Dlaczego powinniśmy odłożyć zmianę czasu na letni / Maria Gardani

Skoro zegar tyka coraz bliżej kolejnej dwuletniej zmiany czasu, czy powinniśmy się zatrzymać i rozważyć zniesienie zmiany czasu i przywrócenie stałego czasu standardowego?

Wierzę, że tak. I nie jestem odosobniony. Jako współautor nowego dokumentu stanowiska British Sleep Society na ten temat, opowiadam się za tym, abyśmy odeszli do historii z czasu letniego (DST), znanego również jako British Summer Time (BST).

Istnieje wiele dowodów na to, że nieprzestawianie zegarków – i utrzymywanie ich zgodnie z czasem Greenwich (GMT) przez cały rok – jest zdrowsze, bezpieczniejsze i przynosi korzyści ekonomiczne.

Ale zanim do tego przejdziemy, przydatne może okazać się pewne tło tej dwukrotnie w roku występującej czasowej osobliwości.

Krótka historia czasu

W Wielkiej Brytanii zegarki przesuwa się o godzinę do przodu o 1:00 w nocy w ostatnią niedzielę marca i o godzinę do tyłu o 2:00 w nocy w ostatnią niedzielę października. DST to czas, kiedy zegarki przesuwa się do przodu, a GMT, kiedy się cofa. Takie rozwiązanie zostało ustanowione w 1972 r. na mocy brytyjskiej ustawy o czasie letnim.

Powszechnym błędnym przekonaniem w Wielkiej Brytanii jest to, że DST wprowadzono, aby pomóc rolnikom w ich codziennych czynnościach. Jednak po raz pierwszy zostało ono tymczasowo wprowadzone przez Niemcy i ich sojuszników podczas I wojny światowej w celu oszczędzania energii. Wkrótce poszły w ich ślady Wielka Brytania i inne kraje.

Od tego czasu kraje na całym świecie prowadzą dyskusje na temat kontynuowania tej praktyki lub przyjęcia stałych alternatyw. W Wielkiej Brytanii rozmowy nie są inne. Na stole są podstawowe opcje: albo pozostanie przy DST przez cały rok, albo powrót do stałego czasu standardowego/GMT.

Z punktu widzenia zdrowia publicznego, dowody jednoznacznie wskazują, że lepszym wyborem jest zniesienie czasu letniego i przywrócenie stałego czasu GMT.

Przesuńmy się do przodu…

Nasze zegary biologiczne, które kontrolują nasze rytmy dobowe ( circa diem = około dnia po łacinie), kierują codziennym czasem naszych funkcji, takich jak sen, metabolizm i nastrój. Kluczem do utrzymania tych rytmów w synchronizacji jest ekspozycja na światło, szczególnie rano.

Poranne światło przyspiesza zegary, a co za tym idzie nasze rytmy, podczas gdy światło późnym wieczorem je opóźnia. Niestety, współczesny styl życia — w którym spędzamy większość czasu w pomieszczeniach i korzystamy ze sztucznego oświetlenia i urządzeń — ma tendencję do zakłócania tej równowagi, utrudniając nam zasypianie i budzenie się o właściwych porach. Poranne światło słoneczne jest zatem kluczowe, aby nasze zegary biologiczne działały sprawnie.

Poranne światło pomaga nam zasnąć wystarczająco wcześnie, aby obudzić się naturalnie. Ekspozycja na światło wieczorem ma przeciwstawny efekt. To zaburzenie równowagi dotyka więcej osób z bardzo wczesnymi porannymi harmonogramami, osób z zaburzeniami snu i nastolatków, którzy są podatni na opóźnienie zegara biologicznego w tym etapie rozwoju.

Zmiana czasu wiosennego, kiedy tracimy godzinę snu, ma najbardziej zauważalny wpływ. Ta nagła utrata snu wpływa na zdrowie, wydajność i bezpieczeństwo zarówno dzieci, jak i dorosłych, prowadząc do niższej produktywności i zwiększonej liczby wypadków. Podczas gdy ryzyko dla jednostek może wydawać się niewielkie, powszechne zakłócenia dotyczą milionów, powodując negatywne skutki dla zdrowia publicznego i bezpieczeństwa ogółem.

…Spadać

Jednym ze stanowisk w debacie jest sugestia, że ​​zamiast całkowicie znieść DST, Wielka Brytania powinna uczynić go trwałym, przesuwając zegarki o godzinę do przodu przez cały rok. W efekcie brytyjskie lato (czas) trwałoby przez cały rok.

Jednak wraz ze zmianą godzin światła dziennego w różnych porach roku, zimą dni będą krótsze nawet przy stałym DST. Przy stałym DST, w większości Wielkiej Brytanii, szczególnie w regionach północnych, wschody słońca będą opóźnione do połowy poranka zimą.

Na przykład mieszkańcy Edynburga nie zobaczą wschodu słońca aż do godziny 10 rano, czyli prawie godzinę później niż w Londynie. Ten wydłużony okres ciemności rano pozbawiłby ludzi niezbędnego narażenia na światło, którego potrzebują do regulacji swojego zegara biologicznego.

Natomiast przywrócenie stałego czasu standardowego bardziej dostosowałoby nasze zegary biologiczne do naturalnych wzorców światła dziennego. Wschody słońca występowałyby wcześniej, szczególnie w miesiącach zimowych, zapewniając nam krytyczne poranne światło, którego potrzebujemy do regulacji naszych rytmów dobowych.

Zjednoczenie z Irlandią?

Dodatkowym czynnikiem jest potencjalne rozbieżności stref czasowych po obu stronach granicy irlandzkiej. Obecnie oba kraje obserwują te same zmiany czasu, utrzymując zsynchronizowane harmonogramy. Gdyby Wielka Brytania przyjęła stały czas letni, podczas gdy Irlandia pozostałaby w czasie standardowym, spowodowałoby to podział stref czasowych na wyspie, wprowadzając znaczące implikacje ekonomiczne i społeczne dla obu krajów.

Biorąc pod uwagę te czynniki, rekomendacja Brytyjskiego Towarzystwa Snu jest jasna: Wielka Brytania powinna znieść dwukrotną w ciągu roku zmianę czasu i przywrócić stały czas standardowy.

To doprowadzi Wielką Brytanię do zgodności z jej geograficzną rzeczywistością, poprawi zdrowie publiczne i pozwoli uniknąć komplikacji, jakie przyniósłby stały czas letni. Utrzymanie status quo zmian czasu po prostu nie jest zgodne z tym, co obecnie wiemy o nauce o śnie i zdrowiu. W miarę jak posuwamy się naprzód, nadszedł czas, aby zadać sobie pytanie, czy tradycja zmiany czasu dwa razy w roku nadal służy naszym najlepszym interesom — czy też jest to relikt przeszłości, który należy ponownie rozważyć.

Napisane przez