Wiersze / Agata Stawska

0
154
Baśń o Dobrosułce
dobra noc                                                                                                                                              długa jak życie                                                                                                                                    srebrna jak księżyc                                                                                                                              ciemna jak ona
dzień dobry                                                                                                                                            biały jak myśl                                                                                                                                        pełny jak stół                                                                                                                                        jasny jak on
oboje równi tęsknotą
czekają
jednego dnia czerwca
jednej nocy grudnia
a rok
ma tyle samo kolorów
co rok
miłość rodzi miłość

Wszebora z prośby tka kolczugę
Weles oddaje bitwę
bez broni w czas idzie Swarożyc

dobranoc
Dzień dobry

 

Noks (Noc)

imię ciemniejsze od zachodu
starsze od czasu

tę czerń Atlas wyrzucił
w kosmos, w bezmiar,
w Chaos, do Ojca
niech się czerni

człowiek nazwał Noks Nocą
mieści w sobie cały jego świat
trwa

Śmierć i Sen to rodzeństwo
nie mają ojca
z Noks wyszły i do niej wracają
pierworodne

a ty zaufaj
czerń błyszczy
nie gaśnie

AS
Krk 27 sierpnia 2022

 

Odyna1

bezmiar
kołysze mym domem
na wszystkie strony jedno okno
brzeg niesie twoje stopy
zawsze w jedną
bose ale jednakie

bezczas
dnia wskazówki bez zegara
płyną jak fale
między Grecją a Skandynawią
tam gdzie chce wiatr

bezbarwny
nurt jak lustro
ma kolory nigdy swoje dlatego
podziel się miły duszą
z duchem

dam swoje ciało
             wezmę twój oddech 

 

1 Ondyny (mitologia grecka, norweska, litewska) są typem żywiołaków powiązanych z wodą. Można było je odnaleźć w sadzawkach i przy wodospadach. Potrafiły one bardzo pięknie śpiewać, a ich pieśni mogły być czasami usłyszane wśród szumu wody. Do ondyn zalicza się nereidy, najady czy syreny. Pomimo cech humanoidalnych, nie miały one ludzkiej duszy, więc aby zapewnić sobie ją, musiały poślubić człowieka. Skracały tym swoje życie na Ziemi, ale mogły cieszyć się nieśmiertelnością duszy ludzkiej po śmierci. Taki związek nie był jednak pozbawiony ryzyka, ponieważ jeśli mąż był niewierny, zostawał zabijany przez ondynę. Potomstwo człowieka i ondyny posiadało ludzką duszę.

 

rok bogów
                   Magdzie Granatowskiej

Dziewanno kochaj
zanim życie zamieni cię w Marzannę
Jaryło kochaj
zanim jej rozpacz zbuduje z ciebie cudzy dom
oboje wrócicie by się rozstać

bogini roku pogodziła swoje imiona
Korą kwitnie Persefoną ciemnieje
i trwa

bezbożnych oddech dzieli każdą chwilę
na branie i dawanie
jawę i sen
słońce i księżyc

a rok dla wszystkich biegnie tak samo
w niebie kwitnie nadzieją
w piekle płacze historią

 

woda i ogień

światło coraz jaśniejsze
rzeka znów przejrzysta
słońce wysuszyło strach
Wiłę i Utopca
a czas płynie z wiankiem paproci
dzień
od stycznia zbierał minuty
jak krople
już wystarczy
Marzanna ma wolne do jesieni
noc
dzieli się ogniem i chwilą
blasku musi wystarczyć
na jeden skok nad żarem
w górę                                                                                                                                                         
  w życie

Jaryła znów będzie tęsknił

co rok ta sama piosenka
płonie czasem
płynie bezczasem                                                                                                                                                         
Agata Stawska

 

Agata Stawska – Mieszka w Krakowie, jest muzyczką, muzykolożką, muzykoterapeutką. Studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim i Akademii Muzycznej w Krakowie. Pracując w Polskim Wydawnictwie Muzycznym promowała polską muzykę współczesną. Redagowała czasopismo Kwarta wydawane przez PWM, recenzowała koncerty Filharmonii Krakowskiej w Gazecie Krakowskiej i Radiu Mariackim. Ostatnio pisała artykuły o muzyce do miesięcznika Presto.

Wydała dwie książki: „Mitobranie” (poezja) 2020 i „W samo południe” (poezja i proza) 2021. Od 2022 jest poetką Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Oddziału w Krakowie, które we wrześniu 2023 wyda jej trzecią książkę pt. „poezja braku”.