym nie stosowano wcześniej ram teoretycznych opartych na podobieństwach między osobowością, tożsamością, charakterem i wyjątkowością. Tym samym badanie to wnosi wkład do literatury na temat podobieństwa miast i sugeruje praktyczne zastosowania nowej stolicy Egiptu, aby zaoferować realistyczny obraz osobliwości miasta. Co więcej, niniejsze badanie służy jako punkt odniesienia dla powiązanych badań, biorąc pod uwagę badanie podobieństw między trzema koncepcjami ontologicznymi, a mianowicie osobowością, tożsamością i charakterem. Pojęcia te są używane zamiennie w celu zbadania podobieństw między miastami. Pomimo faktu, że w niniejszym badaniu skupiono się głównie na formie urbanistycznej, względne znaczenie doświadczeń życia codziennego jest szczególnie i silnie uzależnione od przestrzennej organizacji fizycznych elementów nowo wybudowanej stolicy Egiptu.

    2 . Metodologia

    2.1 . Studium przypadku

    NACC zostało wybrane jako współczesny przykład badawczy z czterech następujących powodów: Jako nowo planowana stolica, której urbanistyka ma charakter strategiczny, zamierza osiągnąć cel narodowy (nowa republika), który wymaga symbolicznej odrębności, aby zająć eksponowane miejsce wśród innych stolice. Planowanie generalne polega na rozpoczęciu od zera i wykorzystaniu poszczególnych elementów na poziomie formy urbanistycznej, co właśnie robi plan generalny miasta. Na etapie budowy raporty techniczne dostarczają informacji, które można wykorzystać do porównania planów miasta z wieloma wizytami w miastach.

    Egipski NACC zamierza z jednej strony złagodzić cierpienia ludności, a z drugiej poprawić efektywność gospodarczą, społeczną i polityczną poprzez kompleksowy plan zgodny z koncepcjami zrównoważonego, ekologicznego, dostępnego dla pieszych, nadającego się do życia, połączonego, inteligentnego i biznesowego dzielnice ( ryc. 1 ) [40] , [41] . NACC to nowy ośrodek administracyjno-gospodarczy [42] . Powierzchnia planowana dla metropolii wynosiła początkowo 170 000 feddanów 1 i została powiększona do 184 000 feddanów. W ostatnim etapie w 2050 r. ma pomieścić do 6,5 mln mieszkańców; w szczególności pierwsza faza może pomieścić do 1,5 miliona osób powyżej 40 000 feddanów. NACC zaczął już przyjmować mieszkańców w 2021 r. [41] .

    Ryc. 1 . Mapa regionu Wielkiego Kairu pokazująca lokalizację NACC. Źródło: Dzięki uprzejmości Konsorcjum Rozwoju Miast 5 +  (5 +  UDC).

    Plan generalny składa się z trzech etapów. Pierwsza faza , obejmująca obszar 40 000 feddanów, obejmuje osiem dzielnic mieszkalnych i obejmuje dzielnicę dyplomatyczną oraz obszar pałacu prezydenckiego, które są oddzielone dzielnicą rządową, obejmującą miasto sztuki i kultury, dzielnicę inwestycyjną oraz dzielnicę rządową . Drugi etap obejmuje 47 000 feddanów i obejmuje obszary mieszkalne oraz lotniska. Trzecia faza obejmuje 97 000 feddanów ( ryc. 2 ). Wizualny obraz tej koncepcji łączy materiały i naturalne komponenty, optymalizując kontekst architektoniczny. Wyznacza historyczne (przeszłe) i zrównoważone (przyszłe) ścieżki oraz hierarchię miasta (teraźniejszość). Wycieczka rozpoczyna się w pobliżu fontanny i kończy w centrum miasta. Opera i jej obszar usług obejmują miasto uniwersyteckie (Miasto Wiedzy), inteligentną wioskę, dworzec kolejowy, dzielnicę handlową, centralną dzielnicę biznesową i miasto medyczne. Widoczne jest również centrum konferencyjne, hotel Al-Masa i tereny wystawowe.

    Ryc. 2 . Główne cechy NACC przedstawiają kultową architekturę centralnej dzielnicy biznesowej i kompaktowo zaplanowanych dzielnic (dolin) zgrupowanych wokół rzeki Green River. Źródło: dzięki uprzejmości 5 +  UDC. (W celu interpretacji odniesień do koloru w legendzie tej figury czytelnik odsyłany jest do internetowej wersji tego artykułu.)

    NACC miało stworzyć miasto zintegrowane globalnie, a jednocześnie reagujące lokalnie. Ideą planowania urbanistycznego NACC jest połączenie inteligentnych i małych dzielnic (zwanych „dolinami”) w megamiasto połączone rzeką Green River i ogromnymi sieciami infrastruktury.

    NACC odpowiada na globalne potrzeby rozwojowe i światowe siły gospodarcze. Plan zakładał pokrycie wymagań produkcyjnych w zakresie zaawansowanych technologii i zorientowanych na eksport, korporacyjnych kompleksów biurowych i światowej sławy instytucji kulturalnych. Projekt obejmuje znaczące węzły medialne, ekskluzywne możliwości spędzania wolnego czasu i rozrywki oraz rozbudowane sieci transportu zbiorowego. Usługi te powinny mieć wyraźny zarys i odrębną tożsamość, być zintegrowane w skali globalnej, a nie marginalizowane. Aspiracje te nieuchronnie wymagały planowania na dużą skalę i rozproszonego. Jednocześnie jednym z głównych celów było stworzenie zrównoważonego, przyjaznego do życia i reagującego lokalnie miasta, które nawiązuje do swojego bezpośredniego otoczenia i jest miejscem, w którym ludzie cieszą się codziennym życiem. Oznaczało to, że plan megamiasta musiał uwzględniać inteligentne dzielnice (doliny), które zostały zaplanowane blisko siebie i rozmieszczone wzdłuż 35-kilometrowej rzeki Green River.

    Te zwarte dzielnice osiągają zrównoważony rozwój poprzez politykę użytkowania gruntów, ochronę środowiska, instytucjonalną, społeczną i gospodarczą. Każda zwarta dzielnica ma krótkie odległości wewnętrzne, stosunkowo dużą gęstość zabudowania mieszkalnego i zróżnicowane użytkowanie gruntów. Opierają się one na wydajnych systemach transportu publicznego i układzie urbanistycznym zachęcającym do poruszania się pieszo i na rowerze, niskim zużyciu energii, a co za tym idzie zmniejszeniu zanieczyszczeń. Wszystkie aspekty zrównoważonego rozwoju są stosowane w tych kompaktowych dzielnicach i są obsługiwane i kontrolowane za pomocą inteligentnych rozwiązań. Tym samym koncepcja urbanistyczna NACC stanowi hybrydę pomiędzy dwoma rodzajami planowania: wielkoskalowym, rozłożonym i zwartym, wykorzystującym pozytywne aspekty każdego z dwóch kierunków planowania. Dzięki tego rodzaju integracji plan na dużą skalę jest ściśle powiązany.

    Urbaniści i projektanci przejęli ideę zielonego miasta w NACC i stworzyli naturalną oazę powiązaną i zintegrowaną z otaczającymi projektami. Ryc. 3 przedstawia plan strategiczny obejmujący rzekę Green, doliny, działalność gospodarczą i sieci drogowe.

    Ryc. 3 . Plan strategiczny, rzeka Green, usługi i działania, sieci drogowe , pas zieleni i trzy fazy miasta – Źródło: Dzięki uprzejmości 5 +  UDC. (W celu interpretacji odniesień do koloru w legendzie tej figury czytelnik odsyłany jest do internetowej wersji tego artykułu.)

    Charakterystyczna 35-kilometrowa rzeka Green River obejmuje siedem parków centralnych, które łączą plan zagospodarowania przestrzennego i obejmują obszary społeczno-kulturalne, gospodarcze i rekreacyjne . Są one klasyfikowane według trzech metafor: historia, zrównoważony rozwój i miasto. W obszarze historycznym znajduje się duża fontanna, pomnik i Wielki Meczet na czele tego tętniącego życiem centrum.

    W Green River znajduje się centrum eksploracji, teatr, sztuka krajobrazu, pięć ogrodów z mokradłami, rzeźba, miejskie rolnictwo, sport i oaza w sektorze zrównoważonego rozwoju [43] . Doliny zostały zaplanowane i zaprojektowane z myślą o wspólnotach mieszkaniowych w oparciu o hierarchię strukturalną obejmującą tradycyjną i nowoczesną urbanistykę. Najważniejszą jednostką planistyczną jest dzielnica mieszkaniowa, której centralną jednostką planowania jest lokalna ulica, obejmująca poszczególne bloki i działki.

    Korzystanie z sieci mobilności i komunikacji w celu łączenia różnych sektorów, dzielnic i usług społecznych pokazuje myślenie funkcjonalne. Te sieci drogowe, które zaczynają się od rzeki Green, stanowią kręgosłup miasta. Ścieżki łączą każdą dzielnicę w dolinie z różnymi przestrzeniami publicznymi, które pełnią funkcję węzłów i działań w rzece Green River. Inicjatywa ta rozważa połączenie istniejących sieci ruchu pieszego, rowerowego i transportu publicznego.

    2.2 . Projekt badania

    W pracy przedstawiono badanie zakresu [44] , [45] , [46] . Pod względem technicznym opracowanie ma charakter opisowo-analityczny. Ma na celu zwiększenie wiedzy i zrozumienia wśród urbanistów [47] poprzez udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy forma urbanistyczna NACC osiąga osobliwość miasta? W odpowiedzi zbadaliśmy podobieństwa między koncepcjami osobowości, tożsamości i charakteru, koncentrując się na badaniu podobieństw między miastami. Dodaliśmy osobliwość miasta jako czwartą koncepcję obok inteligentnych miast. W związku z tym zaprojektowaliśmy badanie w dwóch fazach. Po pierwsze, wyjaśniliśmy relacje między tymi koncepcjami ontologicznymi, aby zidentyfikować ich podobieństwa i określić wiarygodność osobliwości miasta, odnosząc się do powiązań między czterema ideami. Na koniec wykazaliśmy wykonalność wykorzystania tych podobieństw do zbadania lub zbudowania osobliwości NACC.

    Zastosowaliśmy dwuetapowe podejście badawcze, które obejmowało systematyczną ocenę literatury i analizę treści wyników. Najważniejsza literatura dotycząca osobowości, tożsamości, charakteru i wyjątkowości została początkowo poddana ocenie w badaniach ontologicznych i epistemologicznych. Aby zbadać podobieństwa między miastami, w badaniach tych należy uwzględnić formę urbanistyczną i styl życia jako słowa współistniejące w tytule lub w całym tekście. Zatem powstało 13 komponentów, które badania ontologiczne i epistemologiczne podzieliły na cztery klucze.

    Wykorzystując cztery epistemologiczne klucze analityczne, w drugiej fazie badania przeprowadza się analizę subiektywną, która może pomóc w osiągnięciu tego celu. Na koniec zbadano ich zastosowanie do egipskiego NACC. Dogłębny przegląd szarej literatury, takiej jak publikacje w języku arabskim wydane przez egipskie Ministerstwo Mieszkalnictwa, Usług Komunalnych i Społeczności Miejskich, artykuły akademickie, raporty naukowo-techniczne oraz blogi społeczności internetowych, stanowi podstawę następnego etapu. Co więcej, do czasu otwarcia miasta pod koniec 2021 r. planowano ukończyć 98 procent budowy pierwszego etapu. Dlatego byliśmy świadkami wielu różnych aspektów formy urbanistycznej miasta, co potwierdziło nasze ustalenia i to, co sugerowano w raporty.

    Aby określić odpowiednie odniesienia w tej pracy, można zastosować analizę opisową opartą na technice kuli śnieżnej [48] . Słowa kluczowe „osobowość” lub „tożsamość” lub „charakter” lub „osobliwość” były wybierane w ustawieniach zapytań od 1950 r. do chwili obecnej. Jednocześnie w celu poszerzenia wyszukiwanych haseł zastosowano symbole wieloznaczne, takie jak „miasto” lub „miejski” lub „miejsce” lub „forma miejska” i „życie codzienne” (*). Poszukiwaliśmy tych słów w latach 1950-2021 w dwóch bazach danych, a mianowicie w tytułach książek pojawiających się w Google i na stronach wydawców międzynarodowych oraz w tytułach czasopism międzynarodowych zarejestrowanych w bazie Scimago Journal i Country Rank (SJR), który zawiera ograniczoną ocenę publikacji światowych oraz znaczących publikacji akademickich z zakresu nauk społecznych, urbanistyki oraz planowania i rozwoju.

    Wyszukiwanie ograniczono do literatury anglojęzycznej, ponieważ materiały dotyczące NACC nie były jeszcze dostępne. Fakt, że NACC jest jeszcze w budowie, utrudnia zbadanie codziennego życia miasta. Otwarcie NACC planowano na rok 2022, co ułatwia analizę kształtu urbanistycznego. W ten sposób analiza studium przypadku opiera się na szarej literaturze, takiej jak raporty techniczne, notatki i specyfikacje, a także plany projektów i miast. Do napisania tego artykułu wykorzystaliśmy mapy planu zagospodarowania przestrzennego i formy urbanistycznej oferowane w raportach technicznych, w oparciu o perspektywy zespołów planistycznych i projektowych w 5 + UKD.

    3 . Teoria: Klucze i elementy podobieństw

    Badanie zakresu pokazuje, że podobieństwa między osobowością, tożsamością, charakterem i wyjątkowością są powiązane z dwoma kwestiami. Po pierwsze, wiedza na ten temat opiera się na badaniach prowadzonych przez teoretyków studiów miejskich. Druga skupia się na istotnych elementach analizy integracji ontologicznej, która łączy podstawowe prace nad opartymi na wiedzy cechami integracji pomiędzy czterema koncepcjami, czyli aspektami używanymi w tym przeglądzie, za pośrednictwem 13 elementów i czterech kluczy ( Załącznik 1 ), które kończy się przedstawieniem ram teoretycznych.

    3.1 . Klucz opisowy: Rodzaje, zjawiska i znaczenie

    Do typów tożsamości zalicza się tożsamość własną [20] , tożsamość osobistą [23] oraz tożsamość narodową i regionalną [49] , [50] . W tych wcześniejszych badaniach uwzględniana jest także tożsamość miasta, w tym jego charakterystyka [51] , [3] . Alternatywnie, tożsamość miejska wyraża cechy miasta [51] , [52] , czyli wspomnienia oraz osobiste i społeczno-kulturowe znaczenia symboliczne związane z miejscem [53] , [51] . Tożsamość lokalna odzwierciedla rdzenną estetykę środowiska zabudowanego, która jest ściśle powiązana z ideologiami kulturowymi i politycznymi [28] . Tożsamość miejsca odnosi się do tożsamości miejsca: idei, przekonań, preferencji, wartości i celów [25] , [54] , które są ograniczone do sąsiedztwa [55] . Na charakter składa się charakter środowiskowy [30] , [33] , miejski [25] i charakter miejsca [33] . Wreszcie osobliwość przestrzenna [34] i osobliwość miasta obejmują osobliwość estetyczną [7] .

    Według Eriksona (1959) [20] osobowość jest zjawiskiem indywidualnym i społecznym oraz ustalonym z góry porządkiem, natomiast tożsamość jest złożonym zjawiskiem psychologicznym wyrażającym się w dynamicznych procesach wewnętrznych jednostki. Relph (2007; 1976) [23] , [56] , Dovey i in. (2009) [25] i Dovey (2010) [2] dokonują przeglądu charakteru jako zjawiska empirycznego w ramach fenomenologii miejsca. Rossi (1982) [6] przedstawia osobliwość jako integrującą zjawiska przestrzenne i społeczne. Heidegger (1969) [22] twierdzi, że indywidualność i wyjątkowość są bardzo podobne do definicji osobowości.

    Erikson (1959) [20] jako pierwszy rozumiał znaczenie tożsamości jako równoważnej relacji z utrzymującą się identycznością wobec siebie. Ivic (2010) [49] argumentuje brak ustalonego znaczenia, natomiast Sepe i Pitt (2014) [33] wyrażają tożsamość jako trwałą identyczność i jedność, która pozwala odróżnić się od innych. Według McAdamsa (2009) [21] badania nad osobowością skupiały się na interesie własnym, który jest powiązany z ludzkimi uczuciami i jawi się jako wzór cech dyspozycyjnych, takich jak temperament czy skłonności biologiczne, które przyczyniają się do tworzenia spójnych wzorców. tożsamości emocji, myślenia i zachowania.

    Definicja ta wskazuje, że wrodzona tożsamość jest nierozerwalnie związana z tożsamością z innymi miejscami. Dovey i in. (2009) [25] postulowali, że charakter i tożsamość nie są ograniczone ani uregulowane; Charakter koncentruje się na miejscu i początkowo na zachowaniu krajobrazu ulicznego. Ponadto Deleuze (1994) [57] wyjaśnia, że ​​znaczenie osobliwości wiąże się ze środowiskiem miejskim, czyli fizycznymi elementami miasta, które tworzą różnicę i powtórzenie.

    3.2 . Klucz intelektualny: Idee i koncepcje

    Erikson (1959) [20] stwierdza, że ​​tożsamość zależy od koncepcji osobowości, która wywodzi się z jaźni, a nie z zewnątrz. Meijl (2008) [58] twierdzą, że tożsamość jest powiązana z tożsamością własnego ego, która jest zrewidowanym poczuciem realności siebie w rzeczywistości społecznej. Co więcej, jest to kod określający przynależność do różnych społeczności poprzez symbole i powiązany z pojęciem różnic. Pojęcie to odnosi się do całego obszaru [33] , procesu lub skalowanego procesu „stawania się i bycia” [59] [s. 74] oraz czynnik społeczno-psychologiczny [3] . Pojęcie charakteru wywodzi się z bycia „narzędziem planowania” [25] , które jest połączeniem „formy” i „odczucia” miejsca” [25] [s. 2597] oraz „złożony mechanizm… [który] gromadzi się pomiędzy cechami fizycznymi a poczuciem miejsca lub jego wspólnotowym znaczeniem” [18] [s. 456]. Singularity opiera się na rozróżnieniu pomiędzy miastem jako dziełem sztuki a produktem zgodnym z tradycyjnymi i współczesnymi paradygmatami.

    Ponadto Meijl (2008) [58] postrzega osobowość i tożsamość jako identyczność lub identyczną formę przedmiotu [60] . Tymczasem Sepe i Pitt (2014) [33] zaproponowali, że tożsamość implikuje trwałą identyczność ze sobą i dzielenie się cechami z innymi. Innymi słowy, charakter jawi się jako jedność przedmiotu ze sobą [22] , co jest uważane za pojęcie bardziej ogólne, konkretne [33] [s. 216] oraz szczególny styl życia i poczucie wspólnoty [18] . W związku z tym styl życia w projektowaniu i planowaniu urbanistycznym staje się paradoksem [25] , podczas gdy osobliwość jawi się jako przezroczystość widocznych kształtów i wyjątkowość w stosunku do innych obiektów i stylów życia.

    3.3 . Klucz normatywny: Warstwy, symbole, sytuacje, wymiary, kryteria i zasady

    Według Eriksona (1959) [20] osobowość bada stan jednostki poprzez kontekst społeczny, odgrywanie ról, połączenie z innymi i wspólnotę poprzez społeczność. Warstwy tożsamości oznaczają masę ludzi (symbole) oraz służą i ułatwiają powrót jednostki do domu (tożsamość kulturowa), integrację społeczną i kulturową (architektura sytuacyjna) oraz zbiorową reakcję ludzi na otoczenie w czasie. Warstwy charakteru oznaczają teraźniejszość i identyczność miejsca [20] , połączenie „czucia i formy” [2] i „wielowarstwowości” w „różnych skalach geograficznych” [59] . Warstwy osobliwości to miasto jako skumulowane dzieło sztuki i produkt, w którym miasto podąża za innowacyjnymi pomysłami, zgodnymi z erą inteligentnej informacji, technologii i zrównoważonego rozwoju [13] .

    Jeśli chodzi o symbole, osobowość jako znaczący element sceny jest już własnością jednej osoby. Tölle (2010) [26] uważa, że ​​kodeks definiuje przynależność do różnych społeczności, natomiast Melonia i in. (2019) [3] twierdzą, że osobowość wyłania się na poziomie lokalnym poprzez relację z miastem lub narodem. Ponadto tożsamość miasta odzwierciedla działania proekologiczne i strukturę morfologiczną. Sepe i Pitt (2014) [33] postrzegają to jako naturalną i kulturową stałą całego obszaru, gdzie symbole wyrażają istotne elementy fizycznych cech charakteru jednostki sąsiedzkiej poprzez interakcję publiczną i prywatną [32] oraz istotne elementy w krajobrazie kulturowym społeczności przy omawianiu charakteru miejsca [33] , [61] . W zakresie osobliwości Rossi (1982) [6] twierdzi, że widoczne elementy charakteryzujące wizerunek miasta, architekturę i artefakty miejskie nazywane są symbolami.

    Indywidualne reakcje na problemy życia codziennego tworzą osobowości, takie jak ukryte elementy sceny każdego miasta, wernakularne reakcje na praktyczne problemy związane z tożsamością [33] i poparcie dla zrównoważonych globalnych punktów widzenia [3] . W witalności i jakości miasta pojawia się kilka sytuacji, takich jak otoczenie emocjonalne, wizualne i behawioralne powiązane ze stylem życia miasta pod względem charakteru [33] , osobowości miejsca [26] , tożsamości miejsca [62] , [29] i charakteru sąsiedztwa, które wskazuje na ochronę miejsca przed zmianami [18] . Osobliwość estetyczna odnosi się do sytuacji miejskich [7] , wydarzeń i doświadczeń w życiu codziennym oraz projektowaniu architektonicznym . Wymiary pojawiają się w osobowości jako oczywiste i moralne. Część tożsamości rozumiana jest jako czynniki społeczno-psychologiczne [3] , które mają charakter subiektywny i przypisany. Charakter jest postrzegany jako szeroko pojęte przekonania o świecie fizycznym, w którym żyje jednostka. Osobliwość miasta odzwierciedla wymiar wizualny, percepcyjny, estetyczny, społeczny, kulturowy, ekonomiczny i techniczny.

    Kryteria i zasady obejmują złożoność, indywidualność, interpretacje, znaczenia, preferencje i różne wartości związane z osobowością [55] . Podobnie miejska odrębność [1] i tożsamość społeczna są powiązane z tożsamością [63] , na którą składają się spójność, wygoda, opieka, różnorodność, indywidualność, skromność, prostota, wartości społeczne, smak, bezpieczeństwo i wyjątkowość [22] . Ostatecznie inne czynniki związane z osobliwością obejmują dynamikę miasta, różnice i konflikty działań [57] , [7] , [5] .

    3.4 . Klucz praktyczny: Zagadnienia i tematy oraz elementy fizyczne i niefizyczne

    Osobowość obejmuje cechy, które odróżniają zachowanie od codziennej egzystencji ludzi oraz uczucia jednostek dotyczące określonych warunków fizycznych i typów otoczenia. Natomiast aspekt symboliczny, kulturowy i sytuacyjny wiąże się z zagadnieniami i tematami tożsamości oraz identyfikacją masy ludzi (symboli). Kolejnym istotnym aspektem jest zbiorowa reakcja ludzi na otoczenie w czasie, która wynika z:

    • (A)

      elementy urbanistyki krajobrazu [64] ;

    • (B)

      praktyczne reakcje na życie codzienne [33] oraz

    • (C)

      wpływ globalizacji i technologii [38] .

    Charakter, problematyka i tematyka obejmują zmianę wzorców organizacji społeczno-gospodarczej i stylu życia [33] oraz ochronę miejsca przed zmianami [18] . W przypadku osobliwości wizualny obraz miasta pojawia się nie tylko jako produkt końcowy, ale także jako dzieło sztuki; czyli miasto jest procesem, a nie miejscem. Jednostka statystyczna miasta obejmuje bycie informacyjnym, branding miasta, miasto inteligentne, miasto wielkie i miasto wielokulturowe.

    Osobowość wykazuje różnorodność i złożoność określonych typów fizycznych ustawień [65] . Tożsamość demonstruje obserwowalne działania i funkcje oraz elementy wizualne, takie jak krajobraz miasta; zakres mocy architektury pojedynczego elementu konstrukcyjnego; wizerunek miasta lub miejsca (ikoniczne budynki jako symbol) i wynikająca z niej działalność ogrodnicza. Fizyczne elementy charakteru dzielą się na dwa aspekty. Pierwsza dotyczy ustawień strukturalnych, takich jak działania wizualne; punkty lub symbole; niesznurowane mokasyny; wdzięki kobiece; kształt budynku i dziedzictwo; widoki na ulicę; kształt terenu; schematy działek, cechy fizyczne i obiekty, takie jak szkoły i domy kultury. Drugie oznacza elementy charakteru, takie jak możliwość poruszania się po mieście, spójne domy „jednorodzinne”, widoczne egzotyczne ogrody przed domem, zabytkowy krajobraz ulic, style budynków i gęste drzewa. Wreszcie fizycznymi elementami osobliwości są architektura i artefakty miejskie, rozumiane jako symbole lub ikony, które pozostają w czasie.

    Osobowość jest powiązana z osobą i własnością, w tym z myślami, wspomnieniami, ideami, atrybutami, dynamiczną organizacją, interpretacjami, preferencjami, wartościami, znaczeniami i cechami, które wyróżniają zachowanie i doświadczenia. Niefizyczne elementy tożsamości to rzeczywistość społeczna, taka jak elementy osobowe. Należą do nich ludzie żyjący w środowisku podległym, rola i rodzaj przestrzeni i społeczeństwa, akt tego, co dzieje się w środowisku oraz sposób, w jaki przestrzeń integruje się z kontekstem, wartości i cechy charakterystyczne miasta oraz jego właściwości przyrodnicze i kulturowe, znaczenia, lub symbole [33] . Dotyczy to także lokalnych warunków społeczno-przestrzennych, które tworzą nowe skalowane tożsamości oraz przenikające się historie i geografie [59] . Do niefizycznych elementów charakteru zaliczają się:

    • 1.

      Ustawienia społeczne, takie jak powtarzające się zachowania. Przykładami może być stanie na chodniku/siedzenie na drogach przed sklepami i kawiarniami na chodnikach; gra w piłkę; jedzenie w drodze i plucie;

    • 2.

      globalny wygląd, który charakteryzuje stan ludzi, taki jak wzrost, budowa ciała, kolor skóry, włosy, oczy oraz charakter środowiska i zachowanie mieszkańców oraz

    • 3.

      ogólna atmosfera i poczucie wspólnoty oraz struktura społeczności, np. wielokulturowe rodziny w średnim wieku.

    Elementy niefizyczne związane z osobliwością są powiązane z codziennym stylem życia. Inaczej mówiąc, miasto to chwila, nowe wydarzenie, miejsce pożądania, obiekt dopasowujący się do czasu i historii.

    Podsumowując, w bieżącym badaniu zbadano cztery podstawowe pojęcia, a mianowicie osobowość, tożsamość, charakter i wyjątkowość oraz dziesięć pojęć pochodnych, a mianowicie tożsamość miasta, tożsamość miejska, tożsamość lokalna, tożsamość miejsca, tożsamość sąsiedztwa, osobowość sąsiedztwa, osobowość miejsca, tożsamość ogólna osobliwość, osobliwość przestrzenna i osobliwość miasta. W niniejszym opracowaniu nie omawiamy jednak innych pojęć wyjaśniających podobieństwa lub różnice pomiędzy miastami, takich jak autentyczność i odrębność [1] , [38] . Osobliwość miasta jest elementem dodatkowym pozwalającym na analizę podobieństw i różnic między miastami poza tożsamością i osobowością.

    3,5 . Dotarcie do ram

    Z powyższego przeglądu teoretycznego wynika, że ​​relacje pomiędzy czterema koncepcjami ontologicznymi i ich 13 pochodnymi mają charakter formacyjny i społeczny. Ponadto niniejsze badanie wiąże się z planowaniem i projektowaniem miast z ich elementami fizycznymi i niefizycznymi. Należy skupić się na połączeniu formy miejskiej ze stylem życia ( ryc. 4 ).

    Ryc. 4 . Podobieństwa między osobowością, tożsamością, charakterem i wyjątkowością .

    Osobliwość miasta można badać w oparciu o paradygmat planowania urbanistycznego i projektowania urbanistycznego, uwzględniając wymiary wizualne, percepcyjne, estetyczne, morfologiczne, społeczno-kulturowe, środowiskowe, czasowe i technologiczne. Niemniej jednak, nawet jeśli pojawią się nowe miasta o podobnych cechach i cechach, mogą one nie posiadać tej samej tożsamości, ponieważ duch wyjątkowości odróżnia je od innych miast. Z tego powodu przyjęliśmy terminy „osobliwość miejska” oraz „tożsamość i charakter miasta”.

    Ryc. 5 ilustruje ramy czterech pojęć: osobowości, tożsamości i charakteru oraz ich relacje z osobliwością. Ramy przedstawiono w formie schematu blokowego mającego na celu wyjaśnienie zróżnicowania miast i skupienie się na integracji stylu życia i form miejskich. Dlatego potrzebne jest nowe podejście do badania osobliwości miasta w NACC z wykorzystaniem podobieństw lub kluczy wywodzących się z ram teoretycznych.

    1. Pobieranie: Pobierz obraz w wysokiej rozdzielczości (368 KB)
    2. Pobierz: pobierz obraz w pełnym rozmiarze

    Ryc. 5 . Ramy teoretyczne: cztery klucze i 13 elementów.

    4 . Wyniki

    Poniższe ustalenia podkreślają, że nadal pozostaje wiele do odkrycia na temat podobieństw między osobowością, tożsamością i charakterem. Obecne wyniki badań potwierdziły różnicę pomiędzy czterema koncepcjami egzystencjalnymi i ich trzynastoma pochodnymi pod względem ich definicji, pojęć, cech charakterystycznych oraz aspektów normatywnych i praktycznych. Wyniki pokazały, że pomimo użycia tych pojęć do wyrażenia podobieństwa miast, oferują one wspólny mianownik: formację urbanistyczną i życie codzienne poprzez trzynaście aspektów epistemologii w dwóch podstawach: 1) Podstawa teoretyczna: a) Opisowa: typy, aspekty, znaczenie, b) Normatywne: idea i koncepcja, c) Intelektualne: warstwy, symbole, sytuacje, wymiar, kryteria i zasady, 2) Podstawa praktyczna, d) Praktyczne: zagadnienia i tematy, elementy fizyczne i elementy niefizyczne.

    4.1 . Podobieństwa

    Na poziomie osobistym, narodowym, regionalnym i geograficznym odkryliśmy, że kluczem opisowym jest to, że osobowość jest porównywalna w charakteryzowaniu jednostek i jednostek sąsiedzkich. Ludzie są zazwyczaj zajęci swoją rasą, kulturą, przekonaniami, ideami, preferencjami, wartościami i celami. Tożsamość i charakter geograficzny lub miejsca są powiązane z wyjątkowością poprzez cechy estetyczne. Kolejnym rezultatem jest to, że zjawisko ilustruje osobowość jako aspekt indywidualny i społeczny. Jest to skomplikowane psychologicznie i empirycznie w zależności od tożsamości. Osobliwość integruje zjawiska społeczne, geograficzne i eksperymentalne. Wreszcie, nasze odkrycia pokazują, że osobowość i osobliwość są identyczne pod względem nastroju. Tożsamość nabiera znaczenia poprzez dzielenie się cechami z innymi, natomiast istnienie miejsca nadaje znaczenie jej charakterowi. Osobliwość przekazuje poczucie miejsc poprzez intencje odzwierciedlone w elementach środowiska fizycznego i doświadczeniach codziennego życia. Pomiędzy ludźmi a miejscem pojawia się osobliwość, podczas gdy formy miejskie i styl życia w innowacyjnych pomysłach są dostosowywane do er informacji, technologii, inteligentnych produktów i zrównoważonego rozwoju.

    Na poziomie koncepcyjnym odkryliśmy, że klucz intelektualny ustaleń pokazuje, że osobowość i tożsamość można wykorzystać do ogólnej oceny podobieństwa lub zgodności obiektów. I odwrotnie, osobowość i wyjątkowość są stałe, ponieważ odzwierciedlają określony styl życia, taki jak projektowanie urbanistyczne poprzez formę urbanistyczną i doświadczenia życia codziennego. Tymczasem między ludźmi a miejscem pojawia się osobliwość, podczas gdy formy miejskie i styl życia w nowych koncepcjach są dostosowywane do er informacji, technologii, inteligentnych produktów i zrównoważonego rozwoju.

    Zgodnie z kluczem normatywnym środowisko fizyczne i doświadczenia życia codziennego są powiązane z ego. Niniejsze badanie potwierdza zgodność między osobowością a tożsamością. Różnicę definiuje się za pomocą symboli rzeczywistości społecznej całego regionu. Różni się od charakteru tym, że jest techniką planowania, która uwzględnia cechy miejsca w celu stworzenia poczucia miejsca poprzez jego formę urbanistyczną i znaczenie społeczne. Niemniej jednak istnieje między nimi podobieństwo do osobliwości, ponieważ dotyczy dostępu do urbanistycznej struktury miasta, czy to po prostu artystycznie, czy jako zintegrowanego produktu. Jeśli chodzi o podobieństwo między osobowością a tożsamością, klucz normatywny dostarcza trafnych wniosków: oba odnoszą się do jednostek jako symboli w ich społecznościach i miastach, budują powiązania społeczne i kulturowe oraz dostosowują się do problemów środowiskowych.

    Tożsamość to koncepcja, która odnosi się do czynników środowiskowych i stałych rozwoju miast. Natomiast charakter miejsca odzwierciedla życie ludzi na różne sposoby. Zgodnie z wynikami tego porównania, osobowość i tożsamość zasadniczo odzwierciedlają indywidualne zachowanie oraz sytuację międzynarodową i krajową.

    Postać postaci zadowala się obserwacją symboli na poziomie miejsca, czyli jedności sąsiedztwa. Jednakże wyjątkowość znaków na wszystkich poziomach jest powiązana z elementami formacji urbanistycznej, takimi jak artefakty miejskie i architektura. Mogą istnieć znaczące powiązania pomiędzy tymi czterema koncepcjami pod względem wymiarów, kryteriów i zasad. Przejawiają się na trzech poziomach. Pierwszy poziom osobowości opiera się na zasadach złożoności i różnorodności. Istnieje drugi poziom tożsamości, który jest składnikiem subiektywnym i proporcjonalnym oraz czynnikiem różnicowania miast i integracji kulturowej. Na trzecim poziomie odwołujemy się do wymiarów namacalnego słowa. Postrzega charakter na różne sposoby: wizualnie, zmysłowo, psychologicznie, estetycznie, społecznie, kulturowo, medycznie, ekonomicznie i technicznie. Uwzględnia także swoje kryteria spójności, komfortu, różnorodności, indywidualności, skromności, prostoty, wartości społecznych i bezpieczeństwa, a także wyjątkowość miasta, architekturę miasta i konflikt działań.

    Klucz praktyki daje różne wyniki dotyczące podobieństw między czterema koncepcjami, które pojawiają się jako pierwsze przy omawianiu problemów i tematów miasta. Na przykład obecne badanie ujawnia podobieństwa między elementami osobowości, które przejawiają się w emocjach i zachowaniu. Jednakże podobieństwa między tożsamością a charakterem można zaobserwować w problemach środowiskowych, ekologicznych, społecznych, technologicznych i globalizacyjnych. Zarówno tożsamość, jak i charakter opisują codzienny styl życia tożsamości określonej masy ludzi, który przejawia się w ich reakcjach na środowisko, krajobrazy i problemy życia codziennego oraz wpływ globalizacji, technologii i turystyki – ponadto rozróżnienie między zielenią, inteligentne, organiczne, wielokulturowe i inne paradygmaty.

    Wyniki podobieństw pojawiających się w składnikach fizycznych i niefizycznych wyjaśniają odejście osobowości od tożsamości i charakteru. Co więcej, fizyczne cechy tożsamości i charakteru pozostają podobne, podsumowując zaobserwowane elementy niezależnie od tego, czy są one naturalne czy wytworzone. Główną różnicą jest to, że obiekty te są klasyfikowane jako artefakty miejskie lub symbole architektoniczne. Podobnie identyfikacja odnosi się do okoliczności i ideałów społecznych wysokiego poziomu, podczas gdy osobowość analizuje wzorce zachowań i uczucia społeczne. Wreszcie są wyjątkowe, ponieważ omawiają codzienny styl życia w dowolnym miejscu poprzez powtarzające się wydarzenia.

    4.2 . Wykorzystanie podobieństw do odkrywania i tworzenia wyjątkowości miasta w NACC

    Trzy rozważania dotyczą implikacji egipskiego NACC: (1) wykorzystanie danych uzyskanych poprzez szarą literaturę i wycieczki terenowe w celu pełnego wydobycia podobieństw między koncepcjami egzystencjalnymi i ich wariantami, (2) badanie elementów osobliwości w przyszłej stolicy administracyjnej, które ogranicza się do poziomu formy urbanistycznej i (3) stosuje cztery klucze i 13 elementów, jak zilustrowano i omówiono wcześniej w ramach koncepcyjnych.

    Z wyników klucza opisowego wynika , że ​​położenie miasta przypomina jego powiązania z miastami sąsiednimi; to znaczy, wraz z egzekwowaniem głównego obszaru, wspomnienia stopniowo rozwijają się w mieście. Można tu znaleźć wiele typów domów, od modułowych wiosek z modułami mieszkalnymi po zamknięte i otoczone murem luksusowe osiedla oraz charakterystyczne kompleksy domów. Mieszkańcy miasta zachowują jednak prawo do korzystania z obiektów komunalnych i rekreacyjnych, ponieważ dostępne są wszelkie środki transportu. Posiada infrastrukturę prywatną, elektryczną, publiczną i rowerową, którą egipskie miasta wcześniej pomijały. Zjawisko to występuje w dzielnicy ministerialnej, dzielnicy ambasad, kompleksie sakralnym (meczecie i kościele) oraz rzece Green, przedstawiając rozległy park centralny miasta jako dzieła sztuki wykonane z miejskich artefaktów. Taki scenariusz nigdy wcześniej nie miał miejsca w żadnym mieście w Egipcie. Co więcej, tożsamość miasta generuje odrębne wspomnienia i znaczenia symboliczne ze względu na różne jego elementy, w tym sektor rządowy, mieszkaniowy i rekreacyjny.

    Istotne wyniki intelektualne pokazują, że projekt miasta łączy zintegrowane produkty i zbiorcze dzieła sztuki w celu wdrożenia innowacyjnych pomysłów zgodnych z wiekiem informacji, inteligentną technologią, zrównoważonym rozwojem i ekologicznymi obszarami zielonymi. Tym samym tożsamość miasta klasyfikowana jest jako miasto zielone, obejmujące parki centralne przeznaczone do rekreacji wszystkich mieszkańców. Co więcej, 70% budynków jest pokrytych ogniwami słonecznymi (zrównoważony rozwój); 40% ich ścieżek jest przeznaczonych dla pieszych (możliwość chodzenia) i jest zgodny z koncepcjami komfortu życia i połączenia [42] . Cechy pierwotnego środowiska, które reprezentuje pustynię, oraz wernakularne reakcje na praktyczne problemy życia codziennego tworzą tożsamość takiego miasta.

    Przedstawione ustalenia mogą pomóc w opracowaniu sposobów spędzania wolnego czasu wykraczających poza konwencjonalne myślenie, aby spełnić wymagania zrównoważonego rozwoju i miast przyjaznych do życia, które przyczyniają się do równości. Działania te rozpoczną się od rzeki Green River, z której będą mogli bezpłatnie korzystać wszyscy mieszkańcy i która będzie pełnić funkcję znaczącego centralnego parku miasta. Wyniki sugerują, że miasto rozwinie unikalną tożsamość lokalną i lokalne poczucie estetyki otoczenia, wyróżniające się od innych środowisk zbudowanych [66] . Ta lokalna tożsamość jest powiązana z kulturowymi i politycznymi wyobrażeniami o zaspokajaniu potrzeb Egipcjan, aby mogli spełnić swoje marzenie o niezwykłym życiu. To doświadczenie może również kształtować tożsamość miejsca poprzez idee, poglądy, preferencje, wartości i cele związane z tożsamością egipską.

    Osiedla mieszkaniowe są gotowe do wykorzystania w swoich formach konstrukcyjnych i zapewniają dostęp do zielonych obszarów publicznych za pośrednictwem utwardzonych i prostych dróg, aby stymulować ruch pieszy i rowerowy. Koncepcja osobliwości miasta rozszerzyła się z regionu miejskiego na pustyni na projekt miejski ze zintegrowaną infrastrukturą i usługami. W ten sposób stworzono połączenia i zaspokojono potrzeby kreatywnych i zrównoważonych miast, takie jak recykling śmieci i wykorzystanie energii słonecznej w budynkach. NACC zachowuje swoją wyjątkowość, stając się zjawiskiem przestrzennym i socjologicznym, jako pierwsze egipskie miasto, które zaoferowało powyższe komponenty centrom finansowym i biznesowym oraz pracownikom gospodarstw domowych w centrum.

    Wyniki podobieństw i różnic w fazach miasta wskazują, że urbaniści zajęli się elementami formy urbanistycznej, które tworzą jednocześnie powtórzenia i różnice i będą się różnić w zależności od różnorodności działań i funkcji w trzech sektorach miasta. Obecne wyniki potwierdzają pojawienie się koncepcji osobliwości w dwóch aspektach. Po pierwsze, wyjątkowość miasta wyłania się poprzez szatę roślinną i rozwiązania architektury krajobrazu środowiska zewnętrznego. Po drugie, zaobserwowaliśmy różnice w obrazie wizualnym i linii horyzontu tworzonej przez drapacze chmur , których wysokość waha się od 82 m do 385 m. Ten kontrast w elewacjach i pomiędzy nimi przestrzeniach miejskich ujawnia się w różnych typach doświadczeń życia codziennego. Wyniki zwracają także uwagę na dwie zmiany. Po pierwsze, miasto rozwijało się w oparciu o koncepcję miasta jako produktu, zgodnie z ogólnym planem i zintegrowaną wizją. Po drugie, biorąc pod uwagę wszystkie szczegóły wewnętrzne, miasto jest dziełem sztuki. W związku z tym sztuka ta występuje w dużej różnorodności także we wzorach budynków mieszkalnych, administracyjnych i rekreacyjnych.

    Analiza klucza normatywnego pokazuje, że osobliwość dotyczy warstw, symboli, sytuacji, wymiarów, kryteriów i zasad. Wynik ten świadczy o tym, że warstwy tożsamości kulturowej miasta budowane są poprzez obecność elit (czyli symboli ludu) w Pałacu Prezydenckim, Radzie Ministrów, parlamencie, a nawet starostwach, ambasadorach i przedsiębiorcach. Analiza ta daje coraz lepsze wyniki w zakresie danych o przyjazdach zagranicznych i odzwierciedla poprawę sytuacji w lokalnej gospodarce. Odwiedzającymi miasto są miejscowi i obcokrajowcy. Czynnik ten może przekształcić miasto w miasto wieloetniczne i wielokulturowe. Co więcej, ta jakościowa zmiana w rankingach tożsamości może przynieść pozytywne skutki w postaci zmiany krajobrazu kulturowego codziennych doświadczeń życiowych.

    Ponadto wyniki ilustrują projekty z zakresu rekreacji, takie jak ogrody centralne o powierzchni 8 km2, Opera Egipska , Teatr Muzyczny, Centrum Twórczości Artystycznej, Zespół Muzeów (np. Muzeum Figur Woskowych dla Pionierów i Muzeum Sztuki Sztuka egipska, sztuka nowoczesna i współczesna, rzeźba i grafika), sala konferencyjna, przestrzeń wystawiennicza, tereny sportowe oraz budynki uniwersyteckie na poziomie lokalnym i międzynarodowym.

    Nasze ustalenia dotyczące różnych sytuacji, reprezentowanych przez niespotykaną dotąd różnorodność elementów urbanistyki i ich refleksje na temat codziennych doświadczeń, wskazują, że miasto zaczyna tworzyć swoją lokalną tożsamość. W ten sposób wyjątkowość miasta rozwija się poprzez estetykę strukturalną, taką jak artefakty miejskie i architektura miasta. Ustalenia wskazują również na siedem zasad miasta, które leżą u podstaw globalnych perspektyw: ekologia, zrównoważony rozwój, możliwość poruszania się pieszo, komfort życia, łączność, miasto inteligentne i biznesowe.

    Współczesne paradygmaty urbanistyki i projektowania urbanistycznego osiągają wymiar wizualny, percepcyjny, psychologiczny, estetyczny, społeczny, kulturowy, medialny, ekonomiczny i techniczny. Wyniki, które realizują te siedem zasad, wskazują kryteria tożsamości i osobowości, takie jak konsekwencja, wygoda, pielęgnowanie, różnorodność, indywidualność, skromność, prostota, wartości społeczne i bezpieczeństwo. W związku z tym jakość miejska może osiągnąć ekskluzywne kryteria, takie jak układ architektury i urbanizacji miasta oraz różnice i konflikty w działaniach, funkcjach i sposobie traktowania powierzchni zewnętrznych.

    Charakter miasta dotyczy wzorców organizacji społecznej i gospodarczej narzuconych przez dzielnice biznesowe, administracyjne i ambasadowe, a także sport i zdrowie. Zgodnie z kluczem praktycznym tożsamość miasta wyraża się poprzez zintegrowane działania i funkcje, z których każda zajmuje określoną przestrzeń miejską. W tej przestrzeni siła oddziaływania architektury i urbanizacji bryły zabudowy oraz tętniącego życiem otoczenia wyłania się jako dodatki do sceny kulturalnej wywodzące się z jej lokalnych funkcji i działań. Z biegiem czasu miasto pozostanie przedsiębiorcze, łącząc informacje, branding, inteligentną technologię, wielkość (cudowne miasto) i rozwój organiczny.

    Ponadto wyniki wskazują na atrakcyjność działań ze względu na budynki w kształcie ikon, widoki ulic, kształt terenu i elementy osobowości, które zachęcają pieszych do poruszania się. Te materialne elementy tworzą rzeczywistość niematerialną powiązaną z tożsamością i osobowością miejsca oraz dodają mu znaczenia poza jego fizyczną osobliwością. Skutki tych niefizycznych elementów pojawią się w powtarzalnych zachowaniach, wyglądzie i stylu życia ludzi. Kwestie środowiskowe, przyrodnicze, społeczne, techniczne i globalizacyjne ukazują podobieństwa między tożsamością a charakterem, które odzwierciedlają wyjątkowość grupy ludzi. Obydwa przejawiają się w reakcjach ludzi na środowisko, krajobrazy oraz wpływ globalizacji i technologii. Oryginalność ocen miast różni się w zależności od tego, czy są one zielone, inteligentne, organiczne czy wielokulturowe.

    5 . Dyskusja

    Wyniki pokazały, że wyjątkowość miasta można zaplanować w oparciu o podstawy teoretyczne i praktyczne. Pierwsza baza opiera się na strategicznym planowaniu urbanistycznym, skupiającym się na kluczach opisowych, intelektualnych i normatywnych. Baza druga koncentruje się na formie urbanistycznej i doświadczeniach życia codziennego na praktycznym poziomie urbanistyki i projektowania urbanistycznego. Badanie kluczy do wspólnych mianowników ujawniło istotne odkrycie: kilka koncepcji wywodzi się z tożsamości i cech osobowości, takich jak tożsamość miasta, tożsamość miejska, tożsamość lokalna, tożsamość miejsca, tożsamość jednostki sąsiedzkiej, osobowość jednostki sąsiedzkiej i osobowość miejsca.

    Literatura teoretyczna wykorzystywała te cechy, koncentrując się na formie urbanistycznej oraz cechach i wzorach życia codziennego. Przykładowo Tölle (2010) [26] stwierdził, że tożsamość miejska odnosi się do tożsamości miejsca całego miasta (tj. dotyczącej polityki). Sepe i Pitt (2014) [33] używali tożsamości miejsca do opisu indywidualnych i wspólnotowych form i znaczeń wizualnych. Tymczasem Casakin i in. (2015) [62] używali go do wyrażania przekonań, preferencji, wartości i celów związanych z miejscem, natomiast Bernardo i in. (2017) [53] zaproponowali, że jest to proces przynależności. Wreszcie Hoevena i Hitters (2017) [29] wykorzystali tę koncepcję do odniesienia się do doświadczenia miejsca topograficznego ukształtowanego przez wspomnienia. Smiley i in. (2016) [10] omawiali charakter miejsca w odniesieniu do różnorodności kulturowej, gospodarczej i politycznej życia miejskiego. W innym kontekście De Oliveira i in. (2019) [51] postrzegali tożsamość miasta jako wyjątkowość cech miasta i używali tożsamości miejskiej i tożsamości miejskiej zamiennie w celu zidentyfikowania podobieństw między miastami. Podobieństwa te odzwierciedlają cechy fizyczne, wizualne, społeczne, ekonomiczne, kulturowe i polityczne. Poza tym Ziyaee (2018) [52] wybrała krajobrazy kulturowe do oceny tożsamości miejskiej.

    Obecne badanie ujawniło nowe ustalenia. Chociaż wyniki wykazały związek pomiędzy miejscem a jego charakterem, wielu badaczy wykorzystuje tożsamość miejską i tożsamość miejsca do eksploracji tego pojęcia [53] , [62] , [52] . Jednak Smiley i in. (2016) [10] w unikalny sposób wykorzystali charakter miejski, podczas gdy kilku badaczy wybrało tożsamość jednostki sąsiedzkiej [31] lub charakter jednostki sąsiedzkiej jako pojęcie równoległe [2] , [32] .

    Warto zauważyć, że osobliwość miasta jest terminem rzadziej używanym w literaturze urbanistycznej i projektowej. Na przykład Lynch (1960) [5] , Rossi (1982) [6] i Gehlawat (2011) [7] użyli go do opisania miasta Chandigarh w Indiach [67] . Co więcej, badacze zastosowali ten termin w odniesieniu do podobieństw i różnic między Heliopolis i Al-Rehab w Egipcie [68] . Jednak termin osobliwość wydaje się wymagać nauki, technologii i matematyki [69] , [70] . Na przykład Bi (2019) [71] wykorzystał osobliwość do opisania zastosowań analizy elementów skończonych. Podobnie Li i in. (2021) [72] i inni wykorzystali osobliwość miasta w swoich badaniach nad tworzeniem struktur miejskich, badając rozwój miast i relacje z perspektywy związku między grawitacją a bliskością geograficzną.

    Relacja ta pomaga określić bliskość znajomych i pracy, dostępność infrastruktury i grupowanie typów przedsiębiorstw. Chociaż w tym badaniu pominięto powody ustanowienia nowej stolicy administracyjnej Egiptu, decyzja ta wiąże się z poważnymi wyzwaniami gospodarczymi, geograficznymi, militarnymi i strategicznymi [73] . Podobne zdarzenia miały miejsce podczas zakładania Abudży, stolicy Nigerii, w latach 80. XX wieku. W tym czasie starożytna stolica Lagos przeżywała kryzysy finansowe i polityczne, problemy z przeludnieniem i dużą gęstością zaludnienia [17] . Egipt stoi także przed wyzwaniami politycznymi i gospodarczymi, a także zwiększoną gęstością zaludnienia w Kairze. Dlatego za konieczne uznano powołanie kolejnej stolicy spełniającej wymogi zrównoważonego i inteligentnego rozwoju, ekologicznej zieleni i przedsiębiorczości.

    Jak dotąd planistom miejskim udało się to osiągnąć. Istnienie nowej stolicy nie stoi jednak w sprzeczności z rozwojem starej stolicy czy jakiegokolwiek innego egipskiego miasta, zwłaszcza po rozwiązaniu związanych z nią wyzwań finansowych i demograficznych. Wynik ten jest powiązany z inną dyskusją, która nie została wcześniej opisana – z powodami wybrania tej witryny. Warto zauważyć, że na wybór lokalizacji wpływają przyczyny nowej inwestycji. Dlatego też, gdy decydenci i planiści miejscy wybierali lokalizację miasta, najwyraźniej w pierwszej kolejności wzięli pod uwagę dobrobyt gospodarczy i społeczny nowego miasta i Kairu. Dlatego też, po przeniesieniu ministerstw, ambasad i budynków administracji rządowej do nowej stolicy, konieczne było wybranie miejsca, które pozwoliłoby odciążyć Kair.

    NACC miało być centralnym punktem handlu, finansów, biznesu i przemysłu i łączyć się z rozległymi miastami przemysłowymi, handlowymi i rolniczymi w okolicy. Należało także spełnić wymogi wyjątkowości miasta na poziomie regionalnym i krajowym. Wynik ten dobrze wiąże się z wcześniejszymi badaniami, w których np. celem wielu planowanych miast, takich jak Islamabad [16] i Abudża [74] było stworzenie planowanej stolicy w kierunku tożsamości narodowej.

    Tożsamość miasta wynika z danych geograficznych i demograficznych dostarczonych przez tę witrynę. Wyniki dostarczają ponadto dowodów na to, że wyjątkowość miasta jest elementem wartym dyskusji, gdyż nadaje nowy wymiar badaniu tożsamości całego miasta i osobowości jego części. Jednak zgodnie z ideami zielonej rzeki dyskusja ta jest konieczna także wtedy, gdy skupiamy się na pojedynczej działalności w mieście lub na jednym temacie, takim jak estetyka osobliwości [7] , przy czym idee i koncepcje skupiają się na normatywnym i aspekty praktyczne. Widok zielonej rzeki pojawił się w Chandigarh, znanej również jako dolina rekreacyjna [ 15 ] oraz w Abudży jako aleja parkowa [75] , [67] .

    Charakter miasta wywodzi się z formy urbanistycznej opartej na fizycznych elementach miasta tworzących architekturę i miejskie artefakty. Ogólnie rzecz biorąc, wyniki te są zgodne z wynikami Shawa (2009) [76] dotyczącymi projektu Le Corbusiera dotyczącego Pałacu Zgromadzeń, Pomnika Męczenników i otwartej dłoni w Chandigarh oraz Nor i in. (2020) [17] na temat budowy wieżowców mieszkalnych, centrów handlowych i hoteli sięgających w przyszłości do 24 pięter i więcej, tak jak miało to miejsce w Abudży [67] .

    W rezultacie w badaniu zaproponowano ramy koncepcyjne obejmujące trzy etapy, od wyboru przestrzeni miejskich do trzech zasadniczych zagadnień oceny wyjątkowości miasta, a mianowicie teorii (paradygmaty i wymiary badania kryteriów i zasad), praktyki (związanej z obszarami miejskimi elementy planowania i projektowania, które pozwalają osiągnąć wyjątkowość miasta) oraz trzecią fazę, która skupia się na pomiarze osobliwości miasta ( rys. 6 ). W oparciu o formę urbanistyczną i codzienny styl życia ramy te przedstawiają elementy potrzebne do oceny wyjątkowości miasta w oparciu o osobowość oraz fizyczne i niefizyczne elementy tożsamości, charakteru i wyjątkowości ( ryc. 7 ).

    1. Pobieranie: Pobierz obraz w wysokiej rozdzielczości (334 KB)
    2. Pobierz: pobierz obraz w pełnym rozmiarze

    Ryc. 6 . Szczegółowe ramy teoretyczne: Zestaw narzędzi do identyfikacji, charakteru i osobliwości miasta .

    1. Pobieranie: Pobierz obraz w wysokiej rozdzielczości (946 KB)
    2. Pobierz: pobierz obraz w pełnym rozmiarze

    Ryc. 7 . Elementy tworzące wyjątkowość inteligentnych miast.

    W badaniu tym podkreślono, że poddane przeglądowi raporty techniczne odzwierciedlają stopień, w jakim na formę urbanistyczną wpływa siedem zasad miasta, a mianowicie: ekologia, możliwość poruszania się po mieście, zrównoważony, przyjazny do życia, biznesowy, połączony i inteligentny. Jak wynika z raportów technicznych i badań wielu badaczy w tym kontekście, obecnie powszechnie przyjmuje się koncepcję badania osobliwości miasta na poziomie formy urbanistycznej. Takie badania mogą zmienić lub ulepszyć aspekty wymagające interwencji i modyfikacji przed wdrożeniem poprzez przegląd innych aspektów, które można uwzględnić w ocenie przed rozpoczęciem budowy i użytkowania.

    Na tym etapie zrozumienia konieczne jest skupienie się na wynikach związanych z elementami fizycznymi i powierzenie elementów niefizycznych innym badaniom. Zatem wniosek z tego badania pozostaje aktualny, o ile przesłanki na to wskazują. Planiści i deweloperzy miejscy mogliby badać wyjątkowość miast w oparciu o paradygmaty planowania przestrzennego i projektowania. Paradygmaty te obejmują wymiar wizualny, percepcyjny, estetyczny, morfologiczny, społeczno-kulturowy, środowiskowy, czasowy i technologiczny. Niemniej jednak, nawet jeśli nowe miasta wykazują podobne cechy i cechy, mogą nie mieć tej samej tożsamości, ponieważ duch wyjątkowości odróżnia jedno miasto od innych. Duch ten wywodzi się z unikalnych form urbanistycznych, które wyłaniają się z miejskich artefaktów, które różnią się w zależności od miasta, innowacji w architekturze miejskiej i unikania charakteru.

    Przyjęliśmy koncepcję tożsamości „osobliwości miasta” i charakteru inteligentnych miast. Argument ten podkreślał potrzebę rozważenia tych dwóch aspektów jako z jednej strony kluczy do potwierdzenia słuszności empirycznej koncepcji niniejszego badania, a z drugiej strony jako narzędzia umożliwiającego urbanistom i decydentom sformułowanie wstępnych strategii dla schematu nowych stolic , z drugiej strony.

    To badanie ma swoje ograniczenia. Nie odwoływano się do aktualnych danych wykorzystywanych w publikacjach na temat NACC. Ponadto porównanie dokumentacji z rzeczywistością było wyzwaniem, ponieważ projekt był wciąż w fazie realizacji. Badanie wpływu obecności ludzi wiązało się z jeszcze jednym ograniczeniem, polegającym na zapewnieniu wyjątkowości form urbanistycznych w NACC w oparciu o doświadczenia życia codziennego. Co więcej, Green River (ogromny Central Park), który reprezentuje osobliwość w formacji miejskiej, jest nadal niekompletny, aby przeprowadzić badania terenowe. Kolejnym ograniczeniem była walidacja naszego modelu pojęciowego, który śledzi wyjątkowość stolic i bada podobieństwa między osobliwościami, tożsamością i charakterem. Model ten zaproponowaliśmy także jedynie w przypadku NACC, który może ulec modyfikacji w porównaniu do innych stolic.

    6 . Wniosek

    W tym artykule zasugerowano klucze, które urbaniści i deweloperzy mogą wykorzystać, aby nawiązać kontakt z decydentami w celu osiągnięcia wyjątkowości w nowo planowanych stolicach. Oferuje analizy ontologiczne i epistemologiczne poprzez podejście afirmatywne w celu wyjaśnienia podobieństw między osobowością, tożsamością, charakterem i wyjątkowością. Metodologia ta może zapewnić niezawodne powiązanie pomiędzy zdobywaniem i wykorzystaniem wiedzy poprzez lepsze wyjaśnienie problemu podobieństwa w środowiskach miejskich.

    Autorzy zaproponowali ramy analityczne dla osobliwości miasta. W związku z tym teoretycy urbanistyki powinni zadać sobie pytanie: która z czterech koncepcji będzie najściślej powiązana, teoretycznie i empirycznie, z planowaniem urbanistycznym i projektowaniem urbanistycznym? Co więcej, powinni uczestniczyć w procesie poszukiwania odpowiedzi na to pytanie. Ponowne spojrzenie na te koncepcje umożliwi opracowanie ram i narzędzi do tworzenia osobliwości miasta. Obecne wyniki okazują się pomocne w osiągnięciu tego celu.

    Przywrócono wyrażenie „osobliwość miasta” i zastosowano je jako termin przewodni w celu potwierdzenia podobieństw. W ramach tego badania zakresowego uzyskano 13 elementów w czterech kluczach do analizy miejskiej formy NACC. Co więcej, zarządzanie tymi kluczami w celu ustalenia NACC w oparciu o osobliwość jest rozsądne. W tym kontekście urbaniści powinni zrozumieć potrzeby miast i sformułować zasady tworzenia miast, które mogą mieć wpływ na życie mieszkańców w przyszłości. Jednym ze sposobów zrozumienia, gdzie żyje miasto, jest ukazanie czterech poziomów osobliwości: miasto, dzielnica, sąsiedztwo i miejsce.

    Nasze wyniki prowadzą do pytań dotyczących planowania i rozwoju urbanistycznego w polityce miejskiej w Egipcie. Natomiast w przypadku nowo powstających stolic decydenci powinni określić cele miasta, głównie dlatego, że odnoszą się one do osobliwości miasta na czterech poziomach, a mianowicie miasta, dzielnicy, sąsiedztwa i miejsca. Badanie egipskiego przypadku NACC wyznacza cele, wykorzystując wymogi przedsiębiorczości do zakładania od podstaw pojedynczych miast. Aby dostosować się do specyfiki miasta, urbaniści i deweloperzy powinni przewidzieć rodzaj życia codziennego, który będzie dominował w tych obszarach miejskich.

    Naukowcy na całym świecie wciąż formułują kilka pojęć pochodnych, takich jak tożsamość miasta i osobliwość miasta, tożsamość miejska, charakter miejski, charakter sąsiedztwa, tożsamość miejsca i charakter miejsca. Dalsze badania mogą jednak również zbadać zmiany w osobliwości miasta w czasie w przypadku NACC w Egipcie. Po zakończeniu planowania miasta i zajęciu ludzi spodziewamy się, że sugerowane przez nas ramy dotyczące osobliwości miasta powinny zostać zrewidowane. Dzieje się tak dlatego, że proponowane przez nas ramy osobliwości miasta skupiają się wyłącznie na formie miejskiej i pomijają zmiany, które mogą nastąpić w wyniku codziennego stylu życia.

    Opierając się na ograniczeniach badawczych, wymagane są dodatkowe badania, aby ustalić wpływ codziennych doświadczeń życiowych na osobliwość miasta. W związku z tym przyszłe badania będą wymagały precyzyjnych narzędzi symulacyjnych. Przyszłe badania powinny uwzględniać dane faktyczne zebrane po kilku latach funkcjonowania naszego studium przypadku w celu uzyskania innych kluczy wspólnych. Przyszłe badania powinny również koncentrować się na wizualizacji szczegółów oaz mieszkalnych, wpływu ulic i konsekwencji zrównoważonego rozwoju, innowacyjnych technologii i warunków życia. Co więcej, wyjątkowość inteligentnych miast oparta na codziennych doświadczeniach poszerzy zrozumienie konkurencyjności miast. Dlatego zalecamy, aby przyszłe badania wykorzystywały w tym celu podobieństwa. Ponadto badania te powinny zbadać potencjalny wpływ formy miejskiej na życie codzienne w świetle modeli porównawczych porównujących osobliwości, tożsamość i cechy charakterystyczne stolic.

    Hisham Abusaada a , Abeer Elshater b, Rowaida Rashed b,⇑

    Deklaracja konfliktu interesów

    Autorzy oświadczają, że nie mają żadnych znanych konkurencyjnych interesów finansowych ani powiązań osobistych, które mogłyby mieć wpływ na prace opisane w tym artykule.

    Załącznik A . Materiał uzupełniający

    Poniżej znajdują się dane uzupełniające do tego artykułu:

    Pobieranie: Pobierz dokument programu Word (44 KB)

    Dane uzupełniające 1 .

    Bibliografia

    https://doi.org/10.1016/j.asej.2022.102087Uzyskaj prawa i treści
    Na licencji Creative Commonslicencja
    otwarty dostęp

    Skróty

    + UDC

    Konsorcjum Rozwoju Miast 5+

    ICT

    Technologie informacyjne i komunikacyjne

    NACC

    Nowa stolica administracyjna

    SJR

    Ranking Scimago Journal i kraju
    Obraz wyróżniający: Widok na dzielnicę rządową. By Abdelrhman 1990 – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=131727196