Nie do zniesienia oblężenie Gazy, dwuletnia wojna w Sudanie i prawdziwy reset pomocy: ściągawka / The New Humanitarian

Nasi redaktorzy co tydzień komentują wiadomości, trendy i wydarzenia z zakresu pomocy humanitarnej na całym świecie.

Na naszym radarze 

Szefowie agencji ONZ: „Całkowite lekceważenie życia ludzkiego” w Strefie Gazy

Krytyczne zapasy szybko się kończą w Strefie Gazy, która jest całkowicie oblężona przez Izrael od 2 marca. Brakuje żywności, leków i paliwa, piekarnie zostały zamknięte, a ceny pozostałych artykułów spożywczych na rynku gwałtownie wzrosły. Wspólne  oświadczenie szefów siedmiu agencji humanitarnych ONZ mówi: „Jesteśmy świadkami aktów wojny w Strefie Gazy, które pokazują całkowitą pogardę dla ludzkiego życia”. Ponad  390 000 Palestyńczyków zostało ponownie przymusowo przesiedlonych od czasu, gdy Izrael wznowił atak na Strefę Gazy 18 marca, kończąc 60-dniowe zawieszenie broni. Izraelskie wojsko  przejęło ponad 50% ziemi w Strefie Gazy, drastycznie rozszerzając tak zwaną strefę buforową w ostatnich tygodniach. Jego wznowiona ofensywa  uszkodziła również rurociąg dostarczający 70% wody do miasta Gaza 5 kwietnia, pozostawiając setki tysięcy ludzi bez dostępu do czystych dostaw. Sekretarz generalny ONZ António Guterres odrzucił izraelską  propozycję kontrolowania dostaw pomocy do Gazy,  mówiąc, że grozi to „dalszą kontrolą i bezdusznym ograniczaniem pomocy do ostatniej kalorii i ziarna mąki”. Guterres opisał sytuację w Gazie jako „całkowicie nie do zniesienia w oczach prawa międzynarodowego i historii”.

Dwa lata wojny, potrzeby Sudanu większe niż kiedykolwiek

Wojna w Sudanie osiągnie swój dwuletni punkt w przyszłym tygodniu i chociaż dynamika konfliktu znacznie się zmieniła, jest niewiele oznak, że walki ustają. Niektórzy mieli nadzieję, że niedawne osiągnięcia armii w walce z paramilitarnymi Siłami Szybkiego Wsparcia (w Chartumie i gdzie indziej) popchną ją w stronę rozmów pokojowych, ponieważ była ona główną stroną odmawiającą negocjacji. Jednak zamiast tego kontynuowała ofensywy wojskowe, przeprowadzając śmiercionośne ataki powietrzne w Darfurze. Choć osłabiona, RSF nadal zagraża Chartumowi i zawiera pakty z innymi grupami rebeliantów, aby  poszerzyć swoją koalicję . Zacieśnia również kontrolę nad Darfurem, finalizując plany równoległego rządu, który mógłby scementować de facto podział Sudanu. Sytuacja humanitarna jest tak zła, jak nigdy dotąd. Ponad 25 milionów ludzi doświadcza skrajnego głodu, a około 600 000 osób ma stanąć w obliczu głodu do połowy 2025 roku. Wielka Brytania jest ostatnią, która wkroczyła na arenę dyplomatyczną, organizując  tzw. konferencję pokojową 15 kwietnia. Zaproszeni zostali ministrowie spraw zagranicznych z prawie 20 państw, ale nie same strony konfliktu. Wielka Brytania, podobnie jak wiele krajów, jest oskarżana o dwulicowość w kwestii Sudanu – wzywając do pokoju,  jednocześnie sprzedając znaczną ilość broni ZEA, kluczowemu sponsorowi RSF. Aby uzyskać dogłębny wgląd w wojnę – i trudne operacje pomocowe – przeczytaj nasz niedawno opublikowany raport specjalny: Sudan aid efforts locked and weaponised pośród szerokich cięć i zysków armii .

Rząd Haiti na celowniku

Krytyka przejściowego rządu Haiti staje się coraz ostrzejsza, ponieważ władze wydają się bezradne w zapobieganiu zacieśnianiu kontroli nad krajem przez gangi. Według  nowego raportu Biura Zintegrowanego Narodów Zjednoczonych (BINUH) na Haiti, co najmniej 1518 osób zostało zabitych w tym roku z powodu przemocy gangów. Ataki były skierowane na  kluczowe miasta, takie jak Kenscoff, strategiczną gminę mieszkaniową na południe od Port-au-Prince, gdzie w ciągu dwóch miesięcy zamordowano 262 osoby. Raport stwierdza, że ​​władze wiedziały od kilku dni, że ataki są w toku i że  siły bezpieczeństwa potrzebowały pięciu godzin, aby dotrzeć na ten obszar, gdy 27 stycznia rozpoczął się pierwszy atak. Na początku kwietnia tysiące Haitańczyków wyszło na ulice, aby zaprotestować , domagając się, aby władze lepiej ich chroniły, ale przejściowa rada prezydencka (CPT) nadal rozczarowuje. Na początku roku jej członkowie ogłosili  budżet wojenny w celu wzmocnienia haitańskich sił bezpieczeństwa; trzy miesiące później nadal go nie przyjęli. Niedawno szef CPT powiedział, że skorzysta z pomocy  Brygady Bezpieczeństwa Obszarów Chronionych – siły ekologicznej, która przekształciła się w grupę paramilitarną – w celu walki z gangami, co wywołało oburzenie ze strony haitańskich grup praw człowieka. Aby dowiedzieć się więcej o pogłębiającym się kryzysie na Haiti,  przeczytaj nasze relacje tutaj .

Dekadę po wycofaniu się Trumpa z umowy nuklearnej USA i Iran wznowią rozmowy

Oczekuje się, że Stany Zjednoczone i Iran rozpoczną rozmowy na temat irańskiego programu nuklearnego w ten weekend, chociaż  prezydent USA Donald Trump grozi podjęciem działań militarnych, jeśli się nie powiodą, podczas gdy irański  minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi twierdzi, że jego kraj „nigdy nie zaakceptuje przymusu”. Chociaż Trump  początkowo przedstawił negocjacje w Omanie jako „bezpośrednie”, bardziej prawdopodobne jest, że będą „pośrednie” – co oznacza, że ​​dyplomaci omańscy będą przekazywać wiadomości między dwiema stronami, które nie mają oficjalnych stosunków dyplomatycznych. Podczas swojej pierwszej kadencji Trump wycofał się z poprzedniej umowy, która ograniczała irański program nuklearny, wynegocjowanej przez USA, Chiny, Francję, Rosję, Niemcy i Wielką Brytanię. Ta umowa, która miała trwać 15 lat, doprowadziła do zniesienia przez kraje poważnych sankcji gospodarczych wobec Iranu. Trump powiedział, że otrzyma „lepszą” umowę, ale nie jest jasne,  jak mogłaby ona wyglądać ani czy będzie ona  obejmować kraje europejskie . Trump powiedział w tym tygodniu, że  Izrael będzie „liderem” ataku militarnego na Iran, jeśli kraj ten nie zrezygnuje ze swojego programu nuklearnego.

Cła Trumpa przynoszą paraliżującą niepewność

Niepewność panuje w światowej gospodarce po tym, jak prezydent Trump wstrzymał największe podwyżki taryf – z wyjątkiem Chin – po oburzeniu finansistów i apelach krajów o niższych dochodach o ponowne rozpatrzenie sprawy. Trump napisał w mediach społecznościowych, że 75 krajów zwróciło się do USA w celu negocjacji warunków taryf. „Stawały się trochę podenerwowane”, powiedział prezydent. Wśród tych krajów był Bangladesz, którego tymczasowy przywódca, Muhammad Yunus, później  podziękował Trumpowi online za „pozytywną odpowiedź na naszą prośbę o 90-dniowe wstrzymanie taryf”. Jednak nowa amerykańska stawka bazowa taryfowa w wysokości 10% nadal obowiązuje, co może potencjalnie zaszkodzić rozwijającym się rynkom – wraz ze skutkami trwającej wojny handlowej między USA a Chinami, największymi gospodarkami świata. „Najważniejszy jest problem niepewności”, powiedziała Rebeca Grynspan , szefowa agencji ONZ ds. handlu i rozwoju (UNCTAD). „Jeśli mamy przedłużający się okres niepewności, w którym rzeczy zmieniają się cały czas, jest to szkodliwe, ponieważ nie wiemy, co robić. Inwestycje są sparaliżowane, ponieważ prezesi decydują się siedzieć i czekać, co oznacza, że ​​inwestycje nie powrócą w skali, jakiej potrzebuje świat”.

Kto ma głos w sprawie „resetu” humanitarnego?

Grupy społeczeństwa obywatelskiego wzywają do reorganizacji sektora, który ma być prowadzony przez ONZ, aby osiągnąć ambitne cele – i objąć więcej niż  zwykły krąg agencji ONZ i międzynarodowych organizacji pozarządowych. „Trwający szok finansowy w sektorze humanitarnym wymaga, abyśmy wyszli poza drobne naprawy” – głosi  oświadczenie z 10 kwietnia, podpisane przez sieci i grupy społeczeństwa obywatelskiego od Afganistanu po Vanuatu . Szef pomocy humanitarnej ONZ Tom Fletcher przedstawił „reset” w odpowiedzi na kryzys finansowania sektora pogorszony przez Trumpa. Krople informacji publicznych – z wątków na Twitterze lub  pary listów  – skupiły się na zaostrzeniu mechanizmów koordynacyjnych sektora międzynarodowego. Jest niewiele oznak szerszych konsultacji (lub głębszej transformacji), co skłoniło niektórych obywateli-humanitarystów do przeprowadzenia własnych sondaży w poszukiwaniu pomysłów – i zastanowienia się, kogo poproszono o udział. „Prawdziwy reset musi doprowadzić do bardziej fundamentalnych zmian w długoletnich strukturach władzy humanitarnej, które przyczyniły się do wykluczenia, nieefektywności i braku odpowiedzialności wobec osób dotkniętych kryzysem” – głosi  oświadczenie , którego sygnatariuszami są m.in. NEAR, sieć grup społeczeństwa obywatelskiego Globalnego Południa.