Co oznacza edukacja obywatelska w zdigitalizowanym świecie? / Josephine B. Schmitt, Jasmin Baake i Sandra Kero

0
64
Fot.: https://www.pexels.com/photo/group-of-people-watching-on-laptop-1595385/

Streszczenie

Nadzieja na dotarcie do różnorodnych i dużych grup docelowych motywuje praktyków edukacji obywatelskiej do udostępniania swoich treści w mediach społecznościowych. Dlatego też pytanie już dawno przestało dotyczyć tego, czy edukacja obywatelska powinna odbywać się w Internecie, ale raczej tego, w jaki sposób cele edukacji obywatelskiej można realizować cyfrowo, aby wspierać umiejętności obywatelskie. Na pierwszy rzut oka możliwość dotarcia do szerokiego grona odbiorców w krótkim czasie wydaje się kusząca. Na drugi rzut oka media społecznościowe ujawniają kilka wyzwań, które mogą zakłócać procesy edukacyjne. W artykule omówiono następujące pytania: Jakie są szanse i pułapki edukacji obywatelskiej w mediach społecznościowych? Jak zapewnić skuteczną edukację obywatelską w zdigitalizowanym świecie? W naszym artykule chcemy przedstawić interdyscyplinarne spojrzenie na ten temat, czerpiąc między innymi z literatury z zakresu psychologii mediów, nauk o komunikacji i nauk o edukacji. Łącząc spostrzeżenia z różnych dyscyplin, nasz artykuł ma na celu wzbogacenie dialogu akademickiego i promowanie zróżnicowanego zrozumienia ewoluującej dynamiki edukacji obywatelskiej w sferze cyfrowej. Nasz artykuł, skupiając się na praktyce, ma także na celu podkreślenie możliwości zastosowania badań naukowych.
Słowa kluczowe: edukacja obywatelska, umiejętności obywatelskie, uczenie się nieformalne, media społecznościowe, media cyfrowe, samokształcenie

1. Wstęp

Media społecznościowe zasadniczo zmieniły sposób, w jaki zdobywamy informacje i formułujemy opinie polityczne. Nadzieja na dotarcie do różnorodnych i dużych odbiorców zmotywowała profesjonalnych praktyków edukacji obywatelskiej do tworzenia treści dla tych platform lub wykorzystywania treści z mediów społecznościowych w placówkach edukacyjnych. Pytanie nie brzmi już, czy edukacja obywatelska 1 powinna odbywać się w Internecie, ale raczej w jaki sposób można osiągnąć cele edukacji obywatelskiej w sposób cyfrowy (  ), aby wspierać wiedzę polityczną i pozytywne postawy wobec demokracji, polityczną skuteczność i chęć uczestniczyć w procesie politycznym (  ) – w skrócie: alfabetyzacja obywatelska (  ).
Na pierwszy rzut oka możliwość dotarcia do szerokiego grona odbiorców w krótkim czasie poprzez media społecznościowe wydaje się kusząca. Na drugi rzut oka media społecznościowe ujawniają kilka wyzwań, które mogą zakłócać procesy edukacyjne. Należą do nich aspekty strukturalne, takie jak zautomatyzowane algorytmy, które mogą przybliżać oferty edukacyjne do problematycznych treści (  ;  ) lub utrudniać społeczne uczenie się (  ), a także mowę nienawiści pod produktami edukacyjnymi, które mogą negatywnie wpłynąć na postrzeganie i ocenę tych produktów przez użytkowników (  ).
Media społecznościowe zacierają granice między informacjami politycznymi, rozrywką i miejscem społecznościowym. Otwiera to nie tylko szerokie możliwości dla profesjonalnych praktyków edukacji obywatelskiej. Tworzy także nowe struktury władzy w komunikacji: nowe sposoby artykułowania informacji, żądań i opinii oraz uczestniczenia w dyskursie publicznym (). Zatem nie tylko profesjonaliści zajmują się edukacją obywatelską w mediach społecznościowych. Jest teraz otwarty dla każdego! To nie tylko osłabia ideę profesjonalnej (zinstytucjonalizowanej) edukacji obywatelskiej, która do tej pory dominowała w świecie niemieckojęzycznym ( ; ). Utrudnia to również identyfikację wiarygodnych podmiotów i produktów wysokiej jakości dla użytkowników. Z perspektywy użytkownika może to mieć poważne konsekwencje dla jego zaufania do treści edukacji obywatelskiej w mediach społecznościowych, ale także dla procesów uczenia się i nabywania umiejętności obywatelskich. Rodzi to następujące pytania: Jakie są szanse i pułapki edukacji obywatelskiej w mediach społecznościowych? Jak zapewnić skuteczną edukację obywatelską w zdigitalizowanym świecie?
Celem niniejszego artykułu jest omówienie tych kwestii z niemieckiego punktu widzenia na edukację obywatelską. Naszym celem jest zapewnienie interdyscyplinarnej perspektywy, czerpiąc z literatury z takich dziedzin, jak psychologia mediów, nauki o komunikacji i edukacja, aby wzbogacić dialog akademicki. Dzięki swemu praktycznemu ukierunkowaniu artykuł może pomóc badaczom w refleksji nad tym, czy ich praca naukowa jest przede wszystkim prowadzona jako samodzielne przedsięwzięcie, czy też ma rzeczywiste znaczenie praktyczne. W ten sposób przyczynia się do rozwoju w środowisku naukowym nastawienia zorientowanego na transfer. Przedstawiając w ostatnim rozdziale badaczom i praktykom zajmującym się edukacją perspektywy na przyszłość, naszym celem jest inspirowanie ciągłych wysiłków w tej dziedzinie. Nie tylko sprzyja to badaczom poczucia celu i kierunku, ale także pomaga praktykom być na bieżąco z pojawiającymi się trendami i najlepszymi praktykami. Ponadto chcemy zachęcać do współpracy i dzielenia się wiedzą między tymi dwoma kluczowymi stronami zainteresowanymi, co doprowadzi do skuteczniejszego postępu w tej dziedzinie.

2. Czym jest edukacja obywatelska?

Edukacja obywatelska stanowi integralny, ale wieloaspektowy aspekt edukacji (), którego celem jest wspieranie udziału w życiu politycznym i świadomego podejmowania decyzji w celu aktywnego zaangażowania demokratycznego ( ; ). Dokładna definicja, obejmująca dyscypliny, metody i ramy pojęciowe, jest różna i zależy od czynników historycznych, politycznych i instytucjonalnych w każdym kraju ( ;  ;  ; ). Każde spostrzeżenie przekłada się na inne wartości, cele uczenia się i zasady dydaktyczne. Jak jednak podkreśla raport MAE na temat międzynarodowej edukacji obywatelskiej, na arenie międzynarodowej panuje powszechny konsensus co do celów nauczania edukacji obywatelskiej (  ).
W Niemczech obecne pojęcie edukacji obywatelskiej jest ściśle powiązane z totalitarnymi doświadczeniami tego kraju z początków demokracji. Po roku 1945 rozwój wartości i postaw demokratycznych uznano za niezbędny do powstania stabilnego państwa demokratycznego. W związku z tym powołano Federalną Agencję Służb Wewnętrznych jako samodzielny organ podległy niemieckiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. W 1963 roku przemianowano ją na Federalną Agencję Edukacji Obywatelskiej [Bundeszentrale für politische Bildung (bpb)]. Celem tej agencji jest edukowanie narodu niemieckiego w zakresie zasad demokracji, „ustanowienie ideału demokracji” [  ] oraz zniechęcać do wszelkich prób przywrócenia reżimu totalitarnego. Dlatego edukacja obywatelska w Niemczech odnosi się do „wszystkich świadomie zaplanowanych i zorganizowanych, ciągłych i ukierunkowanych działań instytucji edukacyjnych, mających na celu wyposażenie młodych ludzi i dorosłych w warunki niezbędne do uczestniczenia w życiu politycznym i społecznym” (przetłumaczone z języka niemieckiego,  ). Zgodnie z Konsensusem Beutelsbacha [  ] w edukacji obywatelskiej muszą kierować się trzy podstawowe zasady: (a) zakaz indoktrynacji, (b) wymóg odzwierciedlania różnorodności perspektyw i interesów, jakie dana jednostka problem (polityczny/społeczny) może reprezentować oraz (c) uczyć ludzi rozumienia i analizowania swoich interesów politycznych oraz wpływania na społeczeństwo w dążeniu do tych interesów.
W porównaniu do innych krajów edukacja obywatelska zajmuje w Niemczech szczególne miejsce. Stanowi ona nie tylko integralną część programu nauczania w niemieckich szkołach. Bpb jest niezależną instytucją o zasięgu ogólnopolskim, promującą edukację obywatelską wśród wszystkich obywateli. Jest przywiązana do Ustawy Zasadniczej, praw człowieka i demokratycznej kultury politycznej [  ]. Jej zasadami są bezstronność i równowaga akademicka. Przestrzeganie tych aspektów jest regularnie monitorowane przez Naukową Radę Doradczą i Radę Nadzorczą, w skład której wchodzą przedstawiciele wszystkich partii w niemieckim Bundestagu [  ]. Pozwala to na pewien stopień niezależności w projektowaniu programów i materiałów edukacyjnych. Jej działalność obejmuje pozaszkolną edukację polityczną zarówno w przestrzeni analogowej, jak i cyfrowej, takiej jak media społecznościowe, a także edukację obywatelską w szkołach.
Tradycyjna idea edukacji obywatelskiej w Niemczech jest silnie zinstytucjonalizowana i charakteryzuje się wysokimi standardami i oczekiwaniami jakościowymi, jak pokazano powyżej. Jednak pojawienie się krajobrazu cyfrowego, w szczególności powszechne przyjęcie mediów społecznościowych jako centralnego źródła informacji (  ), stanowi wyzwanie dla tych ustalonych norm i standardów. Dzięki dostępności i łatwości tworzenia treści w mediach społecznościowych praktycznie każdy może zaangażować się w dostarczanie treści, które można postrzegać jako edukację obywatelską, nawet jeśli nie są one zgodne z oficjalną perspektywą bpb lub podobnych instytucji. Ta różnorodność ogromnie zwiększa różnorodność potencjalnych komunikatorów i formatów treści edukacji obywatelskiej, ale także pogarsza jakość treści. Co więcej, normatywny ideał edukacji obywatelskiej, opowiadający się za treściami pozbawionymi wartości, bezstronnymi i obiektywnymi [  ;  ], ustępuje treściom emocjonalnym i polaryzującym pod względem rozpowszechniania w mediach społecznościowych i akceptacji użytkowników (  ;  ). Aspekty te stwarzają różne wyzwania dla kształtowania umiejętności obywatelskich.

3. Czym jest umiejętność korzystania z obywatelstwa?

Głównym celem edukacji obywatelskiej jest umiejętność czytania i pisania. Podstawowe rozumienie umiejętności obywatelskich obejmuje (1) umiejętności i chęć komunikowania się i współpracy z innymi ludźmi, a także (2) wiedzę i umiejętności umożliwiające podejmowanie świadomych decyzji dotyczących istotnych aspektów otoczenia społecznego ludzi (  ).  podają bardziej szczegółową definicję umiejętności obywatelskich jako wzajemnego oddziaływania (a) wiedzy politycznej na temat struktur, procesów, treści i wartości, (b) postaw politycznych dotyczących demokracji i społeczeństwa pluralistycznego, (c) motywacji obejmującej interesy polityczne i wewnętrzne skuteczność polityczną oraz d) gotowość do udziału w działalności politycznej i społeczeństwie obywatelskim. Różni autorzy używają terminu alfabetyzacja polityczna . Choć termin ten wiąże się z dość wąskim rozumieniem polityki – skupiającym się na znajomości różnic partyjnych lub podstawowych koncepcji politycznych (  ;  ), to alfabetyzacja obywatelska wykracza poza sferę ściśle polityczną i obejmuje perspektywę bardziej holistyczną . Oznacza to, że pod uwagę brane są konteksty społeczne, których zasadniczy cel nie jest polityczny, ale w których polityczność pojawia się jedynie sytuacyjnie (np. grupa rówieśnicza, szkoła).
Uznano, że zorganizowane środowiska pedagogiczne i specjaliści zajmujący się nauczaniem są szczególnie ważni w kształtowaniu umiejętności obywatelskich (  ;  ;  ). Jednak wiele konwencjonalnych praktyk edukacyjnych jest krytykowanych za podkreślanie ograniczonych wersji umiejętności obywatelskich. Praktyki te wydają się podważać doświadczenia osób marginalizowanych, utrwalać nierówności i tłumić kreatywność niezbędną do wspierania transformacyjnego i postępowego rozwoju (  ). Z drugiej strony, jako „nowe praktyki alfabetyzacji” (  ), media społecznościowe zapewniają nieformalną przestrzeń uczenia się w celu wspierania umiejętności obywatelskich (na temat różnic między edukacją formalną i nieformalną zob. np.  ;  ).

4. Media społecznościowe jako nieformalna przestrzeń uczenia się

Młodzi ludzie cenią platformy mediów społecznościowych do nieformalnego, samodzielnego uczenia się poza sformalizowanymi placówkami edukacyjnymi (np. szkołami;  ) – co stanowi dużą zaletę w nabywaniu umiejętności obywatelskich. Samokształcenie charakteryzuje się zdolnością uczniów do opisywania swoich potrzeb i celów bez pomocy innych osób, definiowania zasobów (np. wsparcia, materiałów) potrzebnych do ich osiągnięcia, opracowywania i wdrażania strategii uczenia się w oparciu o te zasoby oraz ostatecznie ocenić je pod kątem sukcesu w nauce (  ;  ). Kontrola nad motywacją, potrzebą, czasem, metodami i sukcesem uczenia się leży wyłącznie w gestii uczniów (np.  ;  ). Jednocześnie nauka samodzielna pozwala na dobór treści do potrzeb i zainteresowań ludzi pod względem merytorycznym i stylistycznym. Są to wysokie wymagania stawiane uczniom, co może mieć pozytywny wpływ na ich poczucie własnej skuteczności i wyniki w nauce (  ;  ). Dla praktyków zajmujących się edukacją obywatelską oznacza to tworzenie treści, które są naprawdę istotne dla docelowych odbiorców, aby zapewnić pomyślną naukę.
Media społecznościowe dodatkowo zapewniają cenny kontekst dla samodzielnego uczenia się przez doświadczenie (więcej szczegółów można znaleźć  ) – lub, jak to ujął John Dewey, „uczenia się przez działanie” – co oznacza, że ​​można bezpośrednio nauczyć się szerokiego zestawu pomysłów na temat procesów politycznych, i zreformowane w interakcjach społecznych na platformach mediów społecznościowych. Obserwacja i doświadczenie, jak inni ludzie negocjują kwestie polityczne i angażują się politycznie, może pomóc w zrozumieniu, jak działa system polityczny i jak przebiegają procesy decyzyjne. Co więcej, może pokazać, jak ważne jest posiadanie wiedzy na temat polityk i kandydatów politycznych, a jednocześnie uczestnictwo w tym procesie. Jest to szczególnie cenne w porównaniu z tradycyjnymi formami edukacji obywatelskiej, w których media społecznościowe oddają głos grupom marginalizowanym (np.  ;  ). Ustalenia z Wielkiej Brytanii pokazują na przykład, że aktorzy z historią migracyjną służą jako wzmacniające postacie identyfikacyjne w krajobrazie medialnym, który jest wciąż dość biały (  ;  ). Badania dotyczące influencerów LGTBQIA+ dają podobne wyniki (  ). Niemniej jednak udowodniono, że uczenie się przez doświadczenie jest szczególnie skuteczne w ustrukturyzowanych placówkach edukacyjnych (patrz np.  ), a ponadto jest w dużym stopniu zależne od kontekstu (społecznego) (np. jakości dyskusji politycznych).
O ile warunki środowiska uczenia się i dobór materiałów mogą być kontrolowane przez nauczycieli w ramach pedagogicznych, o tyle te aspekty edukacji obywatelskiej są zwykle pozostawione użytkownikom mediów społecznościowych lub w ogóle nie można ich kontrolować (np. ,  ;  ).

4.1. Wyzwania samodzielnego wyboru treści

Zróżnicowany krajobraz mediów społecznościowych obiecuje samodzielnie kierowaną „przyjemność uczenia się i szczęście edukacyjne” (przetłumaczone z języka niemieckiego,  ), oferując nowe możliwości wykorzystania indywidualnego potencjału. Jednak dużym wyzwaniem dla użytkowników jest kompetentny dobór odpowiednich treści. Osobiste preferencje, uprzedzenia, chęć potwierdzenia istniejących przekonań i wpływy społeczne często kształtują wybór mediów (  ). Użytkownicy mogą dodatkowo ulec taktyce przynęty na kliknięcia, przedkładając sensację, plotki i krótkotrwałe zaangażowanie nad merytoryczne informacje (  ). W przeciwieństwie do profesjonalnych treści związanych z edukacją obywatelską, których celem jest obiektywność, dokładność, rzetelność i dokładne badania, treści stanowiące przynętę na kliknięcia mają tendencję do szybkiego przyciągania uwagi poprzez sensacyjne lub nawet wprowadzające w błąd nagłówki. Strategię tę często stosują prawicowe media lub podmioty ekstremistyczne, którym brakuje etycznego zaangażowania w wyważone raportowanie lub odpowiedzialność twórców treści (  ;  ).
Konsekwencje stają się bardziej widoczne ze względu na algorytmy selekcji wielu platform, koncentrujące się na generowaniu dużego ruchu, wyświetleń i zaangażowania. Algorytmy nie tylko wpływają na selekcję informacji, ale także na uczenie się społeczne (  ), kluczowy aspekt edukacji obywatelskiej. Określając, które tematy lub opinie polityczne są promowane, w jaki sposób tematy są ze sobą powiązane i jak postrzegamy przyjaciół, algorytmy mediów społecznościowych kształtują nasz światopogląd i wpływają na indywidualne działania, z wyraźnymi nagrodami za określone zachowania lub bez nich.  sugerują, że algorytmy wykorzystują uprzedzenia w zakresie uczenia się społecznego , kładąc nacisk na informacje prestiżowe, dotyczące grupy, moralności i emocji (PRIME), a nie treści, które pozytywnie wpływają na umiejętności obywatelskie. Użytkownicy z kolei uczą się tworzyć więcej tego typu problematycznych treści, nasycając środowisko cyfrowe, zwłaszcza moralne i polityczne, informacjami PRIME. Zamiast wspierać współpracę i wspólne rozwiązywanie problemów, może to prowadzić do nieporozumień społecznych, podsycać konflikty i szerzyć dezinformację.
Rozległa i złożona zawartość sieci społecznościowych stawia przed uczniami wysokie wymagania, w tym uwagę, motywację, umiejętność korzystania z mediów i umiejętności podejmowania decyzji. Brak odpowiednich umiejętności może prowadzić do uczucia przeciążenia, stresu (np.  ;  ), odmowy uczenia się (  ) i wyczerpania emocjonalnego (np.  ). Przeciążenie informacjami może być znaczącym czynnikiem stresogennym w podejmowaniu decyzji, obok presji czasu, złożoności i niepewności (  ). Tendencja do wybierania informacji spójnych z postawą dodatkowo podkreśla znaczenie umiejętnego (politycznego) poruszania się po informacjach.
Zarysowane wyzwania mediów społecznościowych podkreślają konieczność wspierania przez edukatorów znających się na mediach, samokierowanych, nieformalnych procesów uczenia się. Odgrywają kluczową rolę w przekazywaniu niezbędnych umiejętności medialnych potrzebnych do poruszania się po platformach, znajdowania odpowiednich treści i zrozumienia warunków strukturalnych. Mogą opracować dostosowane możliwości uczenia się, aby zaspokoić indywidualne potrzeby uczniów, wspierając samokształcenie (  ). Ich obowiązki obejmują ponadto przekazywanie konstruktywnej informacji zwrotnej i wspieranie dyskusji na temat treści (  ).

4.2. Wpływ treści i cech platformy

Badania wykazały pozytywny wpływ mediów społecznościowych na wszystkie aspekty umiejętności obywatelskich zdefiniowanych przez  : wiedza, postawy, motywacje i zaangażowanie obywatelskie (  ;  ;  ;  ;  ). Jednakże  wykazali, że treściom politycznym poświęca się znacznie mniej uwagi niż treściom czy wiadomościom społecznościowym. Uwaga poświęcana informacjom politycznym w mediach społecznościowych ma konsekwencje, ponieważ nieuważni użytkownicy są bardziej skłonni do rozpowszechniania dezinformacji (  ;  ). I odwrotnie, ci, którzy zwracają większą uwagę na informacje polityczne, wykazują słabszy związek między cynizmem a apatią polityczną (  ) i zdobywają większą wiedzę polityczną (  ;  ).
Wykazano ponadto, że styl produktu medialnego jest ważny dla skierowania uwagi: treść multimodalna (np. składająca się z obrazów i tekstu) zwiększa uwagę (  ). Jednakże psychologiczne podejścia do przetwarzania informacji, takie jak model ograniczonej pojemności przetwarzania komunikatów zapośredniczonych (  ), teoria obciążenia poznawczego (  ) i model zdolności rozumienia treści edukacyjnych w telewizji (  ) zakładają, że zwiększone wymagania w zakresie odbioru poznawczego i możliwości przetwarzania użytkowników poprzez treści multimodalne. W przeciwieństwie do czytania tekstów, treści multimodalne wymagają większych zasobów poznawczych w pamięci roboczej do przetwarzania informacji. Im jednak większy wysiłek umysłowy włoży odbiorca, tym głębsze zrozumienie treści (  ) – czego efektem będzie np. zdobycie wyższej wiedzy.
Jeśli chodzi o odbiór treści audiowizualnych, na przykład w serwisie YouTube lub TikTok, przetwarzane muszą być zarówno informacje wizualne, jak i dźwiękowe. W przypadku treści edukacyjnych użytkownicy często muszą przetwarzać treści narracyjne i edukacyjne oraz ich wzajemne relacje. Sukces przetwarzania informacji zależy od cech użytkownika (np. wcześniejszej wiedzy, zainteresowań), charakterystyki produktu medialnego (np. złożoności prezentacji, czasowej organizacji treści) i sytuacji użycia (  ).
Ponieważ jednak treści mediów społecznościowych są osadzone w szerszym kontekście platformy, warunki strukturalne platformy stwarzają dodatkowe wyzwania w zakresie przetwarzania informacji, ponieważ zwiększają złożoność informacji (np. dalsze linki, rekomendacje i komentarze). Niestety dostawcy treści edukacyjnych w mediach społecznościowych mają nad tymi aspektami niewielką kontrolę. Tylko w pewnym stopniu wybrane bodźce wzrokowe i słuchowe w produkcie mogą skierować uwagę (  ).

5. Perspektywy na przyszłość

Staje się jasne, że tradycyjne niemieckie podejście do edukacji obywatelskiej, charakteryzujące się takimi zasadami, jak bezstronność i równowaga akademicka, stoi przed poważnym wyzwaniem w obliczu postępującej cyfryzacji sfery publicznej i politycznej. Nieformalna przestrzeń uczenia się oferowana przez media społecznościowe jest obiecująca, ale jest również obarczona trudnościami związanymi z samodzielnym wyborem treści oraz potencjalnym wpływem treści i cech platformy. Nadrzędnym wyzwaniem jest selekcja i produkcja godnych zaufania i wartościowych treści dla edukacji obywatelskiej, podkreślających potrzebę wiedzy o potencjalnych twórcach i kryteriach jakościowych. Jak zatem zapewnić skuteczną edukację obywatelską w zdigitalizowanym świecie?
Pomocne byłoby opracowanie map kluczowych aktorów. Można to wykorzystać do informowania o różnicach między aktorami, charakterze ich zaangażowania instytucjonalnego, ich wiedzy specjalistycznej i potencjalnej jakości treści w mediach społecznościowych. Dodatkowo istnieje potrzeba opracowania i oceny konkretnych kryteriów jakości treści mediów społecznościowych w edukacji obywatelskiej, które w znaczący sposób uzupełniają zasady Konsensusu z Beutelsbacha [  ).
Zapewnienie kompleksowych ram oceny podmiotów i treści w mediach społecznościowych stanowiłoby również odpowiedź na wezwanie do bardziej systematycznej oceny skuteczności i opracowywania treści w mediach społecznościowych w większym stopniu opartego na dowodach, mających na celu promowanie umiejętności obywatelskich, wypełniając lukę między badaniami akademickimi a praktycznym wdrożeniem . W tym kontekście chcemy podkreślić potrzebę stosowania podejść interdyscyplinarnych i transdyscyplinarnych w przyszłych badaniach. Nie można przecenić wartości badań interdyscyplinarnych i transdyscyplinarnych, badając złożoną dynamikę złożonych zjawisk, takich jak zachowania użytkowników w mediach społecznościowych i charakterystyka platform. Czerpanie z różnorodnych dyscyplin pozwala badaczom na zastosowanie szeregu metod i perspektyw w celu kompleksowego zbadania wieloaspektowych relacji w ramach platform mediów społecznościowych. Pozwala to na bardziej całościowe zrozumienie czynników wpływających na zaangażowanie użytkowników, struktury sieci i wpływ treści cyfrowych na umiejętności obywatelskie. Łącząc granice dyscyplin, nie tylko w obrębie nauk, ale także między nimi, badacze mogą rzucić światło na złożone wzorce, przyczynić się do bogatszego i bardziej szczegółowego zrozumienia złożoności nieodłącznie związanych z krajobrazem cyfrowym i mogą zwiększyć znaczenie odkryć naukowych dla społeczeństwa (  ).
Chcemy ponadto podkreślić de twierdzenie: edukację obywatelską za pomocą mediów cyfrowych, a nie tylko w mediach cyfrowych (  ). Media społecznościowe należy postrzegać jako nieformalną praktykę uczenia się obok bardziej sformalizowanych podejść, podkreślając potrzebę innowacji koncepcyjnych i strukturalnych w edukacji obywatelskiej. Uznaje się, że odpowiednie zasoby, w tym zarządzanie społecznością, wsparcie finansowe i szkolenia dla nauczycieli, są niezbędne do dostosowania się do obecnych i przyszłych nawyków korzystania z mediów przez różne grupy docelowe w przestrzeni cyfrowej oraz do zapewnienia pomyślnego uczenia się.
Podsumowując, opowiadamy się za holistycznym podejściem do edukacji obywatelskiej w epoce cyfrowej, które uznaje powiązane wyzwania i możliwości mediów społecznościowych, podkreślając jednocześnie potrzebę ciągłych innowacji i adaptacji, aby skutecznie angażować uczniów w sferę cyfrową.

Autorskie Wkłady

JS: Konceptualizacja, Administracja projektu, Nadzór, Pisanie – wersja oryginalna, Pisanie – recenzja i redakcja. JB: Konceptualizacja, Pisanie – wersja oryginalna, Pisanie – recenzja i redakcja. SK: Pisanie – wersja oryginalna, Pisanie – recenzja i redakcja.

Oświadczenie o finansowaniu

Autor(zy) oświadcza(ją), że nie otrzymali żadnego wsparcia finansowego na badania, autorstwo i/lub publikację tego artykułu.

Przypisy

1 Angielski termin „edukacja obywatelska” i edukacja obywatelska rozumiemy synonimicznie.

Konflikt interesów

Autorzy oświadczają, że badanie przeprowadzono w warunkach braku powiązań handlowych lub finansowych, które mogłyby stanowić potencjalny konflikt interesów.

Notatka wydawcy

Wszystkie roszczenia wyrażone w tym artykule są wyłącznie roszczeniami autorów i niekoniecznie reprezentują roszczenia organizacji z nimi stowarzyszonych lub wydawcy, redaktorów i recenzentów. Żaden produkt, który może być oceniany w tym artykule lub twierdzenie, które może być wysunięte przez jego producenta, nie jest objęte gwarancją ani poparciem wydawcy.

Bibliografia

  • Alscher P., Ludewig U., McElvany N. (2022). Civic Literacy – zur Theorie und Messbarkeit eines Kompetenzmodells für die schulische politische Bildung . Z. Für. Erzieh. 25 , 1221–1241. doi: 10.1007/s11618-022-01085-0 [ CrossRef ]  ]
  • Bandura A. Społeczne podstawy myślenia i działania: społeczna teoria poznawcza. Englewood Cliffs, New Jersey, USA: Prentice-Hall, Inc; (1986). XIII, 617 s. (Społeczne podstawy myślenia i działania: społeczna teoria poznawcza).
  • Bawden D., Robinson L. (2009). Ciemna strona informacji: przeciążenie, niepokój i inne paradoksy i patologie . J. Inf. Nauka. 35 , 180–191. doi: 10.1177/0165551508095781 [ CrossRef ]  ]
  • Bossetta M., Schmøkel R. (2023). Emocje międzyplatformowe i zaangażowanie publiczności w kampanie polityczne w mediach społecznościowych: porównanie zdjęć kandydatów na Facebooku i Instagramie podczas wyborów w USA w 2020 roku . Polityk. komuna. 40 , 48–68. doi: 10.1080/10584609.2022.2128949 [ CrossRef ]  ]
  • Brady WJ, Jackson JC, Lindström B., Crockett MJ (2023). Uczenie się społeczne za pośrednictwem algorytmów w internetowych sieciach społecznościowych . Trendy Cogn. Nauka. 27 , 947–960. doi: 10.1016/j.tics.2023.06.008, PMID: [ PubMed ] [ CrossRef ]  ]
  • Bundesministerium des Innern und für Heimat. Bundesministerium des Innern und für Heimat. oD (cyt. 3 marca 2023 r.). Politische Bildung. Dostępne pod adresem: https://www.bmi.bund.de/DE/themen/heimat-integration/gesellschaftlicher-zusammenhalt/politische-bildung/politische-bildung-artikel.html; jsessionid=39E65779F782F3A1696B48D79C73DCA3.2_cid332?nn=9394762
  • Bundeszentrale für politische Bildung (bpb) . (2001) (cytowano, 19 stycznia 2024 r.). Erlass über die Bundeszentrale für politische Bildung (BpB). Dostępne pod adresem: https://www.bpb.de/die-bpb/ueber-uns/auftrag/51244/erlass-ueber-die-bundeszentrale-fuer-politische-bildung-bpb/
  • Bundeszentrale für politische Bildung (bpb) (2003) [cytowano, 19 stycznia 2024 r.]. Leitbild der Bundeszentrale für politische Bildung. Dostępne pod adresem: https://www.bpb.de/die-bpb/ueber-uns/auftrag/51248/leitbild-der-bundeszentrale-fuer-politische-bildung/
  • Bundeszentrale für politische Bildung (bpb) . (2011) [cytowano 3 marca 2023 r.]. Konsens Beutelsbachera. Dostępne pod adresem: https://www.bpb.de/die-bpb/ueber-uns/auftrag/51310/beutelsbacher-konsens/
  • Bundeszentrale für politische Bildung (bpb) . (2012) [cytowano 8 grudnia 2023 r.]. Powstanie i rozwój 1952–1961. Dostępne pod adresem: https://www.bpb.de/die-bpb/ueber-uns/federal-agency-for-civic-education/148017/foundation-and-development-1952-1961/
  • Burowa OA (2017). Neues Lernen? Lernlust und Bildungsglück im digitalen Zeitalter . Telewizja , 4–8.  ]
  • Cassel Kalifornia, Lo CC (1997). Teorie umiejętności politycznych . Polityk. Zachowaj się. 19 , 317–335. doi: 10.1023/A:1024895721905 [ CrossRef ]  ]
  • Castillo JC, Miranda D., Bonhomme M., Cox C., Bascopé M. (2015). Zmniejszanie luki w uczestnictwie politycznym w szkole: rola wiedzy obywatelskiej i klimatu w klasie . J. Stadnina Młodzieży. 18 , 16–35. doi: 10.1080/13676261.2014.933199 [ CrossRef ]  ]
  • Cogana JJ (1999). Edukacja obywatelska w Stanach Zjednoczonych: krótka historia . Wewnętrzne J. Soc. Edukować. 14 , 52–64.  ]
  • Wrona MM (2010). Organizowanie nauczania i badań w celu sprostania wielkim wyzwaniom zrównoważonego rozwoju . Biologia 60 , 488–489. doi: 10.1525/bio.2010.60.7.2 [ CrossRef ]  ]
  • Dassonneville R., Quintelier E., Hooghe M., Claes E. (2012). Związek między edukacją obywatelską a postawami i zachowaniami politycznymi: dwuletnie badanie panelowe wśród belgijskich późnych nastolatków . Aplikacja Rozw. Nauka. 16 , 140–150. doi: 10.1080/10888691.2012.695265 [ CrossRef ]  ]
  • Ernst J., Schmitt JB (2020). Politische Bildung für Jugendliche in oder mit digitalen Medien? Medienpädagogische Reflexionen der Strukturbedingungen z YouTube . Medien Z Für Theor Prax Medien. 38 , 21–42. doi: 10.21240/mpaed/38/2020.10.02.X [ CrossRef ]  ]
  • Ernst J., Schmitt JB, Rieger D., Beier AK, Vorderer P., Bente G. i in.. (2017). Nienawiść pod kontuarem? Jakościowa analiza treści komentarzy użytkowników na YouTube związanych z filmami przeciw mowie . J. Deradical. 10 , 1–49.  ]
  • Eshach H. (2007). Łączenie nauki w szkole i pozaszkolnej: edukacja formalna, pozaformalna i nieformalna . J.Sci. Edukować. Techn. 16 , 171–190. doi: 10.1007/s10956-006-9027-1 [ CrossRef ]  ]
  • Eveland WP (2004). Wpływ dyskusji politycznej na wytwarzanie świadomych obywateli: rola informacji, motywacji i opracowania . Polityk. komuna. 21 , 177–193. doi: 10.1080/10584600490443877 [ CrossRef ]  ]
  • Eveland WP, ​​Schmitt JB (2015). Treść komunikacji i treść wiedzy mają znaczenie: integrowanie manipulacji i obserwacji w badaniu wiadomości i efektach uczenia się poprzez dyskusję . J. Komun. 65 , 170–191. doi: 10.1111/jcom.12138 [ CrossRef ]  ]
  • Fischa SM (2000). Model zdolności rozumienia przez dzieci treści edukacyjnych w telewizji . Psychol mediów. 2 , 63–91. doi: 10.1207/S1532785XMEP0201_4 [ CrossRef ]  ]
  • Fudge D., Skipworth SA (2017). Dzieci w stolicy: poprawa umiejętności obywatelskich poprzez naukę przez doświadczenie . Dowiedz się Res. Praktyka. 3 , 163–167. doi: 10.1080/23735082.2017.1349169 [ CrossRef ]  ]
  • Gagrčin E., Porten-Cheé P., Leißner L., Emmer M., Jørring L. (2022). Co czyni dobrego obywatela w Internecie? Pojawienie się dyskursywnych norm obywatelskich w środowiskach mediów społecznościowych . Towarzystwo Spółka Medialna. 8 :205630512210842. doi: 10.1177/20563051221084297 [ CrossRef ]  ]
  • Galston W. (1989). Edukacja obywatelska w państwie liberalnym. Liberalizm i życie moralne. wyd. Rosenblum Nancy L. w (Harvard University Press;) 89–101. doi: 10.4159/harvard.9780674864443.c7 [ CrossRef ]  ]
  • Garcia A., Mirra N. (2021). Pisanie w stronę sprawiedliwości: spekulacyjna wiedza obywatelska młodzieży w dyskursie politycznym w Internecie . Miejskie Edukacje. 56 , 640–669. doi: 10.1177/0042085920953881 [ CrossRef ]  ]
  • Garnizon DR (1997). Samokształcenie: w stronę modelu kompleksowego . Edukacja dorosłych. Pytanie 48 , 18–33. doi: 10.1177/074171369704800103 [ CrossRef ]  ]
  • Gil de Zúñiga H., González-González P., Goyanes M. (2022). Drogi do perswazji politycznej: łączenie Internetu, mediów społecznościowych i fałszywych wiadomości ze zmianą postawy politycznej poprzez dyskusję polityczną . Jestem. Zachowaj się. Nauka. :000276422211182. doi: 10.1177/00027642221118272 [ CrossRef ]  ]
  • Heldt I., Lange D. bpb.de. (2021) [cytowano 1 czerwca 2023 r.]. Edukacja obywatelska w Niemczech. Dostępne pod adresem: https://www.bpb.de/die-bpb/partner/nece/328561/citizenship-education-in-germany/
  • Hiemstra R. Samokształcenie. Repozytoria sław hali IACE [internet]. (1994); Dostępne pod adresem: https://trace.tennessee.edu/utk_IACE-browseall/503
  • Jantschek O. Wochenschau Verlag. (2021) [cytowano, 26 lutego 2023 r.]. Schub ohne Richtung? Dostępne pod adresem: https://www.journal-pb.de/blog/Schub-ohne-Richtung
  • Jaramillo-Dent D., Contreras-Pulido P., Pérez-Rodríguez A. (2022). Wpływowi imigranci na TikTok: różnorodne profile mikrocelebrytów i (nie)widoczność algorytmiczna . Komunia Medialna. 10 , 208–221. doi: 10.17645/mac.v10i1.4743 [ CrossRef ]  ]
  • Jarrena O. (2021). „ Öffentlichkeitswandel durch Social Media – Auswirkungen der Plattformisierung auf die gesellschaftliche Vermittlungsstruktur ” w Digitaler Strukturwandel der Öffentlichkeit: Historische Verortung, Modelle und Konsequenzen . wyd. Eisenegger M., Prinzing M., Ettinger P., Blum R. (Wiesbaden: Springer Fachmedien; ), 41–63. Mediensympozjum  ]
  • Kaiser J., Rauchfleisch A. (2020). Ptaki z piór są polecane razem: algorytmiczna Homophily w rekomendacjach kanałów YouTube w Stanach Zjednoczonych i Niemczech . Towarzystwo Spółka Medialna. 6 :205630512096991. doi: 10.1177/2056305120969914 [ CrossRef ]  ]
  • Kolb D. Uczenie się przez doświadczenie: Doświadczenie jako źródło uczenia się i rozwoju [internet]. Wydanie drugie, New Jersey: Pearson Education, Inc; (2014) [cytowano 8 grudnia 2023 r.]. Dostępne pod adresem: https://www.pearson.de/experiential-learning-experience-as-the-source-of-learning-and-development-9780133892505
  • Langa A. (2000). Model ograniczonej wydajności zapośredniczonego przetwarzania komunikatów . J. Komun. 50 , 46–70. doi: 10.1111/j.1460-2466.2000.tb02833.x [ CrossRef ]  ]
  • Lasfeto DB, Ulfa S. (2023). Modelowanie strategii uczenia się online w oparciu o rozmyte systemy eksperckie i gotowość do samodzielnego uczenia się: wpływ na efekty uczenia się . J. Eduk. Oblicz. Rozdzielczość 60 , 2081–2104. doi: 10.1177/07356331221094249 [ CrossRef ]  ]
  • Lee S., Xenos M. (2022). Przypadkowe ujawnienie wiadomości za pośrednictwem mediów społecznościowych i udziału w życiu politycznym: dowód wzajemnych skutków . Spółka Nowych Mediów. 24 , 178–201. doi: 10.1177/1461444820962121 [ CrossRef ]  ]
  • Li M. (2022). Wpływ na dobro społeczne: badanie roli tożsamości influencera i sekcji komentarzy w reklamach związanych ze społeczną odpowiedzialnością biznesu na Instagramie, zorientowanych na LGBTQ . Wewnętrzne J. Ogłoszenie. 41 , 462–499. doi: 10.1080/02650487.2021.1884399 [ CrossRef ]  ]
  • Lischka JA, Garz M. (2021). Wiadomości z przynętą na kliknięcia i selekcja algorytmiczna: ramy teorii gier dotyczące relacji między dziennikarstwem, użytkownikami i platformami . Spółka Nowych Mediów. 25 , 2073–2094. doi: 10.1177/14614448211027174 [ CrossRef ]  ]
  • Massing P. bpb.de. oD [cytowano, 3 marca 2023 r.]. Bildung Polityczny. Dostępne pod adresem: https://www.bpb.de/kurz-knapp/lexika/handwoerterbuch-politisches-system/202092/politische-bildung/
  • Milner H. (2010). „ Świadome demokratyczne uczestnictwo młodych obywateli: wyzwanie dla edukacji obywatelskiej ” w Demokratiedidaktik: impuls für die Politische Bildung . wyd. Lange D., Himmelmann G. (Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften; ), 321–329.  ]
  • Newman N., Fletcher R., Robertson CT, Eddy K., Nielsen RK (2022). Cyfrowy raport informacyjny Instytutu Reuters , tom. 2022 , 164. Dostępne pod adresem: https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/digital-news-report/2023
  • Oeldorf-Hirsch A. (2018). Rola zaangażowania w uczenie się na podstawie aktywnego i przypadkowego napływu wiadomości w mediach społecznościowych . Komunia Mszalna. Towarzystwo 21 , 225–247. doi: 10.1080/15205436.2017.1384022 [ CrossRef ]  ]
  • Pennycook G., Epstein Z., Mosleh M., Arechar AA, Eckles D., Rand DG (2021). Zwrócenie uwagi na dokładność może ograniczyć liczbę dezinformacji w Internecie . Natura 592 , 590–595. doi: 10.1038/s41586-021-03344-2, PMID: [ PubMed ] [ CrossRef ]  ]
  • Pennycook G., Rand DG (2021). Psychologia fałszywych wiadomości . Trendy Cogn. Nauka. 25 , 388–402. doi: 10.1016/j.tics.2021.02.007 [ PubMed ] [ CrossRef ]  ]
  • Phillips-Wren G., Adya M. (2020). Podejmowanie decyzji w warunkach stresu: rola przeciążenia informacji, presji czasu, złożoności i niepewności . J.Decis. System. 29 , 213–225. doi: 10.1080/12460125.2020.1768680 [ CrossRef ]  ]
  • Rat für Kulturelle Bildung . Stiftung Mercator. (2019) [cytowano 5 stycznia 2023 r.]. JUGEND/YOUTUBE/KULTURELLE BILDUNG. HORYZONT. Dostępne na: https://www.stiftung-mercator.de/de/publikationen/jugend-youtube-kulturelle-bildung-horizont-2019/
  • Rau J., Kero S., Hofmann V., Dinar C., Heldt AP Rechtsextreme Online-Kommunikation in Krisenzeiten: Herausforderungen und Interventionsmöglichkeiten aus Sicht der Rechtsextremismus- und Platform-Governance-Forschung. Arbeitspapiere Hans-Bredow-Inst. (2022) [cytowano, 21 czerwca 2023 r.]; Dostępne pod adresem: https://www.ssoar.info/ssoar/handle/document/78072
  • Rohlfs C. (2011). “ Ein neuer Bildungsbegriff? Zur Unterscheidung formaler, non-formaler und informeller Bildung: Konturen des aktuellen Bildungsdiskurses ” w Bildungseinstellungen: Schule und formale Bildung aus der Perspektive von Schülerinnen und Schülern [Internet] . wyd. Rohlfs C. (Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften; )  ]
  • Salomona G. (1983). Zróżnicowane inwestowanie wysiłku umysłowego w uczenie się z różnych źródeł . Edukować. Psychol. 18 , 42–50. doi: 10.1080/00461528309529260 [ CrossRef ]  ]
  • Sander W. (2002). „ Von der Volksbelehrung zur modernen Profession ” w Politische Bildung und Globalisierung . wyd. Butterwegge C., Hentges G. (Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften; ), 11–24.  ]
  • Schmidt-Borcherding F. (2021). „ Zur Lernpsychologie von Erklärvideos: Theoretische Grundlagen ” w: Lehren und Lernen mit Tutorials und Erklärvideos (Weinheim: Beltz Verlag; ), 63–70.  ]
  • Schmitta JB (2016). Poczucie własnej skuteczności mediów i wewnętrzna skuteczność polityczna jako procesy leżące u podstaw udziału młodych dorosłych w życiu politycznym . Stud SCM. komuna. Media 5 , 197–222. doi: 10.5771/2192-4007-2016-2-197 [ CrossRef ]  ]
  • Schmitt JB, Debbelt CA, Schneider FM (2018a). Za dużo informacji? Predyktory przeciążenia informacyjnego w kontekście ekspozycji wiadomości w Internecie . Inf. komuna. Towarzystwo 21 , 1151–1167. doi: 10.1080/1369118X.2017.1305427 [ CrossRef ]  ]
  • Schmitt JB, Rieger D., Rutkowski O., Ernst J. (2018b). Kontraprzesłania jako zapobieganie czy promowanie ekstremizmu?! Potencjalna rola algorytmów rekomendacji YouTube . J. Komun. 68 , 780–808. doi: 10.1093/joc/jqy029 [ CrossRef ]  ]
  • Schulz W., Ainley J., Fraillon J., Losito B., Agrusti G., Friedman T. (2018). „ Krajowe konteksty edukacji obywatelskiej ” w: Stać się obywatelami w zmieniającym się świecie: międzynarodowe badanie IEA dotyczące edukacji obywatelskiej, raport międzynarodowy z 2016 r. [internet] . wyd. Schulz W., Ainley J., Fraillon J., Losito B., Agrusti G., Friedman T. (Cham: Springer International Publishing; ), 21–39.  ]
  • Sheng N., Yang C., Han L., Jou M. (2023). Zbyt duże przeciążenie i obawy: czynniki poprzedzające zmęczenie mediami społecznościowymi i pośrednicząca rola wyczerpania emocjonalnego . Oblicz. Szum. Zachowaj się. 139 :107500. doi: 10.1016/j.chb.2022.107500 [ CrossRef ]  ]
  • Sude D., Knobloch-Westerwick S. (2022). Selektywna ekspozycja i uwaga na informacje spójne i niezgodne z postawą. Przegląd dowodów. w odporności na wiedzę w środowiskach informacyjnych o wysokim wyborze w wyd. Strömbäck J., Wikforss Å., Glüer K., Lindholm T., Oscarsso H. (Londyn: Routledge; ), 88–101.  ]
  • Sobande F. (2017). Oglądanie mnie obserwującego ciebie: czarne kobiety w Wielkiej Brytanii na YouTube . EUR. J. Kult. Stadnina. 20 , 655–671. doi: 10.1177/1367549417733001 [ CrossRef ]  ]
  • Sobande F., Fearfull A., Brownlie D. (2020). Przeciwdziałanie marginalizacji mediów: treści cyfrowe i zbiorowość czarnych kobiet . Konsumować. Ocena. Kult. 23 , 413–428. doi: 10.1080/10253866.2019.1571491 [ CrossRef ]  ]
  • Stieglitz S., Dang-Xuan L. (2013). Emocje i rozpowszechnianie informacji w mediach społecznościowych – nastroje mikroblogów i zachowania związane z udostępnianiem . J. Manag. Inf. System. 29 , 217–248. doi: 10.2753/MIS0742-1222290408 [ CrossRef ]  ]
  • Sweller J. Rozdział drugi – Teoria obciążenia poznawczego. W: Mestre JP, Ross BH, wyd. Psychologia uczenia się i motywacji [internet]. Prasa akademicka; (2011) [cytowano, 16 czerwca 2023 r.]. P. 37–76. Dostępne pod adresem: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123876911000028
  • Toh W., Kirschner D. (2020). Samokształcenie w grach wideo, afordancje i implikacje pedagogiczne dla nauczania i uczenia się . Oblicz. Edukować. 154 :103912. doi: 10.1016/j.compedu.2020.103912 [ CrossRef ]  ]
  • Van Helvoorta J. (2019). „ Cztery przestrzenie edukacji obywatelskiej: przegląd literatury ” w: Umiejętność korzystania z informacji w życiu codziennym . wyd. Kurbanoğlu S., Špiranec S., Ünal Y., Boustany J., Huotari ML, Grassian E. i in.. (Cham: Springer International Publishing; ), 94–102.  ]
  • Vraga EK, Bode L., Troller-Renfree S. (2016). Poza samoopisami: wykorzystanie śledzenia wzroku do pomiaru różnic tematycznych i stylistycznych w podejściu do treści w mediach społecznościowych . komuna. Metody Pomiar 10 , 149–164. doi: 10.1080/19312458.2016.1150443 [ CrossRef ]  ]
  • Waldron J. (2013). Treści tworzone przez użytkowników, YouTube i kultura partycypacyjna w Internecie: nauka muzyki i nauczanie w dwóch kontrastujących społecznościach internetowych . Muzyka. Edukować. Rozdzielczość 15 , 257–274. doi: 10.1080/14613808.2013.772131 [ CrossRef ]  ]
  • Wang HC, Chen CWY (2020). Nauka języka angielskiego od YouTuberów: samoregulująca nauka języka angielskiego przez osoby uczące się języka angielskiego L2 na YouTube . Innowacja Lang. Uczyć się. Uczyć. 14 , 333–346. doi: 10.1080/17501229.2019.1607356 [ CrossRef ]  ]
  • Weißeno G. (2005). Standards für die politische Bildung . Aus Polit Zeitgesch Beil Zur Wochenztg Parlam 12 , 32–38.  ]
  • Yamamoto M., Kushin MJ, Dalisay F. (2017). Media społecznościowe i wycofanie się z polityki wśród młodych dorosłych: moderowany model mediacji cynizmu, skuteczności i korzystania z mediów społecznościowych w przypadku apatii . Komunia Mszalna. Towarzystwo 20 , 149–168. doi: 10.1080/15205436.2016.1224352 [ CrossRef ]  ]
  • Yoldaş Ö. B. (2015). Edukacja obywatelska i uczenie się demokracji: ich znaczenie dla partycypacji politycznej młodych ludzi . Procedia Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Zachowaj się. Nauka. 174 , 544–549. doi: 10.1016/j.sbspro.2015.01.703 [ CrossRef ]  ]
  • Yuen TWW (2016). Edukacja obywatelska utknęła w bagnie: krytyczny przegląd edukacji obywatelskiej w Hongkongu? Citisz. Towarzystwo Ekon. Edukować. 15 , 69–82. doi: 10.1177/2047173416650447 [ CrossRef ]  ]
  • Zhu M., Bonk CJ, Doo MY (2020). Samokształcenie w kursach MOOC: badanie związków między motywacją, samokontrolą i samozarządzaniem . Edukować. Techn. Rozdzielczość Rozw. 68 , 2073–2093. doi: 10.1007/s11423-020-09747-8 [ CrossRef ]  ]
  • Zieringer L., Rieger D. (2023). Rola rekomendacji algorytmicznych dla powiązań kontrkomunikatów i zanieczyszczonych treści w serwisie YouTube – analiza sieciowa . Oblicz. komuna. Rozdzielczość 5 :109. doi: 10.5117/CCR2023.1.005.ZIER [ CrossRef ]  ]
Opublikowano w Internecie 11 marca 2024 r. doi:  10.3389/fpsyg.2024.1257247
PMCID: PMC10961436
PMID: 38529090
Jest to artykuł ogólnodostępny, rozpowszechniany na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa (CC BY). Wykorzystywanie, rozpowszechnianie lub powielanie na innych forach jest dozwolone pod warunkiem podania oryginalnego autora(ów) i właściciela(ów) praw autorskich oraz zacytowania oryginalnej publikacji w tym czasopiśmie, zgodnie z przyjętą praktyką akademicką. Zabronione jest wykorzystywanie, dystrybucja lub reprodukcja niezgodna z niniejszymi warunkami.

Link do artykułu: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10961436/


Artykuły z Frontiers in Psychology znajdują się tutaj dzięki uprzejmości Frontiers Media SA