Site icon Miesięcznik internetowy WOBEC Piotr Kotlarz

Wiersze / Natalia Prill

Wiersz o nieistniejącym słońcu

powiedziałaś, że jesteś słońcem
i swoim światłem
wytłumaczysz świat

że świecisz płatami złota
i jeśli będę krążyć
wokół twojej orbity
też stanę się złota

jeśli zamieszkam pod zachodem
twojej powieki,
jeśli powierzę ci mój wzrok
i dobrowolnie oślepnę

wszystko będzie jasne

***

Jest takie niepozorne wyrażenie
„wpaść komuś w oko”

spadałam w czyichś oczach
w czarną materię,
w brokatową energię
spadałam jakbym była samym
spadaniem

spadałam w czyichś oczach
śledząc trajektorię swojego ciała

wyciągnięcie ręki,
opadanie włosów

spadanie w czyichś oczach
nie ma dna,

to tylko odbicie

***

rozmawiałam dzisiaj
ze sprzedawcą korzeni

chciałam kupić sobie

nowe, nieużywane początki

sprzedawca spojrzał na moje stopy
wzrokiem bez właściwości

i zawahał się


***

Whitehead kiedyś powiedział,
że cała zachodnia filozofia
to jedynie przypisy do Platona.

A jakie jest źródło
twoich przypisów?

Natalia Prill

 

Natalia Prill – polonistka i anglistka, absolwentka studiów podyplomowych z filozofii i etyki. Autorka prozy i poezji opublikowanej m.in. w „Helikopterze”, „Suburbii”, „Afroncie”, wydawnictwie j, „Akancie”, „Niecodzienniku Towarzyskim” oraz „E-dwutygodniku Pisarze.pl”. Jej teksty ukażą się także w „E-elewatorze”. Lubi koty, kawę z cynamonem i dziwne opowieści z otwartym zakończeniem.
Exit mobile version