Optymalizacja integracji odpadów tworzyw sztucznych w cegłach cementowych / Yara El-Metally , Khaled Dewidar , Mostafa Ismail i Iman El-Mahallawi

0
111

 

Streszczenie

Wprowadzanie odpadów z tworzyw sztucznych do materiałów budowlanych to zrównoważona metoda usuwania, pozwalająca przezwyciężyć zanieczyszczenie tworzywami sztucznymi. Obecne badanie ma na celu optymalizację integracji odpadów tworzyw sztucznych w cegłach cementowych pod kątem ich właściwości termomechanicznych, w celu opracowania przyjaznego dla środowiska materiału budowlanego. Politereftalan etylenu (PET) i polietylen o dużej gęstości (HDPE) częściowo zastąpiony cementem w różnych proporcjach (0, 2,5, 5, 7,5, 10, 20%). Typ, który osiągnął lepsze właściwości termomechaniczne, dodatkowo zastąpił inne elementy ceglane; piasek i grube kruszywo w celu określenia optymalnego scenariusza wymiany i najlepszego połączenia projektowego. Przeprowadzono eksperymenty laboratoryjne w celu pomiaru wytrzymałości na ściskanie, wytrzymałości na rozciąganie pośrednie, gęstości nasypowej i przewodności cieplnej nowych kompozytów. Zmierzone wyniki wykazały lepszą wydajność próbek z HDPE niż PET. W przypadku próbek otrzymujących ograniczoną ilość (do 7,5%) HDPE zaobserwowano wzrost wytrzymałości na ściskanie i pośredniego rozciągania. Jednakże przy wyższych poziomach substytucji następuje obniżenie badanych właściwości mechanicznych. Pod względem przewodności cieplnej i gęstości nasypowej zmniejszały się one wraz ze wzrostem ilości odpadów z tworzyw sztucznych. Najlepsze właściwości mechaniczne i największą odporność termiczną uzyskano poprzez częściową wymianę kruszyw grubych na odpowiednio 7,5% i 20% HDPE. Wyniki stanowią istotny wkład w oszczędzanie energii, gospodarkę odpadami i zrównoważony rozwój.

Wstęp

Zużycie energii, emisja CO 2 , wyczerpywanie się zasobów naturalnych i odpady z tworzyw sztucznych to główne problemy środowiskowe. Ostatnie badania promują wykorzystanie odpadów tworzyw sztucznych w sektorze budowlanym i uznają je za cenny zasób, który może rozwiązać kilka problemów środowiskowych. Pomimo niskiej biodegradowalności tworzywa sztuczne [ 1 ] posiadają one szereg istotnych właściwości; są trwałe, odporne na korozję i wilgoć, lekkie, elastyczne i tanie. Poza tym mają wysoki opór cieplny, co może poprawić parametry cieplne budynku [ 2 ]. Z ekonomicznego punktu widzenia zastąpienie kruszyw tańszymi, lżejszymi materiałami będzie opłacalne w produkcji i transporcie [ 3 ]. Praktyka ta chroni także zasoby naturalne przed wyczerpywaniem. Ponadto opracowanie lekkiego materiału konstrukcyjnego minimalizuje obciążenie własne budynku i objętość konstrukcji. Te wielopłaszczyznowe korzyści promują ideę wykorzystania tworzyw sztucznych jako alternatywnego materiału budowlanego [ 4 ].

Najpopularniejszymi rodzajami tworzyw sztucznych są polietylen (PE), który dzieli się głównie na PE o dużej gęstości (HDPE), PE o średniej gęstości (MDPE) i PE o małej gęstości (LDPE), politereftalan etylenu (PET), polipropylen (PP), polichlorek winylu (PVC), polistyren (PS) i poliuretan (PUR). Największy udział ma PE, a następnie PET, PVC i PP [ 5 ].

Beton jest jednym z najbardziej poszukiwanych materiałów budowlanych i jest zależny głównie od zasobów naturalnych. Około 65% jego kompozytów składa się z drobnych (piasek) i grubych kruszywa (żwir, wapień itp.), które dodaje się do cementu [ 6 ].

W kilku badaniach zbadano mechaniczne zachowanie betonu po częściowym zastąpieniu kruszywa odpadami z tworzyw sztucznych. Beton ma stosunkowo wysoką wytrzymałość na ściskanie i niską wytrzymałość na rozciąganie [ 7 ]. We wszystkich recenzowanych badaniach stwierdzono, że spadek wytrzymałości na ściskanie wiąże się z wysokim poziomem zastąpienia odpadów tworzyw sztucznych [ 8 , 9 , 10 , 11 , 12 , 13 , 14 ]. Jednakże nie wszystkie badania wykazują taką samą zgodność w przypadku niskiego poziomu zastępowalności zawodowej; niektórzy wskazywali na pozytywny wpływ na wytrzymałość na ściskanie poprzez zastąpienie piasku 3% PET [ 8 ], 10% PET [ 9 ] i 0,6% mieszanego tworzywa sztucznego [ 10 ]. Inni wykryli spadek wytrzymałości na ściskanie nawet przy ograniczonych ilościach PET [ 11 , 12 , 13 , 15 ]. Opór cieplny był proporcjonalny do ilości odpadów tworzyw sztucznych [ 12 , 13 , 15 , 16 ]. Badano inne właściwości, takie jak prędkość transmisji ultradźwięków, która zmniejszała się wraz ze wzrostem zawartości PET w betonie. Daje to możliwość opracowania materiału przyjaznego dla środowiska, charakteryzującego się wysoką odpornością na dźwięki [ 9 ].

Inne badanie przeprowadzone przez Saleha i in. ma na celu wytworzenie przyjaznego dla środowiska, ekonomicznego kompozytu cementowego, który można wykorzystać do unieruchomienia odpadów radioaktywnych lub konstrukcji chroniących przed promieniowaniem. Jako dodatek stosowali PVC w różnych proporcjach (10–50%). W wyniku uzyskano zwiększenie przekroju usuwania neutronów przy akceptowalnej wytrzymałości na ściskanie [ 17 ]. Eskander i in. zbadali zachowanie kompozytów cementowych zintegrowanych z pianką polistyrenową pochodzącą z recyklingu chemicznego. Opracowane kompozyty moczono w wodzie zwykłej, gruntowej i morskiej przez 420 dni. Wyniki wskazują na poprawę właściwości mechanicznych, zwłaszcza wytrzymałości na ściskanie i odporności na korozję, przy odpowiedniej izolacji cieplnej [ 14 ].

Z recenzowanych badań wynika, że ​​na wyniki może mieć wpływ wiele czynników, w zależności od składu kompozytu, rodzaju i ilości tworzyw sztucznych. Skupili się jednak na wymianie jednego ze składników betonu, mimo to nikt nie przeprowadził badania porównawczego z różnymi scenariuszami wymiany tego samego kompozytu; np. cement, piasek lub grube kruszywo.

W artykule zbadano zachowanie termomechaniczne cegły cementowej zawierającej różne rodzaje odpadów tworzyw sztucznych przy różnych scenariuszach wymiany, mając na celu określenie optymalnego projektu o najwyższej odporności termicznej i odpowiedniej wytrzymałości na ściskanie. Porównanie dwóch rodzajów odpadów z tworzyw sztucznych przy użyciu różnych metod recyklingu, a mianowicie ręcznie ciętego PET i mechanicznie przetworzonego HDPE. Aby częściowo zastąpić cement, zastosowano różne proporcje PET i HDPE (0, 2,5, 5, 7,5, 10, 20%). Zaproponowano i porównano inne scenariusze, a mianowicie zastąpienie piasku i grubych kruszywa tworzywami sztucznymi zapewniającymi wyższe parametry termomechaniczne. Przeprowadzono badania laboratoryjne w celu określenia wytrzymałości na ściskanie, pośredniej wytrzymałości na rozciąganie, gęstości nasypowej i przewodności cieplnej nowych kompozytów.

Program eksperymentalny

Przeprowadzono szereg doświadczeń laboratoryjnych na różnych mieszankach kompozytowych cegieł cementowych. Cement, drobne kruszywo (piasek) i grube kruszywo (wapień) zostały częściowo zastąpione objętościowo przy różnych proporcjach HDPE, pojedynczo, w celu określenia optymalnego limitu wymiany. Porównanie HDPE i PET przeprowadza się poprzez częściowe zastąpienie cementu ponownie PET. W ten sposób przygotowano cztery zestawy z pięcioma różnymi współczynnikami zastąpienia (2,5, 5, 7,5, 10, 20%), co dało łącznie 21 różnych mieszanin, w tym próbkę kontrolną. Mieszankom nadano nazwy w zależności od wymienianego składnika i rodzaju tworzywa sztucznego; np. CEPET to zestaw, w którym PET zastępuje cement, w CEPE cement zastąpiono PE. Grube kruszywo i piasek zastąpiono jedynie PE; stąd ich próbki nazwano odpowiednio CAPE i SAPE. Wszystkie próbki zbadano pod kątem gęstości nasypowej, wytrzymałości na ściskanie, wytrzymałości na rozciąganie pośrednie i przewodności cieplnej. Rysunek  1 przedstawia program eksperymentalny tych badań.

Ryc. 1
rysunek 1

Program eksperymentalny

Mieszanka projektów materiałów

  • Zwykły cement portlandzki o uziarnieniu 42,5 N i względnym ciężarze właściwym 3,1. Do określenia zależności masa-objętość wykorzystano ciężar właściwy.

  • Wapień jako kruszywo grube o uziarnieniu 4,75 ≤ × ≤ 9 mm i ciężarze właściwym 2,6 oraz piasek jako kruszywo drobne o ciężarze właściwym 2,55.

  • PET pobrany z butelek po wodzie i ręcznie pocięty na małe kawałki (1,5–2,5 mm). HDPE kupiony od przemysłu produkcyjnego. HDPE jest poddawany recyklingowi mechanicznemu w temperaturze 140°C aż do stopienia i uformowany w długie, cienkie pręty pocięte na długość 2 mm i średnicę 1,5 mm. Ciężar właściwy PET wynosi 1,38, a HDPE 0,97.

  • Jako domieszkę zmniejszającą ilość wody zastosowano superplastyfikator (MasterRheobuild 1100) w proporcji 1000 ml na 100 kg cementu.

  • Woda: stosunek użytej wody do cementu wynosił 0,5 i pozostawał stały.

Każdą mieszaninę odlano do sześciu form, jednej sześciennej próbki do badania wytrzymałości na ściskanie w 7. dniu utwardzania i trzech próbek do 28. dnia, jednego cylindra do badania wytrzymałości na rozciąganie pośrednie i jednej do badania przewodności cieplnej, w sumie 126 próbek. Ilość użytego materiału do próby kontrolnej obliczono według projektu Mix 1:3:5. W tabeli  1 przedstawiono proporcje składników poszczególnych mieszanek cementowych w przeliczeniu na 1,0 m 3 .

Tabela 1 Mieszanka projektów materiałów

 Optymalizacja integracji odpadów tworzyw sztucznych w cegłach cementowych

Mieszanki Cement (kg/m 3 ) Piasek (kg/m 3 ) Kruszywo grube (kg/m 3 ) Plastik (kg/m 3 ) Woda (ml/m 3 )
Kontrola 250 750 1250 0 125
CEPET 2,5% 244 750 1250 2,79 122
CEPET 5% 237 750 1250 5.7 118,5
CEPET 7,5% 231 750 1250 8.25 115,5
CEPET 10% 225 750 1250 11.12 112,5
CEPET 20% 200 750 1250 22.26 100
CEPE 2.5 244 750 1250 1,96 122
CEPE 5% 237 750 1250 3.9 118,5
CEPE 7,5% 231 750 1250 5,86 115,5
CEPE 10% 225 750 1250 7.8 112,5
CEPE 20% 200 750 1250 15.6 100
PRZYLĄDEK 2,5% 250 750 1218 11,66 125
peleryna 5% 250 750 1187 23.31 125
PRZYLĄDEK 7,5% 250 750 1156 34,97 125
peleryna 10% 250 750 1125 46,6 125
peleryna 20% 250 750 1000 93 125
SAPE 2,5% 250 731 1250 7.13 125
SAPE 5% 250 713 1250 14.25 125
SAPE 7,5% 250 693 1250 21.38 125
SAPE 10% 250 675 1250 28,5 125
SAPE 20% 250 600 1250 57 125

Procedury testowe

Wszystkie badania przeprowadzono w laboratorium Uniwersytetu Brytyjskiego, z wyjątkiem testu przewodności cieplnej, który przeprowadzono w Narodowym Centrum Badań nad Mieszkalnictwem i Budownictwem w Kairze.

  1. 1.Wszystkie składniki odmierzono i wymieszano w betoniarce, jak pokazano na rys.  2 .
    Ryc. 2
    Rysunek 2

    Przygotowanie materiałów

  2. 2.Wszystkie składniki każdej mieszanki wymieszano w betoniarce obrotowej. Z każdej mieszaniny odlano cztery kostki o wymiarach 10 × 10 × 10 cm, jedną cylindryczną o średnicy 10 cm i wysokości 20 cm oraz jedną formę drewnianą o wymiarach 25 × 12 × 6 cm. Za pomocą ubijaka zagęszczono beton, następnie powierzchnię wyrównano i wygładzono pacą stalową, jak pokazano na rys.  3 .

    Ryc. 3
    rysunek 3

    Zagęszczanie betonu

  3. 3.Próbki pozostawiono do wyschnięcia na 24 godziny przed wyjęciem z formy, a następnie zanurzono w zbiorniku z wodą utwardzającą (Rys.  4 ).

    Ryc. 4
    rysunek 4

    Wyjmowanie próbek z formy i utwardzanie

  4. 4.Po 7 dniach kostkę każdej mieszaniny wyjęto ze zbiornika do utwardzania i pozostawiono do wyschnięcia przed zważeniem i zbadaniem jej wytrzymałości na ściskanie. Tę samą procedurę przeprowadzono dla pozostałych trzech kostek każdej mieszaniny w 28 dniu, przyjęto średnią w celu określenia gęstości nasypowej i wytrzymałości kompozytu na ściskanie.

Instrumenty testowe

Wytrzymałość na ściskanie i pośrednia wytrzymałość na rozciąganie

Wytrzymałość na ściskanie określono za pomocą maszyny testującej z kontrolą obciążenia, jak pokazano na Fig.  5 . Do badania wytrzymałości na ściskanie w siódmym dniu mierzono tylko jedną próbkę każdej mieszanki; jednakże trzy próbki zbadano w 28 dniu i pobrano średnią. Wytrzymałość na rozciąganie pośrednie mierzono za pomocą testu rozciągania rozszczepialnego dla jednej próbki każdej mieszanki w 28 dniu.

Ryc. 5

rysunek 5

Maszyna do pomiaru kompresji

Przewodność cieplna

Do badania przewodności cieplnej zgodnie ze standardową specyfikacją ASTM C-518–21 wykorzystano laserowy miernik przepływu ciepła Fox (rys.  6 ). Próbkę o znanej grubości x i powierzchni A umieszcza się pomiędzy gorącą i zimną płytą na 24 godziny w celu określenia przepływu ciepła i pomiaru przewodności cieplnej.

Ryc. 6
rysunek 6

Laserowy miernik przepływu ciepła

Wyniki i dyskusja

Gęstość nasypowa w stanie suchym

Wyniki gęstości nasypowej przedstawiono na rys.  7 , który wskazuje na spadek gęstości wraz ze wzrostem zawartości odpadów tworzyw sztucznych. Najniższe gęstości uzyskały próbki CAPE, następnie SAPE, CEPE i na końcu CEPET. Próbka CAPE z 20% wymianą wykazała gęstość nasypową wynoszącą 2097 kg/m 3 , czyli o 11% mniejszą niż próbka kontrolna. Gęstość SAPE z 20% PE została zmniejszona o 10%, CEPE o 5,7%, a CEPET o 5,2%. Powodem jest niższy ciężar właściwy tworzywa sztucznego w porównaniu z innymi komponentami. Ponadto kruszywa grube mają najwyższy współczynnik ubytku masy w porównaniu z piaskiem i cementem; Zastąpienie 20% stanowi 11% całkowitej masy kompozytu, podczas gdy 20% piasku stanowi 6,7%, a 20% cementu stanowi tylko 2%. Dlatego też w wyniku zastąpienia kruszywa grubego następuje większa redukcja masy.

Ryc. 7
rysunek 7

Gęstość nasypowa w stanie suchym

Wytrzymałość na ściskanie

Wyniki wytrzymałości na ściskanie wszystkich próbek w dniu 7 oraz średnią z trzech próbek każdej mieszaniny w dniu 28 przedstawiono na rysunkach. 8 i 9 . Po porównaniu czterech zestawów stwierdzono, że zestaw CAPE wykazał najlepsze wyniki w 7. i 28. dniu, natomiast zestaw CEPET wykazywał najmniejszą wytrzymałość na ściskanie. Wyniki pokazują rosnącą tendencję w zakresie wytrzymałości na ściskanie przy ograniczonym poziomie zastąpienia SAPE i CAPE. Wytrzymałość na ściskanie wzrasta stopniowo i osiąga swój szczyt przy 5% wymianie kruszyw grubych, odnotowując w 28 dniu 27,6 MPa, czyli o 17% więcej niż próbka referencyjna (23,5 MPa). Największą wartość dla próbek SAPE uzyskano przy wymianie 7,5%, odnotowując 25 MPa, czyli o 6% mniej niż kontrola. Przyczyną tego wzrostu może być kształt i rozmiar PE, który można uznać za mikrowłókna, które tworzą mostki wewnątrz kompozytu, nadając mu większą wytrzymałość. Dodatkowo zastąpienie kruszywa grubego (4,75 ≥ × ≥ 9 mm) cząstkami tworzywa sztucznego (2 mm) zapewnia lepszy rozkład uziarnienia. Jednakże siła maleje gwałtownie w przypadku SAPE w przypadku wyższych współczynników zastąpienia i stopniowo maleje w przypadku CAPE. Zastąpienie cementu którymkolwiek z dwóch rodzajów tworzyw sztucznych powoduje zmniejszenie wytrzymałości w wyniku obniżenia elementu wiążącego. PET poddany recyklingowi ręcznemu ma niższą wytrzymałość niż HDPE poddany recyklingowi mechanicznemu, co obniża wytrzymałość na ściskanie CEPET w porównaniu z CEPE. Wszystkie próbki wykazują wyraźną redukcję przy wyższym poziomie zamienników większym niż 7,5%, w wyniku gładkiej powierzchni tworzywa sztucznego, która wpływa na siłę przyczepności pomiędzy składnikami cementu i plastycznego betonu. Poza tym hydrofobowy charakter tworzywa sztucznego utrudnia cementowi uzyskanie wody wymaganej do utwardzania. Wszystkie próbki CAPE spełniają minimalną wytrzymałość wymaganą dla betonu konstrukcyjnego (> 17 MPa), natomiast SAPE, CEPE i CEPET o wyższej wymianie (> 7,5%) nie spełniają norm nośności konstrukcyjnej. Jednakże nadal spełniają one normy nienośne.

Ryc. 8

Cyfra 8

Wytrzymałość na ściskanie w 7 dniu

Ryc. 9
rysunek 9

Wytrzymałość na ściskanie w 28. dniu

Rysunek  10  przedstawia uszkodzenie próbek betonu zawierających PET i HDPE.

Ryc. 10
rysunek 10

Uszkodzenie ściskania próbek betonu z PET i b HDPE

Pośrednia wytrzymałość na rozciąganie

Rysunek  11 przedstawia wyniki testu wytrzymałości na rozciąganie pośrednie, które wskazują na niewielki wzrost dla wszystkich próbek, aż do 5% podstawienia, z wyjątkiem SAPE, który wykazał zmniejszenie we wszystkich swoich próbkach. Wytrzymałość na rozciąganie CAPE wzrosła do 7,5% i uzyskała największą wartość przy zastąpieniu 5% (2,45 MPa), czyli o 16% więcej niż próbka kontrolna (2,1 MPa). Ogólnie rzecz biorąc, dodanie ograniczonej ilości tworzywa sztucznego zwiększa wytrzymałość betonu na rozciąganie.

Ryc. 11
rysunek 11

Pośrednia wytrzymałość na rozciąganie

Figura  12 przedstawia utratę wytrzymałości na rozciąganie próbek z PET i PE.

Ryc. 12
rysunek 12

Uszkodzenie wytrzymałości na rozciąganie dla próbek a PET, b HDPE

Przewodność cieplna

Wyniki przewodności cieplnej ( wartość k ) wskazują na spadek dla wszystkich próbek zawierających 20% odpadów tworzyw sztucznych (rys.  13 ). Czynnikiem mającym największy wpływ na przewodność cieplną jest wzrost tworzenia się pustek powietrznych; tworzywa sztuczne nie chłoną wody, która gromadzi się wokół cząstek plastiku, tworząc wnęki podczas odparowywania wody. Drugim czynnikiem jest niska przewodność cieplna tworzyw sztucznych (0,2–0,4 W/mk), która jest niższa niż elementów betonowych. CAPE ma najniższą wartość k , ponieważ zawiera najwięcej plastiku w porównaniu do pozostałych próbek. Poprawa odporności termicznej materiałów budowlanych pomaga zminimalizować zyski ciepła, co zmniejsza zużycie energii przez budynki.

Ryc. 13
rysunek 13

Przewodność cieplna z 20% wymianą

Po porównaniu wyników wszystkich badań stwierdzono, że optymalne wyniki uzyskała mieszanina z 5% zastąpieniem kruszywa grubego (CAPE), gdyż charakteryzuje się największą wytrzymałością na ściskanie w porównaniu do innych mieszanek, największą wytrzymałością na rozciąganie pośrednie oraz najniższa przewodność cieplna i gęstość nasypowa.

Badanie to wykazało, że włączenie ograniczonej ilości plastiku pochodzącego z recyklingu do cegły cementowej jest zrównoważoną metodą tworzenia porowatych, lekkich kompozytów o ulepszonych parametrach cieplnych, które mają znaczący wpływ na zużycie energii i środowisko. Jednakże wytrzymałość na ściskanie maleje wraz z wysokim poziomem substytucji ze względu na hydrofobowy charakter tworzyw sztucznych, które nie są w stanie wchłonąć wody, tworząc porowaty kompozyt. Ponadto gładkość powierzchni tworzywa sztucznego zmniejsza przyczepność cementu do składników. Chociaż powierzchnię plastiku można poddać obróbce chemicznej, zwiększając chropowatość cząstek i poprawiając właściwości wiążące.

Wysoka porowatość konstrukcji oraz niewielka masa tworzywa sztucznego powodują zmniejszenie gęstości nowego kompozytu.

Wnioski

W badaniu zbadano możliwość optymalizacji wykorzystania odpadów tworzyw sztucznych do produkcji przyjaznej dla środowiska cegły cementowej o wysokiej odporności termicznej i odpowiedniej wytrzymałości na ściskanie. Wpływ jego włączenia na zachowanie termomechaniczne opracowanego kompozytu. W cegle cementowej zastosowano różne współczynniki zastąpienia PET i HDPE i przetestowano ją pod kątem wytrzymałości na ściskanie, wytrzymałości na rozciąganie pośrednie, gęstości i przewodności cieplnej. Badania wykazały, że wykorzystanie odpadów tworzyw sztucznych w cegłach cementowych w ograniczonej ilości jest obiecującą, zrównoważoną metodą utylizacji tworzyw sztucznych. Głównymi wynikami przeprowadzonego tutaj eksperymentu jest zwiększenie wytrzymałości na ściskanie i rozciąganie przy niskim poziomie substytucji (do 7,5%). HDPE wykazał lepsze właściwości mechaniczne niż PET. Najlepsze rezultaty daje zastąpienie kruszywa grubego HDPE, a następnie kruszywo drobne.

Częściowa wymiana elementów betonowych, zwłaszcza kruszyw, na tworzywa sztuczne powoduje zmniejszenie przewodności cieplnej, co zwiększa opór cieplny kompozytu. Może to poprawić charakterystykę cieplną budynku, co z kolei zmniejsza zużycie energii.

W badaniu tym przedstawiono obiecujące zastosowanie odpadów z tworzyw sztucznych w przemyśle budowlanym, które ma szereg korzyści dla środowiska. Należy jednak przeprowadzić dalsze badania w celu zbadania wpływu wykorzystania odpadów tworzyw sztucznych na inne rodzaje cegieł, takie jak pustaki. Poza tym należy ocenić dalsze właściwości, takie jak zachowanie pod ogniem.

Dostępność danych i materiałów

Wszystkie dane i materiały są dostępne w artykule w sekcji bibliograficznej, a dalsze materiały można uzyskać u odpowiedniego autora na żądanie.

Skróty

CO2 : _
Dwutlenek węgla
HDPE:
Polietylen o dużej gęstości
LDPE:
Polietylen o niskiej gęstości
PE:
Polietylen
MDPE:
Polietylen średniej gęstości
ZWIERZAK DOMOWY:
Politereftalan etylenu
PP:
Polipropylen
PS:
Polistyren
PU:
Poliuretan

Bibliografia

  1. Lamba P, Kaur D, Raj S, Sorout J (2021) Recykling/ponowne wykorzystanie odpadów z tworzyw sztucznych jako materiału konstrukcyjnego na rzecz zrównoważonego rozwoju: recenzja. Environ Sci Pollut Res 29
  2. Fenollera M, Míguez J, Goicoechea I, Lorenzo J (2015) Eksperymentalne badanie przewodności cieplnej betonu samozagęszczalnego z kruszywem pochodzącym z recyklingu. Materiały 8 (1996–1944): 4457–4478
    Artykuł Google Scholar
  3. Colangelo F, Cioffia R, Liguorib B, Lucolano F (2016) Odpady poliolefin z recyklingu jako agregaty do betonu lekkiego. Compos B. inż. 106: 234–241
    Artykuł Google Scholar
  4. Aldabagh I, Abed J, Khaleed B (2022) Wpływ jakości wody i żużla na rozwój właściwości mechanicznych zaprawy samozagęszczalnej. Mater Today Proc. 57:892–897
    Artykuł Google Scholar
  5. Siddique R, Khatib G, Kaur I (2008) Zastosowanie tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w betonie: recenzja. Zarządzanie odpadami 28: 1835–1852
    Artykuł Google Scholar
  6. Chu J (2017) Wiadomości MIT na kampusie i na całym świecie Dostępne:  https://news.mit.edu/2017/fortify-concrete-adding-recycled-plastic-1025    Dostęp 22 11 2021
    Google Scholar
  7. Poonyakan A, Rachakornkij M, Wecharatana M, Smittakorn W (2018) Potencjalne wykorzystanie odpadów z tworzyw sztucznych do betonu o niskiej przewodności cieplnej. Materiały MDPI 11:1938
    Artykuł Google Scholar
  8. Rajawat S, Rajput B, Jain G (2022) Analiza wytrzymałości betonu z wykorzystaniem odpadów tworzyw sztucznych jako częściowego zamiennika piasku. Mater Today Proc. 62:6824–6831
    Artykuł Google Scholar
  9. Azhdarpour A, Reza M, Taheri N (2016) Wpływ użycia cząstek politereftalanu etylenu na właściwości fizyczne i wytrzymałościowe betonu; ocenę laboratoryjną. Constr Build Mater 109:55–62
    Artykuł Google Scholar
  10. Anil T, Jadhav R, Kadam M (2017) Ocena wytrzymałości betonu zbrojonego włóknami przy użyciu tworzywa sztucznego Fibre. Int J Innov Sci Res Technol 2(9):2456–2165
    Google Scholar
  11. Almeshal I, Tayeha B, Alyousef R (2020) Ekologiczny beton zawierający plastik z recyklingu jako częściowy zamiennik piasku. J Market Res 9(3):4631–4643
    Google Scholar
  12. Mondal M, Bose B, Bansal P (2019) Recykling odpadów termoplastycznych w celu uzyskania mistrzowskich rozwiązań w zakresie energooszczędnego budownictwa: badanie eksperymentalne. J. Environ Manag 240: 119–125
    Artykuł Google Scholar
  13. Belmokaddem M, Mahi A, Senhadji Y, Pekmezci B (2020) Właściwości mechaniczne i fizyczne oraz morfologia betonu zawierającego odpady z tworzyw sztucznych jako kruszywo. Konstruktor kompilacji 257:119559
    Artykuł Google Scholar
  14. Eskander S, Saleh H, Tawfik M, Bayoumi T (2021) Ku potencjalnym zastosowaniom kompozytów cementowo-polimerowych na bazie odpadów pianki polistyrenowej pochodzącej z recyklingu na placach budowy: Wpływ narażenia na ekologię wodną. Case Stud Constr Mater 15:e00664
    Google Scholar
  15. Basha S, Ali M, Al-Dulaijin S, Maslehuddin M (2020) Właściwości mechaniczne i termiczne lekkiego betonu z kruszywami z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu. J Build Eng 32:101710
    Artykuł Google Scholar
  16. Ahmed S, Sor N, Ahmed M, Qaidi S (2022) Przewodność cieplna i zachowanie utwardzonego betonu ekologicznego zawierającego odpady polipropylenu jako drobne kruszywo. Mater Today Proc. 57:818–823
    Artykuł Google Scholar
  17. Saleh H, Bondouk I, Salama E, Mahmoud H, Omar K, Esawii H (2022) Odpady asfaltenu lub polichlorku winylu zmieszane z cementem w celu wytworzenia zrównoważonego materiału stosowanego w bezpieczeństwie nuklearnym. Zrównoważony rozwój 14(6):3525

    Artykuł Google Scholar

Pobierz referencje

Podziękowanie

Nie dotyczy

Finansowanie

Nie dotyczy.

Informacje o autorze

Autorzy i stowarzyszenia

Wkład

Wszyscy czterej autorzy współpracowali w badaniach. YE był odpowiedzialny za same badania, w tym za przegląd literatury i prace empiryczne. Autorzy KD, MI i IE byli odpowiedzialni za weryfikację, kierowanie i doradztwo w całym procesie badawczym. Wszyscy autorzy przeczytali i zatwierdzili ostateczną wersję manuskryptu.

  • Opublikowany:

Autor korespondencji

Korespondencja do Yary El-Metally .

Deklaracje etyczne

Konkurencyjne interesy

Autorzy deklarują, że nie mają konkurencyjnych interesów.

Dodatkowe informacje

Nota wydawcy

Springer Nature pozostaje neutralny w odniesieniu do roszczeń jurysdykcyjnych dotyczących opublikowanych map i powiązań instytucjonalnych.

Prawa i uprawnienia

Otwarty dostęp Ten artykuł jest objęty licencją Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0, która pozwala na używanie, udostępnianie, adaptację, dystrybucję i reprodukcję na dowolnym nośniku lub w dowolnym formacie, pod warunkiem odpowiedniego podania oryginalnego autora (autorów) i źródła, podaj link do licencji Creative Commons i wskaż, czy wprowadzono zmiany. Obrazy lub inne materiały stron trzecich zawarte w tym artykule są objęte licencją Creative Commons artykułu, chyba że w linii kredytowej dotyczącej materiału wskazano inaczej. Jeśli materiał nie jest objęty licencją Creative Commons artykułu, a zamierzone użycie jest niezgodne z przepisami ustawowymi lub przekracza dozwolone użycie, konieczne będzie uzyskanie zgody bezpośrednio od właściciela praw autorskich. Aby wyświetlić kopię tej licencji, odwiedź http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/. Zrzeczenie się prawa do udostępniania domeny publicznej Creative Commons ( http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/ ) ma zastosowanie do danych udostępnionych w tym artykule, chyba że w linii kredytowej dla danych określono inaczej.

Przedruki i pozwolenia

O tym artykule

Sprawdź aktualizacje. Zweryfikuj walutę i autentyczność za pomocą CrossMark

Zacytuj ten artykuł

El-Metally, Y., Dewidar, K., Ismail, M. i in. Optymalizacja integracji odpadów tworzyw sztucznych w cegłach cementowych. J. inż. Aplikacja Nauka. 70 , 55 (2023). https://doi.org/10.1186/s44147-023-00229-1

Link do artykułu: https://jeas.springeropen.com/articles/10.1186/s44147-023-00229-1

Obraz wyróżniający: Aby uporać się z przytłaczającym zjawiskiem, sztucznymi sztucznymi w Tanzanii, prostymi maszynami uruchamiającymi lokalną, gęstą, ograniczoną płytkę i cegieł. By Russs95 – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=106211047