Najnowsze metafory Brexitu w prasie brytyjskiej / Julia Landmann I Yannicka Ganza

0
55
Protestujący przeciwko Brexitowi w Manchesterze. Plik Brexit-is-a-monstrosity-float-2017-10-01-in-manchester-photo-robert-mandel.jpg. Z Wikimedia Commons, bezpłatnego repozytorium multimediów

Wyciąg

W referendum z 23 czerwca 2016 r. decyzja Wielkiej Brytanii o opuszczeniu UE w wyniku brexitu była bardzo bliska – 51,9% głosów (za wyjściem) wobec 48,1% (za pozostaniem). Wydaje się, że rok po ostatecznym wystąpieniu z Unii Europejskiej w Wielkiej Brytanii zapanowało rozczarowanie. Poprzednie badania lingwistyczne skupiały się głównie na języku używanym podczas kampanii „Leave and Remain”. Charteris–Black ( 2019 ) to pierwsze obszerne badanie, które zawiera systematyczny opis mnóstwa metafor Brexitu. Jego analiza opiera się na ocenie różnych danych opublikowanych w związku z referendum w sprawie Brexitu, począwszy od artykułów prasowych po posty w mediach społecznościowych i karykatury:
[ . . . ] kiedy spojrzymy pod powierzchnię, odkryjemy, że zrozumienie metafor debaty na temat Brexitu zapewnia bogaty wgląd w głęboko moralne poglądy, które wpłynęły zarówno na tych, którzy chcieli opuścić Unię Europejską, jak i tych, którzy chcieli w niej pozostać. Członkowie społeczeństwa, osoby kształtujące opinię i politycy wykorzystywali metaforę jako sposób formułowania kwestii politycznych oraz tworzenia przekonujących historii i alegorii. Lepsze zrozumienie tych kwestii pomoże nam zrozumieć nie tylko to, co podzieliło obie strony, ale także to, co obie strony łączy: przekonanie i pragnienie, że mogą ulepszyć swój kraj. (Charteris–Black, 2019 : 2)

Wstęp

W referendum z 23 czerwca 2016 r. decyzja Wielkiej Brytanii o opuszczeniu UE w trakcie brexitu była bardzo bliska – 51,9% głosów (wyjście) wobec 48,1% (pozostanie). Wydaje się, że rok po ostatecznym wystąpieniu z Unii Europejskiej w Wielkiej Brytanii zapanowało rozczarowanie. Poprzednie badania lingwistyczne skupiały się głównie na języku używanym podczas kampanii „Leave and Remain”. Charteris – czarny (Referencja Charteris – Black2019 ) to pierwsze obszerne badanie, które zawiera systematyczny opis mnóstwa metafor Brexitu. Jego analiza opiera się na ocenie różnych danych opublikowanych w związku z referendum w sprawie Brexitu, począwszy od artykułów prasowych po posty w mediach społecznościowych i karykatury:

[ . . . ] kiedy spojrzymy pod powierzchnię, odkryjemy, że zrozumienie metafor debaty na temat Brexitu zapewnia bogaty wgląd w głęboko moralne poglądy, które wpłynęły zarówno na tych, którzy chcieli opuścić Unię Europejską, jak i tych, którzy chcieli w niej pozostać. Członkowie społeczeństwa, osoby kształtujące opinię i politycy wykorzystywali metaforę jako sposób formułowania kwestii politycznych oraz tworzenia przekonujących historii i alegorii. Lepsze zrozumienie tych kwestii pomoże nam zrozumieć nie tylko to, co podzieliło obie strony, ale także to, co obie strony łączy: przekonanie i pragnienie, że mogą ulepszyć swój kraj. (Charteris – Czarny,Referencja Charteris – Black2019 : 2)

Musolff (Odniesienie do Musolffa2021 : 630) słusznie wskazuje, że metafory odgrywają ważną rolę w wyrażaniu emocji w kwestii politycznej powodującej podziały, takiej jak brexit. Wspomina także o wpływie emocjonalizacji, jaki może to mieć na debatę polityczną. (2021: 639). Na przykładzie przysłowia „ Nie można mieć ciastka i zjeść ciastka” , Musolff przedstawia wpływ języka figuratywnego na emocje:

Zamiana przez zwolenników brexitu przysłowia o ciastku na stwierdzenie: „Możemy mieć ciastko i zjeść ciastko” oraz ich przenośna interpretacja Brexitu jako wojny wyzwoleńczej (przeciwko UE) wywołała reakcje bardzo emocjonalne: triumfalną afirmację wśród zwolenników, strach i niechęć wśród przeciwników. [ . . . ] [Połączenie mowy figuratywnej (przysłowie, metafora) z hiperbolą wzmogło emocjonalne i polemiczne oddziaływanie argumentacji pro-brexitowej. (Odniesienie do Musolffa2021 : 628)

Na przykładzie obszernej próby ostatnich wydań gazety Financial Times w niniejszym badaniu poddano analizie różnorodne metafory z perspektywy poznawczej, które odzwierciedlają stosunek społeczeństwa brytyjskiego do Brexitu opisywany w prasie brytyjskiej. Jak dotąd przeprowadzono zaledwie kilka badań poświęconych temu zagadnieniu. Wyniki niniejszego artykułu opierają się na dokładnym przeglądzie 9952 artykułów na temat Brexitu opublikowanych w „Financial Times” (dostępnym za pośrednictwem bazy gazety Nexis Uni ) w okresie od stycznia 2020 r. do marca 2022 r. Szczególną uwagę zwrócono na analizę charakteru i wykorzystania metafor w różnych tematycznych domenach źródłowych, takich jak choroba, wojna i walka, które wskazują na obecny nastrój w Wielkiej Brytanii w porównaniu z tymi używanymi do wyrażania stanowisk politycznych w trakcie referendum w sprawie Brexitu w 2016 r. i bezpośrednio po nim.

Generalne obserwacje

Metafory, za pomocą których „ Financial Times” przedstawia brexit, są w przeważającej mierze negatywne, co zgadza się z wynikami Charterisa-Blacka, który klasyfikuje „ Financial Times ” (odtąd określany jako FT ) jako jedną z trzech gazet najbardziej opowiadających się za pozostaniem w UE (Referencja Charteris – Black2019: 14). Tendencja do negatywnego kadrowania zarówno w gazetach opowiadających się za pozostaniem w UE, jak i w gazetach zwolenników wyjścia z UE nasiliła się już wcześniej, a szczególnie w 2018 r. (Charteris–Black,Referencja Charteris – Black2019: 310) i wyraźnie trwa po roku 2020. Czasami w badanych tekstach pojawiają się metafory pozytywnie przedstawiające brexit; dzieje się tak jednak najczęściej w opiniach autorów pro-Leadzkich lub w recepcji dyskursu pro-Leadzkiego. Przykładem jest metafora zdobycia w końcu kawałka ciasta lub próby zjedzenia kawałka ciasta, która odzwierciedla strategię Brexitu Borisa Johnsona (Charteris–BlackReferencja Charteris – Black2019: 3) i który nadal istnieje. Niektóre z badanych metafor nadają się również do kadrowania zarówno w negatywie, jak i w pozytywach, ponieważ mogą przedstawiać przeszkodę i zaletę, na przykład obraz wiatru, który występuje zarówno jako wiatr odwrotny, jak i wiatr tylny. Społeczne i finansowe skutki pandemii koronaawirusa wpływają także na metaforyczny opis Brexitu. Do marca 2020 r. brexit był opisywany jako największa pojedyncza kwestia w brytyjskiej polityce, ale później koronawirus stał się bardziej bezpośrednim zagrożeniem. Istnieją rozbieżne wyobrażenia na temat wyniku obu problemów: dominuje opinia o „podwójnym ciosie” ( FT , 31.03.2020), co sugeruje, że Covid i Brexit jednocześnie zwielokrotnią problemy Wielkiej Brytanii. Jednak pod koniec 2020 r. zaczyna pojawiać się kontrastujący pogląd, że brexit będzie „spacerem po parku” ( FT , 15.07.2020) w porównaniu z koronawirusem. W niektórych artykułach wspomina się również, że Brexit rzeczywiście stał się sprawą drugoplanową dla większości świata pod wpływem Covida. Niemniej jednak nierozwiązany charakter Brexitu w 2020 r. prowadzi również do wzmianek o ostrożności, na przykład w cytacie, że „nie ma szczepionki przeciwko Brexitowi” ( FT , 14.05.2021). Wreszcie w kilku artykułach wyraża się również nadzieja, że ​​duch wspólnoty niezbędny do przezwyciężenia „koronawirusa leczy podziały wynikające z brexitu” ( FT , 19 września 2020 r.).

Główne metafory

Istnieje kilka metafor lub grup powiązanych metafor, które wyróżniają się ze względu na ich wysoką częstotliwość i występowanie w wielu artykułach, które nie są ze sobą powiązane. W związku z tym metafory te wydają się w pełni zakorzenione w środowisku dyskursu na temat Brexitu. Doskonałym tego przykładem jest metafora MAŁŻEŃSTWO/ROZWÓD, popularna od pierwszych dyskusji na temat brexitu (Charteris–Black,Referencja Charteris – Black2019 : 9). Musolff (Odniesienie do Musolffa2006 : 34) słusznie wskazuje, że „scenariusz dotyczący partnerów będących w związku małżeńskim ma zastosowanie do wszelkich stosunków dwustronnych [ . . . ] związek” (2006: 34). Podążając za Musolffem (Odniesienie do Musolffa2006 ), Đurović i Silaški (Odniesienia Đurović i Silaški2018 ) skupiają się na analizie metafory małżeństwa, która zostaje przeniesiona na kontekst polityczny, aby odzwierciedlić problematyczne relacje między Wielką Brytanią a UE. Podkreślają, że metafora pary małżeńskiej jest powszechnie używana przez anglojęzycznych dziennikarzy do zilustrowania złożonych więzi między Wielką Brytanią a UE na krótko przed Brexitem i bezpośrednio po nim. Według Đurovića i Silaškiego typowymi przykładami metafor odzwierciedlających ten scenariusz są trudne małżeństwo i rozwód zastrzelony (Odniesienia Đurović i Silaški2018 : 25-39). Milicja i Spinzi (Odniesienie do Milicji i Spinziego2020 ) podejmują zasadnicze pytanie, w jaki sposób metafora rozwodu służyła brytyjskim politykom i mediom jako strategia językowa, służąca uzasadnianiu decyzji politycznych i wywieraniu wpływu na ogół społeczeństwa. Opierając się na teorii metafor pojęciowych (Charteris – BlackReferencja Charteris – Black2004 ), pokazują także, jak ten metaforyczny scenariusz służy jednocześnie wyrażeniu krytycznego punktu widzenia wobec działań politycznych zmierzających do doprowadzenia do brexitu. Do takiego wniosku dochodzą Milizia i Spinzi

Metafora ROZWODU okazała się plastyczna i można ją formować w zależności od różnych perspektyw i kontekstów: przeżywanie separacji może być katastrofą i tragedią, upokorzeniem, jednak zakończenie małżeństwa i obranie innej ścieżki może mieć działanie terapeutyczne emocjonalnie, nawet tym bardziej, gdy para od dziesięcioleci zmierzała w kierunku separacji, a jedno z dwojga zawsze było niechętnym partnerem w asymetrycznym związku małżeńskim. (Odniesienie do Milicji i Spinziego2020 : 160)

W 2,8% badanych artykułów prasowych kolokacja „umowa rozwodowa” ( FT , 23.04.2021) jest powszechnie używana jako synonim negocjacji w sprawie Brexitu. Z drugiej strony partnerstwo między Wielką Brytanią a UE opisuje się jako małżeństwo; jednakże słowo małżeństwo często traci swoją pierwotnie pozytywną konotację, ponieważ zwykle towarzyszy mu przymiotnik negatywny, np. „nieudane małżeństwo” ( FT , 27.02.2021). Termin rozwód dość często poprzedzany jest także przymiotnikiem wartościującym, jak np. „skalowy rozwód po brexicie” ( FT , 14.02.2020) czy „traumatyczny rozwód po brexicie” ( FT , 23.12.2020). Ogólnie rzecz biorąc, metafory te przedstawiają Brexit w większości negatywnie. W późniejszych artykułach, zwłaszcza po oficjalnym wystąpieniu Wielkiej Brytanii z UE w 2021 r., stosunki między Wielką Brytanią a UE coraz częściej opisywane są jako partnerstwo lub przyjaźń, a nie małżeństwo, wysuwając na pierwszy plan obraz „rozwodu na w miarę polubownych warunkach”. ( FT , 24.12.2020). Spośród analizowanych artykułów 23% podkreśla, że ​​„po brexicie Wielka Brytania bardzo potrzebuje przyjaciół” ( FT , 29.05.2021) i musi budować nowe partnerstwa. Tendencję tę widać także w dyskursie mówionym na temat brexitu (Milizia i Spinzi,Odniesienie do Milicji i Spinziego2020 : 160). Nowemu rozwojowi sytuacji w stosunkach UE–Wielka Brytania czasami towarzyszy jednak obawa, że ​​UE może stać się rywalem, a nie przyjacielem, lub że Wielka Brytania może stać się unijnym więźniem, a nie partnerem. Inną metaforą rozwijającą koncepcję UE i Wielkiej Brytanii jako małżeństwa przechodzącego rozwód jest nagłówek „Wielka Brytania pozostawia unijne „sieroty”, aby radziły sobie same” ( FT , 07.02.2020), który opisuje mniejsze UE krajach, jak dzieci Wielkiej Brytanii i UE, które cierpią w wyniku procesu rozwodowego. Pokazuje to wpływ, jaki metafora MAŁŻEŃSTWO/ROZWÓD wywiera na ogólny dyskurs na temat Brexitu, ponieważ inspiruje do tworzenia nowych metafor, które mają sens w powiązanych ramach.
W dyskursie na temat Brexitu lat 2016–2018 Charteris–Black w dalszym ciągu traktuje relację rodzic–dziecko jako odrębną ramę (Charteris–Black,Referencja Charteris – Black2019 : 198), ale w okresie objętym oceną w tym artykule wydaje się, że wtapia się w metaforę MAŁŻEŃSTWO/ROZWÓD. Czasami, szczególnie we wcześniejszych artykułach z analizowanego okresu, relacje Szkocji z resztą Wielkiej Brytanii opisywane są także jako małżeństwo, uznając Szkocję za partnera w nieudanym małżeństwie lub „uwięzionego w przymusowym małżeństwie” (FT, s. 01.02.2020). Chociaż stosunki między Szkocją a resztą Wielkiej Brytanii tylko sporadycznie są opisywane jako małżeństwo w porównaniu z małżeństwem UE–Wielka Brytania (tj. w około 0,8% zbadanych artykułów), łączy je to, że negatywnie oceniają sytuację związaną z brexitem . Inną główną metaforą, która zwykle opisuje stan negocjacji w sprawie Brexitu, a nie cały proces Brexitu, jest metafora CLIFF EDGE, która czasami występuje w wariantach „postrzępiona krawędź” ( FT , 01.04.2022) lub „przepaść”. ( FT , 11.12.2020). Ta metafora opisuje ryzyko, że negocjacje w sprawie brexitu będą stale na skraju niepowodzenia, a obawa, że ​​doprowadzą one do twardego brexitu. W późniejszych artykułach, gdy ten strach nieco osłabnie, pojawia się bardziej optymistyczne zestawienie mówiące o „ominięciu krawędzi klifu” ( FT , 05.02.2021). Podobnie jak metafora MAŁŻEŃSTWO/ROZWÓD, metafora CLIFF EDGE jest tak zakorzeniona w świadomości czytelników i pisarzy, że jest używana niemal naturalnie, jak na przykład w kolokacji „brexit na krawędzi urwiska” ( FT , 07.09.2020). Metafora CLIFF EDGE wydaje się jeszcze bardziej niezmienna niż metafora MAŁŻEŃSTWO/ROZWÓD, gdyż badane artykuły nie wykazują innych wariantów poza wspomnianą wcześniej „postrzępioną krawędzią” ( FT , 04.01.2022) lub „przepaścią” ( FT , 11.12.2020). Może to wynikać z faktu, że metafora CLIFF EDGE została przyjęta bardzo wcześnie przez zwolenników pozostania w UE, aby wyrazić niepewność związaną z brexitem (Charteris–Black,Referencja Charteris – Black2019 : 324). Miał zatem czas na ugruntowanie swojej pozycji w związku z Brexitem.
Ta sztywność metafory CLIFF EDGE silnie kontrastuje z trzecią grupą głównych metafor, które przedstawiają Brexit jako STATEK W BURZY. Ta ostatnia grupa obejmuje wiele różnych metafor, które odnoszą się do dziedzin semantycznych burzy, złej pogody i żeglugi morskiej. Tego typu metafory stanowią 18,1% badanych danych. Około 8,2% z nich podkreśla kluczową rolę, jaką w negocjacjach w sprawie Brexitu odgrywa debata na temat praw i przepisów dotyczących połowów. Chociaż ogólne postrzeganie Brexitu jako chaotycznej burzy jest negatywne, można z powodzeniem zastosować wiele metafor w tym obszarze (tj. około 3,4%), aby określić Brexit pozytywnie. Przykładem jest przedstawienie Wielkiej Brytanii jako statku pirackiego. Zwłaszcza wcześniejsze artykuły z badanego okresu przedstawiają brytyjską strategię „korporacji” ( FT , 19.11.2019) jako coś pozytywnego, koncentrując się na wolności i bogactwie, które mogą wiązać się z piractwem. Metafora ta w coraz większym stopniu ulegała semantycznej i pragmatycznej pejoracji, jak np. w stwierdzeniu: „Brexit jest obecnie w dużej mierze kosztem utopionym” ( FT , 15 września 2021 r.). Musolff (Odniesienie do Musolffa2017 : 649) podobny trend obserwuje w przypadku metafory SERCE EUROPY, w której konotacja metafory zmienia się z pozytywnej na negatywną. Musolff (Odniesienie do Musolffa2017 ) bada rozwój wykorzystania Wielkiej Brytanii w sercu Europy jako istotnego hasła metaforycznego pojawiającego się w brytyjskich debatach na temat UE na przestrzeni 25 lat. Zwraca uwagę, że dowody językowe dokumentujące używanie tego hasła z biegiem czasu nabierają coraz bardziej kpiarskiego lub pejoratywnego wydźwięku, łącznie z przedstawianiem serca Europy jako ciężko chorego. Według Musolffa (Odniesienie do Musolffa2017 ), te metaforyczne scenariusze przyczyniły się do tego, że obywatele Wielkiej Brytanii głosowali przeciwko pozostaniu w UE. Stanowi to uzupełnienie argumentu, że następuje znaczny wzrost negatywnego odbioru i formułowania brexitu (zob. także Charteris-Black,Referencja Charteris – Black2019 : 310). Przykłady Brexitu jako statku pirackiego to jedne z nielicznych przykładów, w których podtrzymuje się metafora WYWOLNICTWA, którą Charteris-Black opisuje jako dominującą wśród zwolenników wyjścia z UE, choć zauważa już spadek jej użycia (2019: 316).
Dalsze przykłady stylizujące Wielką Brytanię na statek to przedstawienie rządu Borisa Johnsona „mocno przywiązanego do masztu Brexitu” ( FT , 15.07.2021), „statek Brexitu uderzający w skały” ( FT , 12.12.2020 ) lub proste wyrażenie „nawigować po Brexicie” ( FT, 05.08.2019). Najbardziej dominującą metaforą w tym trzecim skupieniu jest metafora wiatru, opisująca korzystne lub przeciwne do zamierzonych wyniki negocjacji w sprawie Brexitu, co wyraża się w odpowiednim opisie wiatrów przeciwnych i wiatrów tylnych. Jednakże, szczególnie w wiadomościach finansowych, brexit jest przeważnie opisywany negatywnie jako burza, na przykład w „roku burzliwym dla inwestorów” ( FT , 01.04.2020), „doskonałej burzy” kosztów związanych z brexitem (FT, 01.04.2020). FT , 01.05.2021) lub „Brexit blaster” ( FT , 08.12.2020) dla inwestorów. Powiązaną metaforą jest metafora chmur, którą wykorzystano do pozytywnego i negatywnego kadrowania, w wyrażeniach takich jak „Brexit był ciemną chmurą zarówno nad Wielką Brytanią, jak i UE” ( FT , 16.12.2021), „przełom chmur po brexicie ( FT , 27.02.2021) lub „podwójna chmura” Brexitu i koronaawirusa” ( FT , 17.05.2021). W dyskusji na temat rozmów w sprawie handlu rybnego można znaleźć jeszcze kilka unikalnych metafor związanych z rybami lub wodą, np. nagłówki „Rozmowy o rybach [p]ostBrexit: wszystko gotowe” (FT, 15.02.2020), „łosoś rolnicy boją się, że zostaną złapani w sieć brexitu” ( FT , 10.02.2020) lub „Propozycja UE w sprawie rybołówstwa, która uwolni nas wszystkich od kłopotów” ( FT , 12.12.2020). Podczas gdy większość metafor związanych z wodą wysuwa na pierwszy plan niszczycielską moc wody, jak na przykład „wir Brexitu” ( FT , 03.04.2021) lub „negocjatorzy Brexitu opuścili londyńskie City, aby zatonąć lub popłynąć” ( FT , 18/ 01/2022), czasami używa się go do pozytywnego sformułowania tematu, na przykład cytując obietnicę ówczesnego Sekretarza ds. Środowiska Michaela Gove’a dotyczącą „morza możliwości” ( FT , 15.01.2021) w zakresie praw do połowów. Mnogość metafor w ogólnym obszarze języka żeglarskiego czy zjawisk pogodowych kontrastuje ze stosunkowo utrwalonymi metaforami MAŁŻEŃSTWA/ROZWODU i KRAWĘDZI CLIFF. Jednakże wszystkie metafory STATKU W BURZY przyczyniają się do alegorii Wielkiej Brytanii jako statku podczas sztormu, uznając w ten sposób brexit za wyzwanie, niezależnie od tego, czy przedstawiają Wielką Brytanię jako bogaty statek piracki, czy małą łódkę zdaną na łaskę morze i burze. Wpływ i skuteczność zarówno STATKU W BURZY, jak i MAŁŻEŃSTWA/ROZWODU jako udanych alegorii ostrzegających przed Brexitem są również udokumentowane we wczesnych dyskursach popierających pozostanie w UE w latach 2016–2018 (Charteris–Black,Referencja Charteris – Black2019 : 8).

Drobne metafory

Oprócz trzech wspomnianych głównych metafor istnieje wiele mniejszych grup metafor, które przedstawiają brexit zarówno pozytywnie, jak i negatywnie. Najbardziej znaną z tych mniejszych grup są metafory przedstawiające brexit jako WOJNĘ z różnymi bitwami. Stały się one szczególnie popularne po zakończeniu Brexitu w 2021 r. i opisują trwające negocjacje między UE a Wielką Brytanią. Czasami metafory WOJNY stosuje się także do walki z biurokracją, „walki z biurokracją” ( FT , 22.03.2021). Chociaż słowo wojna ma z natury negatywny charakter, metafor obejmujących bitwę można również wykorzystać, aby pozytywnie przedstawić brexit, jeśli bitwę uważa się za wygraną. Ta ostatnia opinia znajduje szczególne odzwierciedlenie w bardziej aktualnych artykułach. Metafory WOJNY można pogrupować w różne odrębne wyrażenia, chociaż niektóre z nich nie odnoszą się bezpośrednio do wojny, ale wspominają o pokrewnych pojęciach, takich jak oblężenie, walka i walka oraz smutek. Przykładami są „gruz dyplomatyczny” ( FT , 9.06.2021), „Rząd Wielkiej Brytanii jest oblężony” ( FT , 29.05.2020) i „Boris Johnson jest przetrzymywany jako zakładnik przez tymczasowe skrzydło własnej partii” ( FT , 11.09.2020). Co więcej, okres przejściowy związany z brexitem opisano jako „pole minowe” ( FT , 24.07.2020), a nagłówek związany z żałobą brzmi „Opłakanie absolwentów programu Erasmus” ( FT , 01.04.2021). Nawet jeśli chodzi o rozwiązanie problemu, używa się słownictwa związanego z bronią, jak w wyrażeniu „[t]nie ma złotego środka na problemy związane z brexitem” ( FT , 17.05.2021).
Jeśli chodzi o metafory WOJNY, istnieje kilka metafor (tj. 1,1%), które przedstawiają brexit jako chorobę lub ranę. Są one również z natury negatywne, z wyjątkiem stwierdzenia, że ​​„koronawirus leczy podziały wynikające z brexitu” ( FT , 19 września 2020 r.). Znacznie powszechniejsze są określenia takie jak „Gorączka Brexitu” ( FT , 29.01.2020), „Uraz Brexitu” ( FT , 08.02.2021) czy „złe samopoczucie [ . . . ] w sprawie brexitu” ( FT , 9.01.2021). Ponadto często używa się słowa rana , często w wyrażeniach takich jak „ponowne otwieranie starych ran po brexicie” ( FT , 17.02.2020). Czasami brexit jest opisywany jako akt samookaleczenia, szczególnie w rosnącej opinii zwolenników wyjścia z UE, że „strzeliliśmy sobie w stopę” ( FT , 17.10.2020).
Ogólnie rzecz biorąc, podczas gdy metafory WOJNY podkreślają nieporozumienia podczas negocjacji, metafory RANA/CHOROBA albo opisują niezdrowe zauroczenie Brexitem, albo negatywne skutki Brexitu dla Wielkiej Brytanii lub części Wielkiej Brytanii, na przykład w „Brexit to powolne krwawienie dla Wielkiej Brytanii”. City of London” ( FT , 23.11.2021). Rzadsza grupa metafor opisuje Brexit jako NAPÓJ lub filiżankę. Przeważnie wpisują się one w obraz napoju związanego z brexitem, który torysi zamówili w restauracji, ale później odesłali, bo im nie smakował. Podkreśla to niezadowolenie całego społeczeństwa z negocjacji w sprawie Brexitu. Powiązane przykłady przedstawiające brexit jako coś, co może być dobre, ale jest w jakiś sposób wadliwe, to „kielich, który w wyniku brexitu będzie zatruwał” ( FT , 14.02.2020) lub nagłówek „Brexit pozostawia nieprzyjemny posmak w handlu dobrym winem” (FT, 14.02.2020). FT , 19.12.2020). Zatem metafory NAPOJ mają tendencję do podkreślania straconych szans i, jak ilustruje ostatni przykład, pojawiają się szczególnie często w tekstach dotyczących jedzenia i napojów.
W odniesieniu do żywności pojawiają się także metafory OWOCE (0,2%), w których owoce przedstawiają korzyści wynikające z brexitu, jak na przykład w nagłówku „pobudzenie krajowego rynku funduszy oznacza niepewne owoce dla rządu po brexicie” ( FT , 03.08.2020). Często jednak podkreśla się, że korzyści te prawdopodobnie nie zostaną osiągnięte, jak na przykład w sprawie „Johnson [ . . . ] może zostać odebrane jako nieprzynoszące obiecanych owoców brexitu” ( FT , 2.12.2020) lub „rozmowy handlowe przyniosą niewielkie owoce do jesieni” ( FT , 22.12.2020). Stąd, podobnie jak metafory DRINK, większość metafor OWOCÓW również wyraża niezadowolenie z wyników negocjacji w sprawie Brexitu.
Wreszcie niewielka grupa metafor (tj. 0,1%) porównuje brexit do przeprowadzki. Mogą one wykorzystywać zarówno pozytywne kadrowanie, takie jak „Brexit było jak przeprowadzka do nowego domu – początkowo kłopotliwe, ale ostatecznie było tego warte” ( FT , 21.10.2020), jak i negatywne, na przykład „[i]f Brexit to jak przeprowadzka, zmniejszamy zatrudnienie” ( FT , 23.10.2020) lub „[drzwi zamykają się cicho” w sprawie brexitu ( FT , 1.02.2020). Być może zmienność w kadrowaniu tych metafor wynika ze względnej rzadkości metafor RUCHOME DOMY. W przeciwieństwie do metafory CLIFF EDGE czy MAŁŻEŃSTWA/ROZWODU, metafory drugorzędne nie są tak ugruntowane w dyskursie publicznym i dlatego są wykorzystywane na różne sposoby. Istnieje również wiele innych metafor, które pojawiają się jedynie w pojedynczych znaleziskach, na przykład różnorodne metafory opisujące brexit jako pewien rodzaj rozrywki lub literatury, zarówno w sposób negatywny, jak i pozytywny. Przykładami są terminy „saga” ( FT , 17.02.2020), „głupie i okrutne [ . . . ] fantasy” ( FT , 20.02.2021), „narodowa psychodrama” ( FT , 31.12.2020), czy „Brexit to tragedia narodowa” ( FT , 18.12.2020). Często odzwierciedlają one treść danego artykułu, ponieważ są grami słownymi w połączonych polach słów. Inne metafory mogą przybierać różne formy, jednak ich pojedyncze występowanie wskazuje, że nie mogą one mieć dużego wpływu na postrzeganie Brexitu.

Wniosek

Niniejsze badanie potwierdziło proremainowskie podejście „ Financial Times” potwierdzone przez Charterisa-Blacka. Potwierdziło także rosnące negatywne postrzeganie Brexitu, które sygnalizowano przed 2020 rokiem, co znalazło odzwierciedlenie w różnego rodzaju metaforach, takich jak metafora MAŁŻEŃSTWO/ROZWÓD czy CLIFF EDGE. Ponieważ analiza ta ogranicza się do kilku wydań tej samej gazety, może dostarczyć jedynie ograniczonych wyników w zakresie ostatnich zmian semantycznych i dyskursywnych, udokumentowanych przez prasę brytyjską. Dezyderatem do przyszłych badań byłoby zbadanie dodatkowych gazet w odpowiednich ramach czasowych w ramach porównania, zwłaszcza gazet popierających wyjście z UE. Dodatkowo warto przyjrzeć się podejścia do brexitu w innych mediach, takich jak media społecznościowe i komunikacja polityczna, zgodnie z podejściem Charterisa-Blacka (Referencja Charteris – Black2019 : 13).

Analiza językowa na podstawie Financial Times

Opublikowano w Internecie przez Cambridge University Press:  19 września 2023 r

JULIA LANDMANN jest wykładowcą lingwistyki angielskiej na Uniwersytecie w Bazylei. W 2022 roku ukończyła habilitację na Uniwersytecie w Heidelbergu. Publikacje Julii dotyczą leksykologii, frazeologii, semantyki historycznej, kontaktu językowego oraz relacji języka i emocji. Jej najnowsza publikacja książkowa, The Dynamic Lexicon of English: A Socio-cognitive Approach to Loan Processes and They Linguistic Effects , bada złożoną współzależność między użyciem, znaczeniem i umysłem jako istotny problem zmienności językowej wywołanej kontaktem. E-mail: 

YANNICK GANZ jest absolwentem lingwistyki i asystentem studenta na Uniwersytecie w Heidelbergu. Obecnie kończy studia magisterskie i pisze pracę magisterską. Jego główne zainteresowania badawcze obejmują kontakt językowy i kulturowy, odmiany języka angielskiego oraz językoznawstwo historyczne i zmianę języka. E-mail: 

Bibliografia

Charteris–Black , J. 2004 . Podejścia korpusowe do krytycznej analizy metafor . Londyn : Palgrave Macmillan . Google Scholar CrossRef
Charteris–Black , J. 2019 . Metafory Brexitu: bez wisienek na torcie? Cham : Palgrave Macmillan . Google Scholar CrossRef
Đurović , T. i Silaški , N. 2018 . „ Koniec długiego i napiętego małżeństwa: metaforyczne obrazy kształtujące dyskurs dotyczący Brexitu ”. Metafora i świat społeczny , 8 ( 1 ), 25 – 39 . Google Scholar CrossRef
Milizia , D. i Spinzi , C. 2020 . „ Kiedy związek się kończy, „nie ma już odwrotu” – metafora rozwodu w dyskursie dotyczącym Brexitu . Lingue e Linguaggi, 34 , 137–165 Google Scholar
Musolff , A. 2006 . Metafora i dyskurs polityczny: rozumowanie analogiczne w debatach o Europie . Basingstoke : Palgrave Macmillan . Google Scholar
Musolff , A. 2017 . „ Prawdy, kłamstwa i symboliczne scenariusze: metafory w sercu brexitu ”. Journal of Language and Politics, 16 ( 5 ), 641–657 Google Scholar CrossRef
Musolff , A. 2021 . „ Hiperbola i emocjonalizacja: eskalacja pragmatycznych skutków przysłowia i metafory w debacie na temat „Brexitu ”. Russian Journal of Linguistics, 25 ( 3 ), 628–644 Google Scholar CrossRef
Nexis Uni . Opracowano przez LexisNexis GmbH, Dusseldorf, Niemcy. Online pod adresem < https://www.lexisnexis.de/loesungen/research/akademische-recherche-nexis-uni > (ostatni dostęp: 30 maja 2022 r.). +(ostatni+dostęp+30+maja+2022).>Google Scholar

Witamy w RightsLink

Cambridge University Press nawiązało współpracę z usługą RightsLink Copyright Clearance Center, aby zaoferować różnorodne opcje ponownego wykorzystania tych treści.

Uwaga: ten artykuł jest dostępny na licencji Creative Commons CC-BY-NC i zezwala na niekomercyjne wykorzystanie, dystrybucję i reprodukcję na dowolnym nośniku, pod warunkiem prawidłowego cytowania oryginalnego dzieła.

W przypadku ponownego wykorzystania komercyjnego należy uzyskać zgodę poniżej.

Link do artykułu: https://www.cambridge.org/core/journals/english-today/article/recent-metaphors-of-brexit-in-the-british-press/726428A67522172CF44A614D140F8C43